Commentaar: Cassandra en Pandora

Bob Janjuah, analist van The Royal Bank of Scotland beleefde deze week zijn ‘moment de gloire’. Zijn waarschuwing voor de ‘ergste berenmarkt in 100 jaar’ stuwde wereldwijd de beursindexen vele procenten lager.

(tijd) - De in de populaire pers breed uitgesmeerde uitspraak bezorgde de particuliere beleggers een schok. ‘Door Janjuah zijn velen van hen nu ook hun aandelen beginnen te verkopen’, sprak een Belgische bankier gisteren.

De Cassandra’s van deze wereld hebben de beurs in hun greep. Maar het grote verschil tussen nu en de Griekse mythologie is dat de sombere voorspellingen of zelfs doemscenario’s nu wel een gehoor vinden. Hoe somberder de voorspelling, hoe gretiger ze wordt geslikt.

Het lijkt er zelfs op dat de analisten over elkaar heen buitelen om toch maar de meest gedurfde voorspelling over olie, bankaandelen of wat dan ook te doen. Halen ze gelijk, dan is hun naam en faam voor de komende tien jaar gemaakt. Slaan ze de bal totaal verkeerd, dan zal niemand hen daarop afrekenen. De wereld wil bedrogen worden, wisten de Romeinen al.

Dit is zeker geen pleidooi om het werk van analisten of andere beursexperts aan banden te leggen. Zij hebben een belangrijke taak te vervullen. Maar het wordt al minder gezond wanneer men eerst posities begint in te nemen om dan uitspraken te doen die de financiële markten in deze of gene richting sturen, om nadien een royale winst te kunnen opstrijken.

Aan deze praktijk bezondigde de hefboomfondsmanager Bill Ackman zich de afgelopen week. Hij voorspelde zware verliezen bij de obligatieverzekeraar FSA, de Amerikaanse dochter van Dexia. Blijkbaar deed hij zijn sombere voorspellingen wel pas nadat hij eerst posities had ingenomen gebaseerd op bijkomende kredietverliezen.

Ackman is dus rechter en partij. Net zoals de kredietratingbureaus dat waren en zijn. Die laatste verdienen goed geld aan de rating van financiële producten die zij niet zelden hebben helpen ontwerpen. Wegens hun financiële afhankelijkheid en hun betrokkenheid aarzel(d)en veel ratingbureaus om financiële producten kritisch te beoordelen, een van de oorzaken van de kredietcrisis.

Misschien moeten de toezichthouders de rapporten van analisten en de financiële posities van hun werkgevers, van wie ze inhoudelijk onafhankelijk zouden moeten zijn, maar eens tegen het licht houden. De kans is groot dat er weinig fraaie verrassingen uit de bus vallen: belangenvermenging. In dat geval mogen de toezichthouders zeker niet aarzelen om in te grijpen, net zoals ze bezig zijn dat te doen met de ratingagentschappen.

De Griekse mythologie heeft nog een vrouw in huis die ons in deze barre tijden wat soelaas kan bieden: Pandora. Toen zij uit pure nieuwsgierigheid de naar haar genoemde doos opende, ontsnapten alle mogelijke rampen. Vertaald naar vandaag zijn dat: kredietcrisis, gierende inflatie, hoge olie- en voedselprijzen, dure euro en de vrees voor renteverhogingen.

Eén iets bleef in de doos achter: de hoop. Die is er ook nu. Een reeks beursexperts vertelde gisteren dat wie nu koopt, zich dat over enkele jaren niet zal beklagen. De hoop op betere beursdagen dus.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content