column

Betuttelnut

Op een prachtige lenteochtend in 2004 schoof Hendrik Deroo op zijn typische, slungelachtige manier mijn bureau binnen. Recht voor de raap vroeg hij me of ik me niet totaal belachelijk vind in dat reusachtige kantoor. ‘Zoiets is toch totaal jouw stijl niet. Allez, jij moet tussen je mensen zitten en hen aanmoedigen, coachen en goed zot maken van ambitie.’ Raak. ‘Bereken eens wat deze ruimte kost.’ En net voor hij mijn kantoor weer uit slungelde, volgde het genadeschot: ‘En ga eens na hoelang je echt aan dat bureau zit!’