ANALYSE InBev: Van beste naar grootste

©REUTERS

Na maanden van speculatie en geruchten heeft de Leuvense bierreus InBev dan toch het bod op zijn Amerikaanse sectorgenoot Anheuser-Busch gelanceerd, zo staat te lezen in een analyse in De Tijd. Slaagt het bod, dan wordt InBev met voorsprong de grootste brouwer ter wereld te worden. De voorbije jaren heeft de groep er zich steeds op toegelegd om "de beste" te worden, lees: de meest rendabele. Dat proces kan nu opnieuw beginnen

(tijd) - In de VS voelen ze bui al hangen. Wie InBev de jongste jaren heeft gevolgd, kon nooit om de slagzin "van grootste naar beste" heen. Toen de groep in 2004 ontstond uit de fusie van het Belgische Interbrew en het Braziliaanse AmBev, was het in een klap de grootste brouwer ter wereld, gemeten naar volume. Maar voor de op winst gerichte Brazilianen, die meteen op operationeel niveau het voortouw namen, was dat niet voldoende. InBev moest en zou de meest rendabele brouwer worden.

Daar werd meteen een doelstelling opgeplakt: een ebitda-marge (bedrijfskasstroom gedeeld door omzet) van 30 procent. Bij Interbrew, dat gegroeid was uit een ambitieuze reeks monsterfusies, werd die drempel lang niet gehaald. Het Braziliaanse AmBev daarentegen kon uitpakken met rendabiliteitscijfers waar andere brouwers slechts van konden dromen, en dat in opkomende markten. Onder leiding van het Braziliaanse topduo Carlos Brito (algemeen directeur) en Felipe Dutra (financieel directeur) werd bij InBev meteen gehakt in de kosten. Uitgaven werden in vraag gesteld, net zoals werkmethodes en wat of wie niet nodig was, ging er onherroepelijk uit. Resultaat: vorig jaar klokte InBev af op een ebitda-marge van 34,6 procent.

Bij Anheuser-Busch weten ze meteen waaraan ze zich mogen verwachten. De Amerikaanse brouwer van Budweiser haalde over 2007 een marge van 23 procent op een omzet van 16,93 miljard dollar (10,8 miljard euro). Anheuser-Busch heeft niet de reputatie op een cent te kijken. De groep trekt vlot grote budgetten uit voor marketing en houdt zijn personeel liefst tevreden, desnoods als dat wat meer kost.

Bij InBev is de mentaliteit totaal anders. Net dat verschil in cultuur schrikt de Amerikanen danig af. Zij weten dat zij zich na een geslaagd bod op een pak reorganisaties mogen voorbereiden. En lang zal dat niet duren, want de Braziliaanse principes van kostenbesparingen zijn intussen verfijnd en klaar om geimplementeerd te worden. Carlos Brito heeft overigens al ervaring met de Noord-Amerikaanse markt. Na de vorming van AmBev ging hij aan de slag bij het Canadese filiaal, waar hij in snel tempo de bezem door haalde.

InBev verwacht fors te kunnen besparen na de overname, en dat zal vooral in de VS gebeuren. Maar dat is niet alleen de inzet van de deal. Het inlijven van Anheuser-Busch wordt door marktwaarnemers gezien als de noodzakelijke uitweg voor de biergroep. Sinds het gaan werken is aan zijn rendabiliteit, heeft InBev immers zijn voorsprong in volume op de concurrentie zien slinken. Het overnamehongerige SABMiller kwam recent op gelijke hoogte, en Heineken vond aansluiting met de top via de overname van Scottish & Newcastle samen met Carlsberg.

Tsingtao

Door schaalgrootte te winnen, versterkt InBev zijn slagkracht. Zijn machtspositie kan het gebruiken om druk te zetten op leveranciers en klanten. Tegelijk worden de risico’s meer gespreid. Tot nu toe haalde de groep uit Leuven zo’n 85 procent van haar ebitda uit vijf markten (Brazilië, Argentinië, Canada, België en Korea). Dat wordt met Anheuser-Busch erbij minder dan de helft. Het aandeel van de omzet van die vijf markten zou dalen van 70 naar 45 procent. De problemen in West-Europa boeten in aan belang in de cijfers.

Daar komt bij dat InBev meteen over een nieuw internationaal merk kan beschikken: het op en top Amerikaanse icoon Budweiser. In China, waar InBev marktaandeel verliest aan onder meer SABMiller, kan de slabakkende verkoop aangezwengeld worden dankzij het belang dat Anheuser-Busch heeft in de lokale dominante speler Tsingtao. In de VS, waar InBev zijn importbieren als Stella Artois en Beck’s tot nu toe duur verkocht via de distributie van Anheuser-Busch, kan korter op de bal gespeeld worden.

Er zijn meerdere factoren die de strategische logica van de deal ondersteunen. Maar bovenal speelt ook dat InBev de concurrentie wil voorblijven. Dat de Leuvense groep wil vermijden dat anderen eerst een grote slag slaan en dat ze aangewezen is op achtervolgen. Een gevoel dat ongetwijfeld nu zal heersen bij SABMiller en Heineken, die de kloof met het nieuwe InBev zien groeien. Sommigen speculeren daarom nu al op een golf van grote en middelgrote overnames in de sector.

Stephanie De Smedt

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud