De Gucht zette BBI wel met succes onder druk

©AFP

De brieven die eurocommissaris Karel De Gucht stuurde naar de grote baas van de Bijzondere Belastinginspectie over zijn belastingdossier waren niet zonder gevolg. Dat blijkt uit mails en nog een vierde brief, die De Tijd kon inkijken. Zo verkreeg De Gucht een intern document van de BBI-baas, dat hij dan meteen gebruikte voor een procedure tegen.. de BBI.

Zaterdag onthulde De Tijd drie brieven die Europees commissaris Karel De Gucht (Open VLD) eind 2012 en midden vorig jaar naar de grote baas van de Bijzondere Belastinginspectie (BBI), Frank Philipsen, had gestuurd. De boodschap in de brieven was duidelijk: de Gentse BBI-directeur Karel Anthonissen moest van De Guchts belastingdossier worden gehaald en er moest werk worden gemaakt van een minnelijk akkoord.

Zondag ontkende De Gucht in het VRT-programma ‘De Zevende Dag’ dat de brieven intimidatie waren. ‘Zoals elke burger heb ik het recht mij te verdedigen en kwaad te maken. Ik heb geen antwoord gekregen op mijn brieven. En dat stoort me niet. Het waren boodschappen.’

Maar De Tijd bemachtigde nu e-mails van de belastingadministratie en een vierde brief die De Gucht stuurde naar de topman van de BBI. Daaruit blijkt dat er na De Guchts brieven wel ingrepen volgden en dat hij telefonisch werd ‘gerustgesteld’.

Zo heeft De Gucht met de hulp van BBI-topman Philipsen een intern document te pakken gekregen om hem te helpen procederen tegen... de BBI. Zo stuurde De Gucht op 3 mei vorig jaar een vierde brief naar Philipsen. Daarin vraagt hij een oud, intern document te krijgen waarin BBI-directeur Anthonissen aan zijn baas meldde dat hij het dossier op dat moment uit handen wilde geven.

Dolksteek

De Gucht schrijft: ‘Aansluitend op ons telefonisch onderhoud en uw mondelinge toezegging dit stuk, dat essentieel is voor het administratief dossier, aan mij te zullen overmaken, wil ik u vriendelijk, doch dringend verzoeken kwestieus document aan mij over te maken.’ In de brief schrijft De Gucht dat zijn advocaat de mail niet kon te pakken krijgen via de wettelijke procedure van openbaarheid van bestuur. Maar na De Guchts brief lukt dat dus wel.

Al op 16 mei, 13 dagen na de brief, stuurt BBI-baas Philipsen het interne document naar De Guchts privé-mailadres. Pas een maand later zal Anthonissen dat ontdekken. Op 23 juni doet Anthonissen daarover zijn beklag bij Philipsen in een mail: ‘Het moet mij van het hart dat wij ons in deze zaak niet gesteund voelen, wat op zich niet erg is, ware het niet dat wij ons niet alleen door De Gucht belaagd weten, maar ook door de hiërarchie.’ 

Anthonissen wijst er op dat De Gucht het interne document, dat Philipsen vrijgaf, meteen heeft gebruikt voor een aanvullend bezwaar tegen zijn belastingaanslag. ‘Een dolksteek’, noemt Anthonissen dat in een mail van 12 juli aan Hans D’Hondt, de topman van Financiën. ‘Frank Philipsen is bezweken voor gevlei en dreigementen’, luidt het.

Minnelijk akkoord

Ook De Guchts verzoeken om Anthonissen van het dossier te halen, vielen helemaal niet in dovemans oren. In februari 2012 had Anthonissen zelf in een mail nog voorgesteld aan Philipsen om ‘als er een schijn van partijdigheid zou zijn’ het dossier-De Gucht door een andere BBI-directie te laten behandelen. De volgende dag mailde Philipsen terug dat ‘Gent belast blijft met het dossier-De Gucht’. Maar De Guchts brieven veranderden die houding.

Op 11 september 2012 stuurde De Gucht een eerste brief naar Philipsen om Anthonissen van het dossier te halen. Er kwam geen brief terug, wel een informeel contact waarbij Philipsen De Gucht verzekerde dat Anthonissen door hem van het dossier was gehaald. Naar dat informeel contact verwijst De Gucht zelf in zijn volgende brief aan Philipsen op 18 december.

In die tweede brief vroeg De Gucht opnieuw Anthonissen van de zaak te halen. Want Anthonissen had zopas een taxatie ondertekend en die doorkruiste de vertrouwelijke pogingen om het hele dossier met een minnelijk akkoord af te sluiten. Amper twee dagen na De Guchts brief, op 20 december, schreef Philipsen een nota om het dossier weg te halen bij Anthonissen om de ‘onpartijdigheid’ te waarborgen. Maar Anthonissen weigerde: hij vond het voorgestelde minnelijk akkoord te goedkoop en zette door.

Procedurenederlaag

Op 25 april schreef De Gucht nog een derde brief om ‘een maatregel’ te nemen tegen ‘de figuur’ Anthonissen. Na een vierde brief op 3 mei eiste Philipsen in een nota van 28 juni en nog eens in twee mails van 19 en 25 juli dat Anthonissen het dossier nu eindelijk zou loslaten. Maar Anthonissen bleef weigeren.

Op 17 december besloot het Gentse hof van beroep dat Anthonissen onpartijdig handelde, maar dat er destijds weliswaar te weinig aanwijzingen waren om De Guchts bankrekeningen in te kijken. De procedurenederlaag torpedeerde de hele zaak. Later kreeg Anthonissen een tuchtsanctie van Philipsen omdat hij het dossier niet afstond.

Staatssecretaris voor de Fraudebestrijding John Crombez (sp.a) noemde De Guchts brieven afgelopen weekend al 'niet zo vanzelfsprekend'. Maar Cd&V-minister van Financiën Koen Geens wilde gisteren ondanks aandringen niet reageren.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud