<I>Commentaar: Verhaal in de marge</I>

De Vlaamse investeringsmaatschappij Les-sius verkoopt haar participaties en gaat in vereffening. Daarmee komt een pijnlijk einde aan wat een van de mooie Vlaamse financieringsverhalen had kunnen worden.

Het was nochtans allemaal met veel bombarie begonnen. Vrijdag 22 januari 1988 werd Lessius opgericht door tientallen Vlaamse ondernemers die hun geld via investeringen in durfkapitaal meer wilden laten opbrengen. Zondag 24 januari ging Carlo De Benedetti zijn pralines afgeven bij gouverneur René Lamy en startte zo de strijd om de Generale Maatschappij van België. Maandagochtend al hingen Lamy en Generale-directeur Etienne Davignon aan de telefoon van Lessius. Het leverde Lessius onmiddellijk onbetaalbare publiciteit op, maar het schiep verwachtingen die het Vlaamse financiehuis nooit heeft kunnen waarmaken.

Lessius investeerde natuurlijk wel in Vlaamse bedrijven. De fotogroep Spector, de distributieholding Mitiska, de meubelgroep Hero, de schuimrubberproducent Recticel, de koperfabrikant Lamitref, de biergroep Moortgat en vele anderen kregen geld toegestopt van Lessius. Maar daar knelde ook het schoentje. Heel wat van de bedrijven waarin Lessius investeerde, behoorden tot ondernemers uit het bekende Vlerick-netwerk. En daar haalde de investeringsmaatschappij ook een groot deel van haar fondsen. Enige kruisbestuiving is Lessius nooit vreemd geweest.

Lessius werd zo een beetje het financiehuis van het Vlerick-netwerk. De ruimte voor schaalvergroting was te klein, ondanks geslaagde en minder geslaagde pogingen in de jaren negentig. Die noodzakelijke schaalgrootte is er dan ook nooit gekomen. Lessius is altijd in de marge blijven steken.

Daarenboven sleepte de investeringsmaatschappij enkele loodzware dossiers mee. Lamitref werd een molensteen om de nek. Ook het Benelux Investment Fund, het durfkapitaalfonds dat Lessius begin jaren 90 oprichtte, heeft nooit het vooropgestelde rendement gegeven. Integendeel, ontevreden investeerders in het fonds stappen nu naar de rechter omdat ze 80 procent van hun inleg kwijtspeelden.

Het verhaal van Lessius illustreert dat goede ondernemers niet per se goede durfkapitaalinvesteerders zijn. Investeren in durfkapitaal en ondernemen zijn twee verschillende metiers die beter gescheiden blijven. Los daarvan toont het debacle bij Lessius ook aan dat durfkapitaal in België moeilijk is, zeer moeilijk, zonder steun van de overheid of van een grote financiële instelling. Last but not least leert het verhaal van Lessius ergens ook dat bescheidenheid altijd een goede basis voor investeren is. Les-sius heeft altijd veel hoge woorden gehad. De daden bleven jammer genoeg achterwege.

24196455

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud