De oorlog stopt nooit

Waarom komt alles toch altijd samen? Je praat met een vriend en hij vertelt, zomaar, over zijn tijd als milicien bij de Jagers te Paard in Lüdenscheid. Dezelfde avond valt deze foto binnen. Het zijn soldaten, jonge mannen, in Lviv. Ze worden medisch gekeurd en je kijkt naar de onderbroeken, de sokken (zeker drie van hen droegen sneakers), het vel en de tattoo. Je voelt de kou in de Oekraïense gangen. Een avond later valt een liedje in je mailbox. Je hoort de mooie stem van Tine Reymer en dit lijntje: ‘Soldiers kneel and take off your hat.’ Die dag steekt Turkije de grens met Syrië over en vallen er bommen.