Beveiligingslek in communicatie hulpdiensten

©Photo News

Er zit een groot beveiligingslek in het communicatientewerk van de politie en hulpdiensten. Dat bevestigt operator Astrid aan De Tijd. Liefst 15.000 ‘biepers’ zijn niet versleuteld.

Politie afluisteren weldra onmogelijk, titelde persagentschap Belga al tien jaar geleden. Op dat moment stonden alle politiediensten op het punt om over te schakelen op het digitale radiocommuicatienetwerk van ‘Astrid’, de gespecialiseerde telecomoperator voor de veiligheidsdiensten die in 1998 was opgericht. Vandaag gebruiken de veiligheidsdiensten al ruim 55.000 radioterminals van Astrid. En die zijn inderdaad optimaal versleuteld: zowel de data als de gesprekken zijn vertrouwelijk. Want zowel de communicatie als de authentificatie van de terminals gebeurt vercijferd.

Maar in een lijvige brochure over de werking van Astrid (dat volledig in handen is van de federale overheid) gefet de operator zelf toe dat er een groot gat gaapt in de beveiliging. De achileshiel zijn de 15.000 ‘pagers’ (ook biepers of semafoons genoemd) die zowel de brandweer, civiele bescherming als verschillende medische diensten gebruiken. Die worden over heel België gebruikt om personeel op te roepen bij incidenten. Ook de noodcentrales sturen elektronische berichten naar de terminals van de brandweerdiensten, die ze op hun beurt doorspelen naar pagers.

In 2012 zijn zo meer dan 1,854 miljoen pagingberichten verstuurd door de veiligheidsdiensten. Maar in tegenstelling tot de digitale radiocommunicatie zijn die pagingberichten helemaal niet versleuteld. Ze zijn een vogel voor de kat voor wie via scanners de communicatie van de hulpdiensten wil onderscheppen. ‘Ze kunnen inderdaad onderschept en gelezen worden’, bevestigt Astrid-woordvoerder Frederik Langhendries.

‘Als we ook deze pagingberichten zouden versleutelen (encrypteren) heeft dat gevolgen’, legt Langhandries uit. ‘Zo zal de lengte van de berichten die kunnen doorgestuurd worden, veel korter worden. Want we zouden ruimte nodig hebben voor de encryptie. Het zogeheten aantal nuttige tekens zouden dus sterk verminderen.’

Maar de grote beveiligingslek is een bewuste keuze, zo blijkt. ‘We hebben hierover natuurlijk overleg gepleegd met de gebruikers. Maar de brandweer gaf een negatief advies om de biepers te vervangen. De versleuteling zou alles kunnen vertragen, maar er zou ook duurdere apparatuur nodig zijn.’

Het pijnlijk gevolg is dus wel dat anno 2013 het communicatienetwerk van de Belgische veiligheidsdiensten nog altijd niet waterdicht is. Astrid heeft er bij de hulpdiensten die de pagers gebruiken, al meermaals op gehamerd om privacygevoelige informatie niet via de biepers door te sturen, zoals adressen en andere persoonlijk gegevens. Maar bij incidenten wordt daar meestal geen rekening mee gehouden omdat het belangrijker is zo snel mogelijk alle informatie door te sturen.

‘Het is natuurlijk strikt verboden in ons land om de communicatie van politie- en hulpdiensten te onderscheppen’, benadrukt Langhendries. ‘Maar wat paging betreft, krijgen we toch af en toe feedback van hulpdiensten op het terrein die melden dat er onbevoegde personen snel aanwezig zijn op de plaats van een incident. Het gaat dan niet alleen om journalisten, maar andere belanghebbenden zoals takeldiensten.’

Net deze week moeten drie journalisten en vijf andere verdachten voor de Brusselse raadkamer verschijnen omdat ze al twee jaar geleden zijn betrapt op het afluisteren van de communicatie tussen politie- en veiligheidsdiensten. Ze wordne vervolgd op basis van de wet van 2005 op de elektronische communicatie. In augustus 2011 voerde het Brusselse gerecht huiszoekingen uit in de woningen van de journalisten. Samen met de mensen die hen de nodige apparatuur bezorgden, worden ze nu vervolgd. Tot groot ongenoegen van de journalistenbond.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect