Advertentie
leading story

select

©doc

Wanneer de Duitse keizer Wilhelm II in 1918 na de nederlaag in de Eerste Wereldoorlog naar Nederland vlucht, reist ook zijn adjudant Sigurd von Ilsemann mee. Hij blijft de keizer trouw tot aan diens dood in 1941. Von Ilsemann hield nauwgezet een dagboek bij en op basis daarvan reconstrueerde ‘Andere Tijden’ het leven van de keizer in zijn Nederlands ballingsoord in Doorn. De rode draad door de reportage is dat Wilhelm II leefde alsof hij nog keizer was. Hij heeft nooit zijn abdicatie kunnen verteren. In Nederland vergat hij zijn zorgen door veel hout te hakken, ook al was hij aan zijn linkerarm verlamd.

Bij Eye Filminstituut in Amsterdam liggen de films die in de jaren 20 en 30 in Doorn zijn gemaakt. Steeds is te zien dat Wilhelm slechts zijn rechterarm gebruikt. Het zagen biedt hem lichaamsbeweging en leidt hem af van zijn gedachten en beslommeringen. Von Ilseman schrijft er vaak over in zijn dagboek. ‘24 oktober 1930. De keizer is weer begonnen hout te hakken in het Amerongense bos. Mijn schoonvader wilde daar eerst niets van weten omdat de hoge heer er het afgelopen jaar te veel schade heeft aangericht. Maar wat moet de goede keizer anders? In Doorn is bijna niets meer te doen.’ De keizer in Doorn werd een toeristische trekpleister. Regelmatig kwamen er bezoekers langs die een glimp van de hakkende keizer wilden zien.

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud