Commentaar: Russische roulette

10 miljard euro. Zoveel besparingen of nieuwe inkomsten wil formateur Yves Leterme (CD&V) in de komende legislatuur realiseren. Die forse ingreep, omgerekend ruim 3 procent van het bruto binnenlands product, is noodzakelijk, vindt Leterme, want de budgettaire achterstand moet dringend in een voorsprong worden omgezet.

Het siert Yves Leterme dat hij nu toch naar 10 miljard euro op zoek wil gaan, net nu de regeringsonderhandelingen andermaal communautair muurvast zitten en de drang om toe te geven groter wordt. Het siert hem ook dat hij pal blijft staan als de eisen op tafel komen voor een sociaaleconomische staatshervorming die mogelijkheden moet creëren om bijvoorbeeld op de Vlaamse arbeidsmarkt andere stimulansen te geven dan op de Waalse.

De manier waarop doet echter duizelen. Dagenlang hebben de onderhandelaars keurig rond de hete brij gedraaid toen de sanering van het ambtenarenkorps op tafel lag. Nochtans is elke weldenkende mens het erover eens dat de efficiëntie van de ambtenarij serieus opgeschroefd kan worden, en dat de kostprijs naar beneden kan. Maar als puntje bij paaltje komt en de problemen met de begroting onder de microscoop gaan, komen weer de aloude maatregelen uit de kast. Dan gooit de politiek nog maar eens de afschaffing van de voordelen voor bedrijfswagens op de onderhandelingstafel, terwijl een afschaffing de facto neerkomt op nog meer belasting op arbeid. Vervolgens blijkt ook weer de notionele intrestaftrek op de slachtbank te liggen, ongetwijfeld dankzij de vlammende nota van de christelijke arbeidersbeweging, het ACW.

De voorstellen van Leterme hebben wat van Russische roulette. 137 dagen lang heeft oranje-blauw de heikele thema's voor zich uit geschoven. 137 dagen lang is er gekibbeld, 137 dagen lang kwamen de onderhandelingspartners zelfs niet in de buurt van een akkoord over cruciale punten als de staatshervorming of de sanering van het Belgische ambtenarenapparaat. Terwijl iedereen onderhand zou moeten beseffen dat België te midden van het gekibbel alleen maar verder opschuift in de richting van zijn eigen failliet. Standvastigheid brengt Belgische politici in ons land van compromissen dichter bij een nummertje rondjes draaien dan bij een politiek akkoord.

Formateur Letermes plannen zijn strijdbaar en soms verdedigbaar, maar ook nu weer botsen ze vooral op verzet aan de onderhandelingstafel. De liberalen eisen, ook niet onterecht, een lastenverlaging van minstens 2,5 miljard euro. Het cdH wil evenveel geld voor zijn sociaal beleid. De neen-generatie blijft vandaag ook weer achter met de vraag: wie doet hier water in zijn wijn? Tot nog toe is het antwoord op die vraag altijd 'niemand' geweest.

En ook nu speelt Leterme met vuur. In 137 dagen regeringsvorming hebben we eigenlijk alleen maar vragen gehoord. Het wordt de hoogste tijd dat we ook antwoorden krijgen. Vóór niet alleen de Belgische bevolking maar ook potentiële investeerders zich de ene, cruciale vraag beginnen te stellen: of het ooit nog wel wat wordt met die Belgen.

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud