Ablynx: 'Het is een zware les'

Edwin Moses van Ablynx (Foto: Tom Verbruggen). ©Tom Verbruggen

Hoe verwerk je als beursgenoteerd bedrijf een zware tegenslag? ‘Dat doe je niet. Je kan het alleen proberen te verbannen’, zegt Edwin Moses, de CEO van Ablynx. Pfizer, ’s werelds grootste farmaspeler, liet het Gentse biotechbedrijf in november vallen. ‘We moeten een andere partner vinden, anders mogen we de ontwikkeling van ons reumamiddel vergeten.’

Edwin Moses, de topman van het Gentse bedrijf Ablynx, is normaal opgewekt en zit niet verlegen om typisch Britse humor. Maar bij deze ontmoeting wikt hij zijn woorden. De spanning is op zijn gezicht af te lezen. Moses is net terug van San Francisco, waar de zakenbank JPMorgan zijn jaarlijkse bijeenkomst voor spelers uit de farma- en biotechindustrie organiseerde. Hij heeft geen nieuw contract voor zijn door Pfizer gedumpte reumamiddel bemachtigt. ‘Alleen maar eerste, aftastende gesprekken.’

Toch heeft de conferentie hem weer moed gegeven. ‘AstraZeneca was daar alleen al met 35 mensen die beschikbaar waren om met de biotechbedrijven te spreken. De farmasector zoekt dus nog altijd naar goede deals met de biotech, wat betekent dat ook wij nog een kans maken.’ Ablynx ontwikkelt geneesmiddelen op basis van eiwitten afkomstig van lama’s. Die nanobodies zijn stabieler en kleiner dan de gebruikelijke antistoffen, waardoor ze efficiënter werken dan bestaande geneeskundige behandelingen.

In november zette Pfizer een punt achter de samenwerking. Een ferme tegenslag. Uw meest beloftevolle product had plots geen investeerder en dus geen toekomst meer.

Edwin Moses: ‘Ik weet nog altijd niet wat achter de beslissing zit. Pfizer moet besparen op zijn uitgaven, vermoed ik. Een reden kan ook zijn dat het bedrijf nog andere geneesmiddelen tegen reuma in ontwikkeling heeft, die het zelf onderzoekt en waar het dus de volledig controle over heeft.’

‘In mei vorig jaar hebben we samen uitgepakt met het nieuws dat ons reumaproduct the proof of concept had doorstaan. Een belangrijke mijlpaal. Toch heeft Pfizer later beslist het onderzoek niet voort te zetten. Ze hebben zes maanden tijd nodig gehad om tot die conclusie te komen, wat - als je het mij vraagt - erop wijst dat het geen eenvoudige beslissing was.’

Heeft Pfizer in die zes maanden met Ablynx overlegd?

Moses: ‘Ja, meermaals. Mijn grootste vrees was dat Pfizer het onderzoek helemaal zou stopzetten. Dan was al ons werk van de voorbije jaren verloren. Dus ik heb erop gehamerd dat wij de rechten op het reumaproduct konden krijgen, zodat wij het verder kunnen ontwikkelen. Pfizer heeft ingestemd. Daar tegenover staat wel dat Pfizer 50 miljoen dollar krijgt van ons, als we er ooit in slagen het product te commercialiseren.’

Is Pfizer uw grootste vijand?

Moses: (haalt zijn schouders op) ‘We kunnen niet om Pfizer heen, want het is de grootste ter wereld. En eigenlijk moet ik toegeven dat ze het correct hebben gespeeld. Je moet weten dat alle informatie over het onderzoek bij Pfizer zat. Het was tenslotte zijn product en nu geeft het farmabedrijf zonder morren alle informatie aan ons door. Die gegevens zijn uiterst belangrijk om het onderzoek voort te zetten.’

Hoe sterk gelooft u nog in het reumamiddel? Is het geen superslecht signaal dat de grootste farmagroep ter wereld afhaakt?

Moses: ‘Ik geloof dat er een niche is voor onze nanobodies . Er zijn inderdaad al heel wat therapieën tegen reuma op de markt en ook nog veel in ontwikkeling, maar met nanobodies kunnen we andere kanten uit. We kunnen een geneesmiddel maken dat maar eens om de acht weken toegediend moet worden, in de plaats van een keer per de week of om de vier weken, zoals nu gebruikelijk is. De productie van nanobodies is ook goedkoper dan die van andere antilichamen, waardoor ons product misschien beter geschikt zal zijn voor opkomende markten zoals India of China. Ik zie dus verschillende mogelijkheden. De markt waar wij op mikken, TNF-alfa, is goed voor 20 miljard dollar per jaar. Daar zullen we zeker een stukje van inpikken.’

U zoekt dus naar een partner?

Moses: ‘Ablynx kan de verdere ontwikkeling van het geneesmiddel niet alleen aan. Daar hebben we de financiële middelen niet voor. Vinden we geen partner, dan stoppen we met het reumamiddel. Zo eenvoudig is het. Er lopen gesprekken, maar die zitten in een zeer pril stadium. Ik hoop tegen eind 12012 met goed nieuws naar buiten te komen.’

Wat als het niet lukt?

Moses: ‘Dan kappen we met dat product en zetten we vaart achter de andere producten die we in huis hebben. Vijf zijn in de klinische fase en daarnaast hebben we nog 18 onderzoeksprogramma’s lopen. Het volstaat om één goed resultaat te hebben om succesvol te zijn.’

Hebt u er al aan gedacht de handdoek in de ring te gooien?

Moses: (ferm) ‘Nee, ik heb een verantwoordelijkheid. Ik ben diep ontgoocheld, maar het is buiten onze controle om gebeurd. Bovendien treft ook de economische situatie voor een deel schuld. Was de economie beter geweest, dan was het aandeel wellicht niet zo gekelderd. Maar zelfs nu ik er een tijdje grondig heb over nagedacht, had ik het niet anders aangepakt. Ik geloof nog altijd in de nanobodies. We moeten alleen geduldig zijn.’

‘Weet je, ik wil dit bedrijf weer naar het niveau brengen waar het stond. Ik ben al wat ouder dan de meesten hier en dat heeft zo zijn voordelen. Ik ben vertrouwd met een levenscyclus van good-bad-good-bad, terwijl het voor de meeste mensen hier de eerste tegenslag is. Maar ik voel me sterk genoeg om de mensen weer vertrouwen te geven.’

Hoeveel mensen waren met het product tegen reuma bezig?

Moses: ‘Een dertigtal mensen van de 290, en die gaan door een harde tijd. Zeker de wetenschappers, die goed werk leveren maar worden afgewezen. They hate it. Het is een zware les. Ik ben nog nooit zoveel met interne communicatie bezig geweest.’

Een biotechbedrijf heeft cash nodig om zijn onderzoek te financieren. Kan u uw financiers nog overtuigen?

Moses: ‘De beurs mogen we eventjes vergeten. Daar kunnen we gezien de forse koersdaling niet terecht. We moeten het van de privé-investeerders hebben. En ik heb in San Francisco gemerkt dat we andere investeerders moeten overtuigen. Zaten we tot voor kort in de kuip van de beloftevolle biotechbedrijven met een marktwaarde van meer dan een half miljard euro, dan zitten we nu veeleer bij de goedkope buitenkansjes. Maar er is nog altijd een deel investeerders geïnteresseerd in onze technologie en waar we bij kunnen aankloppen. Zoals beloofd houden we onze cashburn in 2012 op 20 tot 25 miljoen euro. Met de cash die we in huis hebben kunnen we dus nog een dikke drie jaar voort.’

Hebt u boze brieven gekregen van aandeelhouders die woest waren over de koersval? Het aandeel is in november 18 procent gedaald.

Moses: ‘Ik heb meer steunbrieven dan boze brieven gekregen. Sommige waren ontroerend. Er waren veel meer brieven dan anders, maar veeleer met vragen als ‘wanneer stijgt de koers weer?’, dan met ergernis. Op blogs gaat het er wel bits aan toe. Elke keer dat ik kijk, zakt de moed me in de schoenen. Om depressief van te worden.’

Wat nu? Houdt u rekening met een worstcasescenario, waarbij niemand nog bereid is te investeren en het bedrijf naar een koper op zoek moet?

Moses: (zeer ernstig) ‘We hebben, samen met de raad van bestuur, na de koersval in november, alle opties overwogen. Van een fusie tot een verkoop, en zelfs een beursexit. We zijn op alles voorbereid. Een fusie lijkt ons niet voor de hand liggend. We zien niet meteen een ideale partner. Moeten we ons in de etalage zetten? Pas op de dag dat niemand nog in ons verhaal gelooft, denk ik. 65 procent van de aandeelhouders is durfkapitalist. Ik heb samen met die mensen aan tafel gezeten. Niemand houdt van onze beurskoers, maar ze hebben wel nog vertrouwen in het bedrijf, de technologie en de strategie. Vijf jaar geleden hadden ze zich misschien teruggetrokken, nu vinden ze ons goed genoeg om door te gaan.’

Wat als een koper opduikt, die Ablynx wil overnemen?

Moses: ‘Dan zal dat een opportunist zijn die een koopje wil doen. En ik denk niet dat onze aandeelhouders Ablynx goedkoop willen verkopen.’

En een beursexit? Nu Ablynx daar niet terecht kan voor cash?

Moses: ‘Dat is eigenlijk nog nooit gebeurd in de biotech, omdat het gecompliceerd is. Bovendien hebben we op termijn nog 100 tot 150 miljoen euro nodig, dus blijven we op de beurs. Optimistisch als ik ben, ga ik ervan uit dat de beurskoers zich herpakt.’

Ablynx is een groeibedrijf dat jaarlijks mensen aanwerft. Heeft Pfizer daar een rem op gezet?

Moses: ‘We houden de uitgaven nauwlettend in het oog en proberen zo traag mogelijk te spenderen, wat betekent dat sommige projecten in de koelkast zijn beland. Anders raken onze middelen te snel op. In 2011 hebben we 60 miljoen euro in onderzoek en ontwikkeling gestopt, dat zal dit jaar niet meer gebeuren. Er komen ook geen aanwervingen, tenzij noodzakelijke. Het bedrijf telt 290 werknemers en we hebben altijd gezegd dat 250 à 300 ideaal was. Dus we laten het zo.’

We zijn drie maanden na het slechte nieuws. Raken uw medewerkers er stilaan over?

Moses: ‘Zoiets kom je niet te boven. Je kan het alleen maar verbannen. We zijn realistischer sindsdien, en beter georganiseerd ook. We houden ons vast aan het idee dat onze nanobodies goed zijn om ziektes te bestrijden. We moeten dat alleen nog meer bewijzen.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect