Panamarenko: 'Ik stop ermee'

(tijd) - Panameranko houdt ermee op nog nieuw werk te maken. Dat deelde de Antwerpse beeldend kunstenaar gisteren mee, uitgerekend op de dag van de opening van zijn grote retrospectieve in de Brusselse Musea voor Schone Kunsten. Wat er met zijn gloednieuwe atelier, de Antwerpse Luchtschipbouw, moet gebeuren, is nog niet uitgemaakt. 'Ik heb beslist: ik ga met pensioen.'

Aan het einde van de persconferentie, gisteren in de grote forumzaal van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, liet Panamarenko zich aan enkele journalisten ontvallen dat hij ermee stopt. Aan deze krant zei hij: 'Ik heb hier op mijn tentoonstelling wat rondgelopen en zei bij mezelf: ik heb toch al heel veel gemaakt, het is mooi geweest. Ik heb geen zin meer om nog een object te maken dat al dan niet kan vliegen. Er staat hier nu genoeg. Ik ben 65 nu, ik wil me niet gaan herhalen.' Op de vraag wat hij dan wel gaat doen, antwoordde Panamarenko, doelend op de vijver met zwanen in zijn nieuwe woonst in het Oost-Vlaamse Michelbeke: 'Misschien maak ik wel een zwanenzang.'

Het was al langer bekend dat Panamarenko zich niet meer voor de volle honderd procent bij zijn kunstproces betrokken voelde, vooral sinds zijn huwelijk met Eveline Hoorens en de verhuizing van Antwerpen naar de Zwalmstreek. Jos Jamar, de galeriehouder van Panamarenko in Antwerpen, werd door de kunstenaar woensdagavond per fax op de hoogte gebracht, net als de andere galeries waar Panamarenko mee samenwerkt, zoals Deweer uit Otegem en Mulier Mulier uit Knokke. Jos Jamar: 'Hoe ik daarop reageer? Panamarenko is een vrij man, en de jongste tijd stond hij erg onder druk. Door zijn huwelijk met Eveline en de verhuizing is zijn leven een stuk publieker geworden en daar heeft hij het moeilijk mee.'

Jos Jamar investeerde pas vorig jaar, samen met zijn vennoten Serge Hannecart en Pascal Struyf, fors in de Antwerpse Luchtschipbouw. Dat volledig gerenoveerd gebouw in Borgerhout had hij overgekocht van Panamarenko's vorige galeriehouders, Ronny en Jessy Van De Velde. De Van de Veldes hadden net voordien hun samenwerking met Panamarenko stopgezet. De Antwerpse Luchtschipbouw is opgevat als een atelier voor de kunstenaar en als vaste tentoonstellingsplaats voor zijn nieuwe werk.

Op de vraag wat met het gebouw moet gebeuren, antwoordde Jamar: 'Het is nog te vroeg om al besluiten te trekken. Volgende week, als de drukte rond de opening van de retrospectieve achter de rug is, gaan we samenzitten.'

De grote overzichtstentoonstelling in Brussel opent vandaag voor het publiek. Over vijf verdiepingen in het museumgebouw zijn bijna alle werken van Panamarenko te zien. Frederik Leen, het hoofd van het team dat de tentoonstelling samenstelde, wees op de specifieke opbouw van het parcours: de werken staan niet chronologisch of thematisch opgesteld, 'maar volgens de fysische wetten die de objecten doen rijden, vliegen of zweven.' Dus staan de objecten die werken met magnetische velden, met een pastillemotor of andere aandrijfkrachten telkens bij elkaar. Voor het grote publiek minder bekend en tegelijk verrassend is de etage met de vroege werken van Panamarenko, toen hij nog objecten in een popartsfeer maakte zoals de poppen Molly Peters en Feltra, de Hofkes, de Krokodillen, Motten in het riet of de Afwasbak.

In de grote forumzaal staat de Aeromodeller centraal, het eerste grote werk van Panamarenko, gemaakt in 1969. De vliegboot Scotch Gambit had Panamarenko graag in dezelfde zaal gezien, maar was volgens de museumdirectie te groot om in het gebouw te halen. Hij is nu vertegenwoordigd met een grote foto aan de muur. MR

23918858

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud