Koreaanse rechtbank wijst vordering Dassault af

Een Koreaanse rechter wees de vordering van de Vlaamse durfkapitalist FLV Fund tegen Hanvit Bank af. Dat wil zeggen dat FLV Fund de 30 miljoen dollar die het in Korea in rook zag opgaan, niet terugkrijgt. Het vonnis bevat een reeks elementen die opnieuw doen vermoeden dat de kapitaalverhoging die FLV Fund in de lente van 2000 doorvoerde, geen zuivere koffie was. Ook voor ex-topman Pol Hauspie van LHSP is het vonnis bezwarend.

In november 2000 meldt FLV Fund dat het bij de voorbereiding van de cijfers over het derde kwartaal vaststelde dat 30 miljoen dollar van de kaspositie 'onrechtmatig bezwaard' is en 'mogelijk het voorwerp kan uitmaken van oplichting'. De 30 miljoen dollar, gaat de durfkapitaalfonds voort, moest dienen voor de oprichting en initiële uitbouw van FLV Fund Korea. FLV Fund heeft gezien dat Korea een ontluikende markt is voor toepassingen van spraak- en taaltechnologie en artificiële intelligentie. De durfkapitalist oordeelt dat een lokale vestiging interessant zou zijn.

De 30 miljoen dollar werden door een volgens FLV Fund 'onrechtmatig samengestelde raad van bestuur' van de Koreaanse dochter in onderpand gegeven aan de lokale Hanvit Bank. Deze leende eenzelfde bedrag aan John Seo. Seo was de toenmalige topman van L&H Korea, de Koreaanse dochter van LHSP die enkele maanden later als gevolg van frauduleuze praktijken werd opgedoekt. Ondertussen is ook spraak- en technologiegroep Lernout & Hauspie Speech Products (LHSP) zelf failliet.

In januari 2001 beslist FLV Fund de verdwenen 30 miljoen dollar af te boeken. Tegelijk meldt het fonds dat het er nu wel zeker van is te zijn opgelicht door John Seo. Ook de Hanvit Bank ging volgens FLV Fund in de fout. De personen die de opdracht tot de verpanding van de 30 miljoen dollar gaven, waren daar immers niet toe bevoegd. FLV Fund geeft de advocaten van zijn Koreaanse dochter dan ook de opdracht een rechtszaak ten gronde in te leiden tegen de bank. De hoorzittingen starten in februari 2001.

In april werpt een rapport van PricewaterhouseCoopers (PwC), besteld door het nieuwe management van LHSP om na te gaan wat er allemaal foutliep bij L&H Korea, een totaal nieuw licht op de zaak. Uit het rapport blijkt dat in mei 2000 de toenmalige algemeen directeur Philip Vermeulen en voorzitter Jean van Marcke van FLV Fund samen met Pol Hauspie en twee medewerkers van KBC Securities naar Korea trokken om op zoek te gaan naar investeerders voor FLV Fund. Die had een kapitaalverhoging aangekondigd, die evenwel niet echt vlot liep. De intekenperiode was dan ook verlengd, officieel omdat 'grote interesse' was vastgesteld in het Verre Oosten, in werkelijkheid omdat de verhoopte opbrengst in de verste verte nog niet was gerealiseerd.

Er volgde een reeks gesprekken met potentiële investeerders, waaruit bleek dat de strenge Koreaanse kapitaalrestricties een vlotte afloop van de kapitaalronde dreigden te dwarsbomen. 'FLV Fund vroeg toen aan John Seo een creatieve structuur te vinden om het geld te verzamelen', staat te lezen in het PwC-rapport. John Seo schiet onmiddellijk in actie en leent op 12 juni 2000 een bedrag van 30 miljoen dollar bij Hanvit Bank tegen een rente van 10 procent en met een looptijd van zes maanden.

De bank vraagt evenwel borgen. Initieel stort L&H Korea een borg van 4,4 miljoen dollar, die binnen tien dagen moet vervangen worden, zo komen de partijen overeen, door een onderpand van FLV Fund voor een bedrag van de volle 30 miljoen dollar. Seo incasseert de 30 miljoen en schuift ze door naar het bedrijf MT Tech. Nog steeds op 12 juni tekent MT Tech in op ruim 2 miljoen nieuwe aandelen van FLV Fund. Prijskaartje: 30 miljoen dollar.

Een nieuw probleem rijst: hoe kan 30 miljoen dollar van Vlaanderen naar Korea versluisd worden zonder argwaan te wekken? Ook daarop wordt iets gevonden. L&H Korea biedt aan FLV Fund te helpen bij de oprichting van een Koreaanse dochter. De initiële investering in die dochter beloopt, toevallig, 30 miljoen dollar. FLV Fund maakt de 30 miljoen over aan FLV Fund Korea. De centen gaan onmiddellijk naar de Hanvit Bank. Volgens FLV Fund op beslissing van een 'onrechtmatig samengesteld raad van bestuur'.

De kapitaalverhoging krijgt achteraf een staartje wanneer blijkt dat KBC Securities MT Tech toezegde dat deze wellicht zijn aandelen snel kon herplaatsen. Dat gebeurde voor 900.000 aandelen, die via KBC Securities werden verkocht. Zowel KBC Securities, de financiële begeleider van de kapitaalverhoging, als FLV Fund ontkent in alle talen te zijn betrokken bij om het even welke creatieve operatie in Korea.

Jean van Marcke gaat nog een stap verder: hij zegt zelfs niet te weten dat MT Tech intekende op de kapitaalverhoging. Bandopnames van telefoongesprekken tussen de zakenman en medewerkers van KBC Securities roepen op zijn zachtst gezegd twijfels op bij deze verklaring.

De Koreaanse affaire zorgt voor een openlijk gevoerde oorlog tussen FLV Fund en zijn commissaris KPMG. Dit revisorenkantoor leverde immers een onthoudende verklaring af over de jaarrekening voor 2000. Commissaris-revisor William van Aerde zegt op de algemene vergadering van FLV Fund in maart 2001 dat FLV Fund mogelijk betrokken was bij de Koreaanse carrousel. Het bestuur van FLV Fund in het algemeen, Jean van Marcke in het bijzonder, reageert ziedend. Het bestuurders vragen de aandeelhouders KPMG geen ontlasting te geven, wat ook gebeurt. Op een buitengewone algemene vergadering enkele maanden later wordt KPMG ontslagen als commissaris. KPMG verneemt het nieuws via de pers. 'In mijn 30-jarige carrière maakte ik zoiets nog niet mee', reageert topman Theo Erauw van KPMG.

Het auditcomité van FLV Fund komt ondertussen aandraven met een rapport over de Koreaanse affaire. Conclusie: 'Het feitenrelaas toont niet aan dat bestuurders en/of medewerkers van FLV Management (de statutaire zaakvoerder van FLV Fund) zich schuldig hebben gemaakt of medeplichtig zijn geweest aan fraude.' Zaak gesloten. En wie hielp het auditcomité bij zijn werkzaamheden? Zakenbank Lessius, met als topman Jean van Marcke. Ondertussen blijft FLV Fund ervan overtuigd zijn gelijk te zullen halen bij de Koreaanse rechter. Het fonds meldt dat in zowat elke communicatie met de pers.

Een foute inschatting, blijkt nu. Want de rechter stuurde de durfkapitalist terug naar af. FLV Fund argumenteerde dat de verpanding van de 30 miljoen dollar startkapitaal zo belangrijk was, dat de algemene vergadering de beslissing had moeten nemen. De raad van bestuur nam volgens FLV Fund een onwettige beslissing omdat hij niet bevoegd was. De Koreaanse rechter volgde die redering niet en besliste dat de verpanding wel degelijk toe te rekenen is aan FLV Fund.

De rechter merkte op dat FLV Fund Korea slechts één aandeelhouder had, FLV Fund. Het bijeenroepen van een algemene vergadering voor het bekomen van een bijzondere resolutie, was dus niet nodig. Immers: Pol Hauspie, die in juni 2000 samen met John Seo een bezoek bracht aan de hoofdzetel van Hanvit Bank, had groen licht gegeven voor de transactie. Maar, stelt FLV Fund in een mededeling, de rechter veronderstelt ten onrechte dat het tweetal de bevoegdheid had de toekenning van het onderpand te autoriseren in naam van FLV Fund Korea of FLV Fund.

In elk geval is de Koreaanse rechter van oordeel dat Hanvit Bank niets verweten kan worden in de zaak. Dat wil zeggen dat FLV Fund zijn centen niet terugziet. De durfkapitalist onderneemt verdere juridische stappen en gaat in beroep tegen het vonnis.

René DE WITTELuc VAN AELST

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud