De terreur van de T I M E M A C H O ' S

©Contour by Getty Images

Te weinig slapen is in onze cultuur iets geworden om stoer over te doen. Arianna Huffington liet zich meeslepen in de time-machocultuur, de wedstrijd om steeds harder te werken, en slaap te verwaarlozen. ‘s Nachts nog mails verwerken en ‘s morgens vroeg aan de vergadertafel. Tot ze op een dag wakker werd in haar eigen bloed.

 

Vier jaar geleden werd ik met de neus op de feiten gedrukt. Deels letterlijk. Ik was net terug thuis van een weekje rondreizen met mijn dochter. Geen Blackberry overdag, hadden we afgesproken. Ik zat dus iedere avond laat op om me door mijn mails te worstelen. Maar de dag na onze thuiskomst lag ik plots op de vloer in een plas bloed. Mijn bloed, drong het even later tot me door. Flauwgevallen van uitputting en met mijn hoofd ergens tegenaan gestoten. De averij was niet min: gebroken kaakbeen en vijf hechtingen onder mijn wenkbrauw. Een alarmsignaal van mijn lichaam. Weinig alarmsignalen die zo doen schrikken als wakker worden in je eigen bloed. 

Sinds dat voorval ben ik gaan inzien dat je een goede nachtrust, en vooral het gebrek aan nachtrust, niet als een geïsoleerd probleem mag bekijken. Slaap is gelinkt aan tal van aspecten van ons leven, zoals technologie en plaats in de hiërarchie, maar ook relaties, carrière, creativiteit en stress. Nu ben ik een vurig predikant van de slaap. Journalisten van HuffPost mogen het ontgelden als ze me na middernacht mailen. En vrienden krijgen hetzelfde kerstgeschenk als vorig jaar: een ouderwetse wekker. Het excuus dat ze hun iPhone naast bed nodig hebben om ‘s ochtends tijdig uit de veren te raken, mogen ze dus schrappen.

Het blijft een intrigerende vraag: waaom slagen zo weinig mensen erin slaap op te waarderen? In plaats daarvan doen we net het omgekeerde: we slapen systematisch veel te weinig, in de verkeerde overtuiging dat succes het resultaat is van de tijd die we in ons werk stoppen. Een  gevaarlijke overtuiging is dat. Succes resulteert immers uit het soort tijd dat we in ons werk stoppen, en het verband tussen de kwaliteit van je werktijd en de vrije tijd die je overhoudt. 

Timemacho's

De waarheid is dat te weinig slapen in onze maatschappij iets is geworden om stoer over te doen. We zijn timemacho’s. Ik lunchte eens met een man die maar bleef opscheppen over het feit dat hij maar vier uur had geslapen. Het kostte me moeite om hem niet te zeggen dat onze lunch misschien interessanter was geweest als hij vijf uur had geslapen. En dan is er die onhebbelijke rage om zakelijke afspraken bij het ontbijt te plannen. Alsof iedereen zich inspant om de andere zijn brood­nodige slaap te ontnemen. ‘O, hallo Arianna, ja, acht uur is wat laat, maar het lukt wel, dan heb ik nog tijd om daarvoor te gaan spinnen en een conference call mee te pikken...’

Kort

Arianna Huffington (62)

Geboren in 1950 in Athene als Arianna Stassinopoulos.

Ze emigreert op haar 16de naar Engeland om economie te studeren aan Cambridge University. In de jaren tachtig leert ze haar intussen ex-man kennen, de Republikein Michael Huffington. Ze verhuist naar de VS, waar ze vandaag nog altijd woont. 

Bekend als hoofdredactrice van The Huffington Post. Huffington is medeoprichtster van de nieuwswebsite die ook wel de machtigste blog ter wereld wordt genoemd. Met meer dan 30 miljoen bezoekers per maand is het een van de meest bezochte Amerikaanse nieuwswebsites. In 2012 kaapte een van haar journa­listen een Pulitzer Prize weg.  

Maakte na haar scheiding van Michael Huffington haar sympathie voor de Democraten bekend. . Staat op nummer 29 in de Forbeslijst met ‘The World’s Most Powerful Women’. 

Je kunt geen aspect van ons leven verzinnen dat niet beter wordt van meer slaap, net zoals je niets kunt verzinnen dat geen kwaliteit inlevert als gevolg van te weinig slapen. Een recent onderzoek van de Universiteit van California in Berkeley wijst uit dat paren die geregeld een volledige nachtrust hebben ook een betere relatie hebben. En een fabrikant van schoonheidsproducten kwam tot deze vaststelling: vrouwen die op maandag te weinig slapen - volgens de studie het geval voor 30 procent van alle vrouwen - bereiken op woensdag een dieptepunt. Dan zien ze er het oudst uit, hebben ze de minste energie en hebben ze ook het meest last van stress. En zo zijn er nog meer studies die telkens tot dezelfde conclusie komen.

De cultus van weinig slapen ondermijnt niet alleen ons lichaam, maar ook onze geest en ziel. Veel dingen die een mens als kwaliteiten kan beschouwen, worden alleen maar beter door een gezonde en voldoende nachtrust. Zoals creativiteit, vindingrijkheid en zelfvertrouwen, maar ook leiderschap en het vermogen om beslissingen te nemen. ‘Te weinig slaap heeft een negatieve invloed op ons humeur, het concentratievermogen en de snelheid waarmee je cognitieve functies op een hoger niveau inschakelt’, zeggen de artsen Stuart Quan en Russell Sanna van de afdeling slaap­geneeskunde van de Harvard Medical School in Boston. ‘De combinatie van die factoren noemen wij doorgaans de mentale prestatie.’ Diezelfde specialisten onderstrepen dat slaapgebrek een cruciale factor was in de ramp met de tanker Exxon Valdez, de ontploffing van de spaceshuttle Challenger en de kernramp van Tsjernobyl. 

Maar slaapgebrek speelt ook een rol in calamiteiten waar we niets over lezen in de krant. Volgens directeur Robert Oexman van het Sleep to Live Institute, een organisatie in Missouri, is er de dag nadat we de klok voor het zomeruur een uur vooruitzetten altijd een stijging van het aantal hartaanvallen. Net zoals dat ene uurtje minder slaap de kans vergroot dat je de dag erna betrokken raakt bij een verkeersongeval. 

Churchill

Slaapgebrek kan ook een serieuze impact hebben op ons mentaal evenwicht. Vorig jaar kwam de Great British Sleep Survey tot de vaststelling dat slechte slapers zeven keer meer kans hebben om zich op een bepaald moment hulpeloos te voelen, en vijf keer meer kans om zich eenzaam te voelen: gevoelens die dan weer een negatieve invloed hebben op onze relatie en productiviteit. Onderzoekers kwamen ook tot de vaststelling dat een kort dutje ons er opnieuw bovenop kan helpen als we onze nodige zeven à acht uren slaap niet hebben. David Randall, de auteur van ‘Dreamland: Adventures in the Strange Science of Sleep’, zegt letterlijk dat een dutje ‘ons brein helpt om op een hoger niveau te functioneren zodat we betere ideeën krijgen, sneller de oplossing voor een probleem vinden, veel sneller patronen herkennen en ons ook met een grotere precisie cruciale informatie herinneren.’

De geschiedenis bevestigt dat: van mensen als Winston Churchill, John F. Kennedy en Leonardo da Vinci is geweten dat ze iedere dag een dutje deden. Churchill schroomde er zich zelfs niet voor om daarover te praten: ‘Tussen middag- en avondeten moet je een poos slapen. En daarmee bedoel ik echt slapen. Kleren uit, pyjama aan, in bed. Zo doe ik het. Denk niet dat je die dag dan minder zult werken omdat je overdag even slaapt. Mensen die dat denken, hebben geen spat verbeeldingskracht. Je zult zelfs meer verwezenlijken, want je beschikt over twee dagen in de tijdspanne van één. Of liever, anderhalve dag in één…’ Misschien is Churchills methode niet voor iedereen haalbaar, maar het idee erachter is wel perfect.

Tussen de mens en zijn goede nachtrust zitten natuurlijk behoorlijk wat hindernissen. Zeker in een cultuur die de klok rond online zit. De wetenschap bewijst immers in almaar meer studies dat schermen en nachtrust erfvijanden zijn. Vorsers van het Rensselaer Polytechnic Institute in Troy (New York) publiceerden onlangs een studie waaruit blijkt dat het licht van een computerscherm de productie van melatonine in het lichaam onderbreekt, terwijl die stof een belangrijke rol speelt in onze biologische klok en de slaapcyclus. Of hoe de technologie ons connecteert met de buitenwereld op een manier die voeling doet verliezen met onze innerlijke wereld.

Een goede nachtrust is ook afhankelijk van een van de meest verwoestende krachten in ons leven: stress. Stress op het werk houdt 46 procent van de Amerikanen ‘s nachts wakker, volgens een studie uit 2012. Terwijl stress over het algemeen ervoor zorgt dat 65 procent van de mensen te weinig slaapt. Professor Anne-Marie Slaughter stelt het zo in The Atlantic Magazine: ‘De time-machocultuur, een soort wedstrijd om almaar harder te werken, later op het werk te blijven of de nacht door te werken, is vandaag alomtegenwoordig bij jonge werknemers.’

Dat geldt vooral voor vrouwen. Recent onderzoek door professoren van het  Brigham and Women’s Hospital in Boston wijst uit dat vrouwen in jobs met hoge stress bijna 40 procent meer kans hebben op een hartziekte dan vrouwen die een job hebben met minder stress. Een andere studie geeft aan dat vrouwen met een veeleisende job 60 procent meer kans lopen op diabetes van het type 2 dan vrouwen die minder onder stress staan. Net zoals vrouwen tussen 35 en 60 last kunnen krijgen van eetstoornissen door de stress en druk die bij hun carrière komt kijken. 

Clinton

Nu het vertrouwen in onze leiders en instellingen een absoluut dieptepunt heeft bereikt, zouden we er goed aan doen eens na te gaan in welke mate slaapgebrek daar een rol in heeft gespeeld. Bill Clinton, die maar wat graag beweerde dat hij genoeg had aan vijf uur slapen per nacht, gaf ooit toe dat hij iedere belangrijke fout in zijn leven maakte omdat hij op dat moment te moe was. En toen ik vorig jaar in Charlotte de Democratische Con­ventie bijwoonde, zei een welingelichte journalist me dat de topadviseur van toenmalig presidentskandidaat Mitt Romney, ene Eric Fehrnstrom, maar drie of vier uur per nacht sliep, bovendien met al zijn spullen naast hem. Om dan, zodra hij wakker werd, zijn e-mail door te nemen en te beantwoorden, en daarna nog een uurtje te slapen. Of helemaal niet meer. Als Fehrnstroms aanpak kenschetsend was voor de campagne van Romney, dan had een beetje meer slaap misschien een beter resultaat kunnen opleveren. 

Vandaag is er een cultuur die ons wil doen geloven dat extremen lonen. Dat zeventig uur per week werken beter is dan zestig. We krijgen te horen dat we de klok rond online moeten zijn, en dat weinig slapen en nog meer multitasken ons op een schietstoel naar de top brengen. Het zal veel inzet en energie vergen om die overtuiging om te buigen en wektelefoontjes zoals ik er eentje kreeg, uit te roeien. Het goede nieuws is dat de deugden die meer vreugde, erkentelijkheid en doeltreffendheid in ons leven brengen ook veel beter zijn voor de wereld als geheel. Het is tijd om onze ogen te sluiten en de grote ideeën te ontdekken die we allemaal in ons hebben, zodat we de motor kunnen uitzetten en de kracht van een goede nachtrust ontdekken. Om het met de woorden van Nobelprijswinnaar John Steinbeck te zeggen: ‘Wat ‘s avonds een probleem is, is ‘s ochtends opgelost omdat de slaapcommissie er zich tijdens de nacht over heeft gebogen.’

© Arianna Huffington / The Daily Telegraph / The Interview People

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud