column

Zomaar ergens

Ik heb, even tellen, zes doodles lopen. Zes pogingen om in de komende maanden een afspraakje te maken. Gewoon, een afspraakje met vrienden. Voor een etentje, een feestje, de organisatie van een feestje, een avondje uit. Zonder doodle lukt het niet. In een van die gevallen heb ik er een kwartier over gedaan om het ding in te vullen. Een doodle van een meter lang, vijftig of wat data. We hebben uiteindelijk iets geprikt in juni. Het eerste gezamenlijke gat in zeven dichtgeplamuurde agenda’s.