<I>Portret:</I> Telindus moest meer dan eens banen schrappen

(tijd) - Telindus heeft het in zijn 36-jarige geschiedenis niet altijd even makkelijk gehad. De groep moest geregeld herstructureren en banen schrappen. Het overlijden van oprichter John Cordier in 2002 was een zware slag voor de netwerkspecialist, die na jaren van verliezen eindelijk aan de beterhand lijkt.

Het sinds 1985 op de Brusselse beurs noterende Telindus levert netwerkoplossingen en telt 2.600 medewerkers, gespreid over 14 landen, waaronder naast een aantal West-Europese landen Israël, China en Thailand.

De geschiedenis van de groep gaat terug tot 1969. Wijlen John Cordier, die enkele jaren had gewerkt als marconist op de lange omvaart, kocht in dat jaar het handelsfonds van de Brusselse vestiging van het Nederlandse elektronicabedrijf Konings & Hartman toen dat de deuren sloot.

Telindus kampte in de beginjaren met een gebrek aan middelen. Daarom stapte in 1971 de groep Gardy in het kapitaal van het bedrijf. In 1978 werd Gardy verkocht aan het Franse Merlin-Gérin, een onderdeel van de groep Empain-Schneider.

Merlin-Gérin beschouwde Telindus niet echt als een kernactiviteit en kampte bovendien al snel met financiële problemen. Cordier rook zijn kans en stapte naar de ASLK (ondertussen opgegaan in Fortis) om een management-buyout bij Telindus te financieren. Het resultaat was dat Telindus in 1982 weer op eigen benen stond.

Van toen af ging het snel. Om zijn internationale ambities te financieren, liet Telindus in 1984 Sidmar in zijn kapitaal stappen. Een jaar later trok het bedrijf naar de Brusselse beurs.

Telindus probeerde eerst een sterke positie op te bouwen in de buurlanden. In een tweede fase kwamen de rest van Europa en Zuidoost-Azië aan de beurt. Van France Télécom was Telindus de partner om de mobiele operator Mobistar op te richten en uit te bouwen.

Cordier, Manager van het Jaar 1985, moest in 1988 de resultaten van Telindus met rode inkt schrijven en zocht zijn heil in een fusie met Informabel, de informaticapoot van Sidmar. De verhoopte resultaten bleven uit, wat begin jaren negentig leidde tot nog meer verliezen en ontslagen.

Langzaam maar zeker kroop het bedrijf uit het dal. Belangrijk voor Telindus was de gsm-licentie die Mobistar kreeg in 1995. Cordier had al snel het belang van mobiele telefonie ingezien. Ook met zijn investering in wat later Ubizen zou heten bewees Cordier zijn visionaire kwaliteiten. Die investering legde Cordier overigens geen windeieren.

Ondertussen kwam de internationale expansie van Telindus op kruissnelheid. Maar in 1997 werd Cordier getroffen door een hersenbloeding. Dat deed hem in 1999 beslissen Eric Van Zele aan te trekken voor de dagelijkse leiding van Telindus.

Op 22 januari 2002 overleed John Cordier. Het werd meteen een rampjaar voor Telindus. Net als in het jaar ervoor daalde de beurskoers van het bedrijf met zowat de helft. Daarmee beleefde de netwerkspecialist zijn somberste periode sinds het begin van de jaren negentig.

In 2003 boekte Telindus voor het derde jaar op rij een nettoverlies, terwijl de omzet onder de verwachtingen bleef. Telindus ontvouwde een nieuw strategisch plan, Flagship 2006, waarin een ambitieuze groeistrategie uit de doeken werd gedaan. Maar ook 2004 resulteerde in een nettoverlies. Ondertussen moest de groep nogmaals in het personeelbestand sabelen. Het eerste halfjaar van 2005 bracht beterschap, hoewel de nettowinst beneden de verwachting van analisten bleef.

De top van Telindus werd de afgelopen jaren grondig door elkaar geschud. Eric Van Zele verdween van het toneel en in 2003 verwisselden gedelegeerd bestuurder Jan Steyaert en voorzitter Ronald Everaert van functie.

23924777

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud