Advertentie

Belegger wil stem luider laten klinken

Op de algemene vergadering van Bekaert.

De particuliere belegger wil dat hij meer gehoord wordt op algemene vergaderingen. Hij vreest de fiscus, bemoeienissen van de overheid en fraude.

Met de jaarlijkse aandeelhoudersjamboree van Belgacom start woensdag het seizoen van de algemene vergaderingen. Voor de kleine aandeelhouder zijn het hoogmissen waarop hij niet alleen zijn stem kan laten gelden over pakweg de jaarresultaten en de benoeming en de vergoeding van bestuurders, maar waarop hij zijn stem ook kan laten horen via zijn verregaande vraagrecht. Of hij kan ook gewoon zijn mening ventileren over wat hem op de maag ligt. Voor de meeste beleggers is het de enige plaats waar ze in levenden lijve de top van ‘hun’ bedrijven kunnen ontmoeten, ook al hebben ze slechts één aandeel.

Om te weten waar de kleine belegger wakker van ligt, organiseerden we samen met Deminor, het advieskantoor voor aandeelhoudersactivisme en beleggersbescherming, een grootschalige enquête. Liefst 7.646 respondenten vulden het onderzoek in. Daaruit konden we enkele opmerkelijke conclusies trekken.

1. Bang van taksen

Bijna twee derde van de beleggers is bang van een mogelijke invoering van een meerwaardebelasting op aandelen of een vermogensbelasting. Dat houdt hem tegen om meer op de beurs te investeren. De regering-Di Rupo verhoogde al de beurstaks in twee stappen van 0,17 naar 0,25 procent. ‘De vrees voor hogere taksen verklaart waarom - ondanks het dieptepunt van de marktrente - de spaarboekjes nog zoveel succes kennen in België’, zegt Deminor-partner Pierre Nothomb. ‘Ik hoop dat de politici die boodschap begrijpen, want de beurs blijft toch de ideale manier om de economie en de bedrijven te ondersteunen’.

2. De staat mag zich niet te veel moeien

Het wantrouwen in de overheid komt ook in andere vragen tot uiting. Bijna 60 procent wil niet dat de regering maxima oplegt voor de verloningen van bestuurders en directieleden. En amper 33 procent steunt de wet die genoteerde bedrijven verplicht om tegen 2017 minstens een derde van de bestuurderszitjes voor te behouden voor vrouwen. ‘Dat betekent volgens mij niet dat de kleine belegger zich uitspreekt voor superhoge verloningen of tegen vrouwelijke bestuurders’, stelt Nothomb. ‘Hij vindt vooral dat er geen wetten nodig zijn om dat allemaal af te dwingen. Het is een zaak van de aandeelhouders, niet van de overheid.’

3. Honger naar bescherming

De beleggende Belg heeft evenmin vertrouwen in justitie. Slechts 7 procent vindt zich voldoende beschermd bij mogelijke fraude. Om dat te verhelpen, ziet 85 procent een oplossing in het mogelijk maken van ‘class action suits’, rechtszaken waarbij meerdere gedupeerden samen optreden als één partij om een schadevergoeding te bekomen. In de Verenigde Staten zijn dergelijke rechtszaken wel mogelijk en hebben ze al tot de uitbetaling van omvangrijke schadevergoedingen aan beleggers geleid. ‘Op die vragen krijgen we stalinistische scores’, reageert Nothomb. ‘Bijna alle aandeelhouders vinden dat de Belgische justitie over dit instrument zou moeten beschikken om fraude van een enorme omvang, zoals in het dossier-Lernout & Hauspie, veel sneller en efficiënter aan te pakken.’

Daarnaast heeft de aandeelhouder nog steeds een trauma van de bankencrisis, die onder meer Fortis en Dexia velde. De hervorming van de financiële sector gaat volgens hem niet ver genoeg.

4. Tevreden over de top

Een meerderheid vindt dat de raad van bestuur van de bedrijven waarvan ze aandeelhouder zijn zijn werk goed doet. Amper 18 procent is ontevreden. ‘Dat verbaast me een beetje’, geeft Nothomb toe. ‘Veel aandeelhouders hebben blijkbaar geen weet wat er echt in een raad van bestuur gebeurt. Toch vindt amper één op de vijf beleggers dat er voldoende onafhankelijke bestuurders zetelen, die het belang van de vennootschap boven alles plaatsen.

5. Actief participeren

Een derde van de respondenten geeft aan effectief naar minstens één algemene vergadering te gaan. Dat is geen slechte score. ‘We merken de voorbije jaren een steeds hogere opkomst, zodanig zelfs dat we naar een grotere zaal moesten verhuizen’, zegt Frank De Leenheer, investor relations manager bij de investeringsmaatschappij Gimv. ‘Meer dan 100 aandeelhouders woonden vorig jaar onze AV bij. Ze zijn bovendien erg betrokken en stellen actief vragen. Ook steeds meer vertegenwoordigers van institutionele aandeelhouders, zoals beleggingsfondsen, zakken naar de AV af. Die stellen zich vaak kritisch op. Het is niet zo dat de algemene vergadering alle voorstellen zomaar goedkeurt. Vorig jaar werd een voorstel weggestemd. De AV doet echt haar werk als democratisch orgaan, als het moment waarop het bestuur en de directie verantwoording moeten afleggen.’

De Leenheer geeft wel toe dat het moment van de algemene vergadering van Gimv, eind juni, een rol kan spelen bij het hoge aantal aanwezigen. Dan houden minder andere bedrijven hun hoogmis. Want vaak moet een aandeelhouder kiezen waar hij naartoe gaat. Zo organiseren op 30 april liefst vijf Bel20’ers hun AV. Dan is het kiezen. Participeren via het internet zou een deel kunnen oplossen. Ruim twee derde toont interesse om deel te nemen aan een AV via het web. Daardoor zouden meer kleine aandeelhouders een tegengewicht kunnen vormen voor de grote referentieaandeelhouders. Want die kunnen nu vaak hun agenda’s doordrukken, ook al beschikken ze niet over de meerderheid van het kapitaal. Een ruimere opkomst kan de aandeelhoudersdemocratie alleen maar ten goede komen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud