Commentaar: Spelen met beursjojo

De beurzen hebben gisteren opnieuw klappen gekregen. De opluchting over het snelle herstel van de beursindexen na de kredietcrisis heeft opnieuw plaatsgemaakt voor angst. Slecht nieuws wordt op een zelden geziene manier afgestraft.

(tijd) - De tuimelingen van Agfa-Gevaert en Omega Pharma vorige week met zo'n 20 procent staan in de top vijf van de grootste koersdalingen in één dag voor bedrijven uit de Bel20.

De beleggers wachten zelfs niet meer op de cijfers vooraleer een aandeel uit hun portefeuille te gooien. Barco verloor gistermorgen meer dan een tiende van zijn beurswaarde en CMB ging 5 procent onderuit, hoewel beide bedrijven pas later deze de week hun kwartaalcijfers voorleggen. En CFE ging van +4 naar -4 procent in een dag.

De schrik zit er goed in. Schrik voor een vertraging van de bedrijfswinsten, schrik voor de oplopende inflatie wegens de dure olie en voedselprijzen, en schrik dat de Amerikaanse consument het laat afweten en daarmee de wereldeconomie de dieperik in trekt.

Toch wijzen de economische indicatoren voorlopig niet op een nakende recessie. Toegegeven, de naweeën van de kredietcrisis en de slabakkende woningmarkt in de VS en in delen van Europa doen de economie vertragen. En de dure olie en euro hinderen de Europese bedrijven. Maar de economische fundamenten zijn sterk genoeg om die tegenslagen op te vangen. Bovendien zijn de beurzen in vergelijking met obligaties niet duur.

Waar komen de forse reacties op de beurs vandaan? In de eerste plaats zijn ze een natuurlijk gevolg van meer dan vier jaar beurshausse. Een langdurige periode van stijgende koersen lokt steeds meer speculatieve beleggers naar de markt. Daarnaast zijn er in tegenstelling tot vroeger veel meer professionele partijen actief die enkel op zeer korte termijn denken. Hefboomfondsen en technische fondsbeheerders die alleen op basis van grafieken een beslissing nemen, aarzelen niet om grote aandelenpakketten buiten te gooien bij het minste slechte nieuwtje of ongunstige beweging in de grafiek. Omgekeerd kopen ze razendsnel de stukken terug wanneer de markt keert. Barco sloot gisteren amper 3,2 procent lager. Wie 's morgens kocht en bij het slot verkocht, kon zich in 8,7 procent winst verheugen.

Toch moeten we ons afvragen of we niet in de laatste fase van de beursklim zitten. In die fase schommelen de aandelenkoersen het meest, maar zijn ook de grootste winsten te behalen. Zo'n fase gaat meestal in na een tussentijdse correctie, zoals tijdens de kredietcrisis.

Het grootste gevaar lijkt de combinatie van een tragere groei en een oplopende inflatie. De economische opmars van de groeilanden doet de prijzen van olie en landbouwproducten fundamenteel stijgen. Bovendien nemen in de groeilanden de looneisen toe, zodat het Westen de inflatie niet langer kan bestrijden via de goedkope invoer uit het Oosten. De centrale banken zijn door de oplopende inflatie te verlamd om via renteverlagingen een crisis te lijf te gaan. Maar zover is het nog lang niet. Intussen kunnen koopjesjagers goede zaken doen.

Serge Mampaey

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud