‘Mini-jobs moeten ook bij ons kunnen'

De Duitse mini-jobs zijn volgens Karel Van Eetvelt een na te volgen recept, al zijn ze ook in Duitsland niet onomstreden. ©REUTERS

Unizo-topman Karel Van Eetvelt pleit voor de invoering, net zoals in Duitsland, van mini-jobs. Controversieel, want voor links maken die banen deel uit van wat ze het Duitse afbraakmodel noemen.

‘Een mini-job biedt aan mensen die moeilijk werk vinden de kans om in de arbeidsmarkt te stappen’, stelt Karel Van Eetvelt, de topman van de werkgeversorganisatie Unizo. ‘Ons land zou een voorbeeld moeten nemen aan Duitsland en een aangepaste versie van het systeem moeten invoeren.’

In de Bondsrepubliek is een mini-job een deeltijdse baan waarmee maximaal 450 euro verdiend kan worden. Het systeem, waarbij het brutoloon gelijk is aan het nettoloon, was in 2003 een van de pijlers van de arbeidsmarkthervormingen van de toenmalige sociaaldemocratische bondskanselier Gerhard Schröder. Hij wilde zo zwartwerk uit de wereld helpen.

Circa 7,5 miljoen mensen hebben intussen zo’n baan, van wie er 4,9 miljoen geen andere inkomsten hebben. Vaak worden die jobs uitgeoefend door studenten, gepensioneerden of werklozen die een centje willen bijverdienen. Hun uitkering - van kinderbijslag over pensioen tot werkloosheidsuitkering - komt daardoor meestal niet in het gedrang.

Loonhandicap

‘Met de dienstencheques kennen wij eigenlijk al een soort van mini-jobs’, zegt Van Eetvelt. Hij pleit ervoor om naast die cheques een systeem van flexibele arbeid op poten te zetten, zodat het voor mensen mogelijk wordt om een beperkt aantal uren per week te werken. Nu moet een werknemer minstens een derde van de tijd van een voltijdse collega aan de slag zijn. ‘Zo’n hervorming is mogelijk zonder aan het minimumloon te raken’, meent de Unizo-topman.

Voorts weerlegt Van Eetvelt de in vakbondskringen gretig gebruikte stelling dat onze loonkostenhandicap hoofdzakelijk veroorzaakt wordt doordat in Duitsland aan ‘sociale afbraakpolitiek’ wordt gevoerd. De Belgische loonhandicap tegenover onze oosterburen is sinds 1996 opgelopen tot 14,14 procent. ‘Maar de mini-jobs hebben daar weinig mee te maken’, stelt hij. Unizo rekende uit dat als die worden weggefilterd, de handicap nog altijd 13,17 procent bedraagt. ‘Het zijn de hoge fiscale en parafiscale lasten die ons de das omdoen’, klinkt het. Dat de mini-jobs slechts een beperkte impact hebben, komt volgens de werkgeversorganisatie doordat ze slechts voor 2,5 procent van de private loonmassa staan.

Als we de loonkostenevolutie ten opzichte van onze drie buurlanden bekijken, dan valt het verschil tussen een situatie met of een zonder mini-jobs nog kleiner uit. ‘Die bedraagt nu 4,61 procent’, berekende Unizo. ‘Wanneer het effect van de mini-jobs geneutraliseerd wordt, bedraagt die 4,18 procent.’ Let wel: Unizo filtert enkel de 4,8 miljoen Duitsers weg die naast hun mini-job geen andere inkomsten hebben uit de cijfers.

Duitse model

Van Eetvelt noemt het Duitse model een voorbeeld, al vindt hij niet dat we het klakkeloos moeten overnemen. Zo houdt hij vast aan het minimumloon, iets wat in de meeste Duitse sectoren niet bestaat. ‘Dankzij de loonmatiging is het land er evenwel in geslaagd opnieuw competitief te worden en west en oost dichter bij elkaar te brengen’, stelt hij. ‘Daardoor kunnen ze nu het statuut van de zwakste werknemers verbeteren zonder aan concurrentiekracht in te boeten.’ Zonder de hervormingen was dat volgens Van Eetvelt niet gelukt en zou Duitsland vandaag niet de locomotief van Europa zijn.

Met zijn pleidooi schopt Van Eetvelt tegen linkse schenen. De vakbonden en de socialisten verguizen het Duitse model. Ze wijzen erop dat een op de tien Duitsers voor minder dan 8,50 euro per uur werkt en dat bijna de helft daarvan een mini-job heeft. ‘Als we verder kijken dan de oppervlakkige cijfers, zien we dat het Duitse wonder gepaard gaat met laagbetaalde jobs en een toenemende armoede onder de werkenden’, schrijven sp.a-voorzitter Bruno Tobback en Europees Parlementslid Saïd El Khadraoui in een opiniebijdrage.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content