Advertentie

PORTRET De ayatollah van de franke euro

Jean-Claude Trichet (foto: Reuters)

Woede is poëzie wanneer ze af te lezen staat op het lijf van Jean-Claude Trichet. Priemende blik, afgemeten zinnen, en een geërgerd wegwuiven van een futiele vraag. Nochtans verdwijnt met het aftreden van de voorzitter van de Europese Centrale Bank binnenkort een minzame, kordate leider van de Europese bühne.

De 68-jarige Bretoen gaat donderdag voor de laatste maal als Frankfurts nummer een in debat met het verzamelde journaille. Achteraf bekeken lijkt het alsof Trichets carrièrepad onvermijdelijk tot dat moment moest leiden.

De basis werd gelegd in 1986, toen Trichet op het kabinet van Edouard Balladur, de rechtse Franse minister van Financiën en Economische Zaken, belandde. Als beleidsadviseur was hij mee verantwoordelijk voor de laatste twee devaluaties van de Franse frank in 1986 en 1987. Kort daarna promoveerde hij tot hoofd van de Franse schatkist, waar hij een ijzeren reputatie opbouwde.

Toch liep hij net in die jaren de grootste smet op zijn blazoen op. Toen de Franse staatsbank Crédit Lyonnais ernstig in de knoei kwam, bleek dat de directie jarenlang de financiële resultaten had opgepoetst. Hoe had Trichet dat als toezichthouder niet kunnen zien? De Franse justitie verdacht hem ervan actief aan valsheid in geschrifte te hebben meegewerkt. De zaak sleepte tien jaar aan, maar aan het eind van de rit werd Trichet van alle blaam gezuiverd.

De Bretoen was ondertussen opnieuw een trapje hoger geklommen. Als gouverneur van de Franse centrale bank, die pas volledig onafhankelijk was geworden, pleitte hij onverkort voor een sterke en stabiele koers van de frank, en voor een beperking van de inflatie. Dat beleid was bij de binnenlandse politici niet erg populair - die zagen de geldkraan in de aanloop naar verkiezingen liefst opengaan - maar het leverde hem buiten de landsgrenzen wel respect en erkenning op.

Het is aan die onverzettelijkheid dat Trichet de bijnaam ‘Ayatollah van de sterke frank’ te danken heeft.

Aartsvader

Samen met de toenmalige Bundesbankvoorzitter Hans Tietmeyer geldt Trichet als een van de aartsvaders van de euro. Voor de Fransen was het vanzelfsprekend: in Frankfurt hoorde een Fransman op de troon. Maar Trichet moest nog enkele jaren geduld hebben. De eer van eerste ECB-voorzitter ging naar de Nederlander Wim Duisenberg. Op 1 november 2003 was het dan toch de beurt aan Trichet om zich op het Frankfurtse pluche neer te vlijen.

Dat de Fransman in al die jaren niet met zich liet sollen, blijkt uit talloze anekdotes. Zo sloeg Trichet groen uit bij Europese politici die meenden dat in Frankfurt een Europees departementje was gehuisvest dat à la tête du client kon worden ingezet.

In oktober vorig jaar schreeuwde de Franse president Nicolas Sarkozy in een besloten vergadering dat hij zich niet de wet zou laten dicteren door, godbetert, een bureaucraat. Trichet had immers het lef gehad aan te dringen op automatische straffen voor landen die het budgettair te bont maken. Iets waar de ECB trouwens grotendeels de rekening voor oppikt.

De Fransman gaf zijn landgenoot meteen lik op stuk. Hij dreef zijn eigen agenda verder door. Toen hij dit jaar in Aken de Karel de Grote-prijs voor Europese verdienste in ontvangst mocht nemen, pleitte Trichet voor een grotere Europese integratie als oplossing van de schuldencrisis. Dat maakte hem eens te meer onpopulair in Berlijn. Uit onvrede met de lijn van de ECB bij de redding en de ondersteuning van Europese probleemlanden stapten het voorbije jaar twee Duitse ECB- bestuurders op.

Woede

Centraal bankier Trichet reageerde steeds verbeten op vragen of de ECB bezweken is onder politieke druk. ‘Deze instelling is er in haar 13-jarige bestaan in geslaagd de inflatie in Duitsland op gemiddeld 1,55 procent te houden’, sneerde Trichet vorige maand nog met nauwelijks verholen woede. ‘Dat is iets wat de Bundesbank de voorgaande 50 jaar niet kon. We vervullen ons mandaat uitstekend.’

Het valt af te wachten of zijn opvolger, de Italiaan Mario Draghi, uit hetzelfde hout is gesneden. Zijn eerste afspraak ligt vast op donderdag 3 november.

Trichet verdient vandaag op de persconferentie de woorden die hij zelf honderden keren heeft uitgesproken na een vraag van een journalist. ‘Thank you very much indeed.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud