analyse

Pokeren met 1,5 miljoen kinderen en ambtenaren

©EPA

Een chronisch gepolariseerd parlement, een notoir wispelturige president en migratiehardliners als adviseurs: de Amerikaanse ‘government shutdown’ heeft veel schuldige vaders.

Voor de achtste keer sinds de begrotingsopmaak in 1974 in duidelijkere regels werd gegoten, vindt het Amerikaanse parlement geen akkoord over de overheidsfinanciering en zijn veel diensten noodgedwongen dichtgegaan. Sinds vrijdagnacht moeten zo’n 800.000 ‘niet-essentiële’ ambtenaren onbetaald thuisblijven. Nationale parken en musea sluiten de deuren, het leger kan niet rekenen op de ondersteuning van honderdduizenden burgerwerknemers en de fiscus regelt tijdelijk bepaalde terugbetalingen niet.

Die politiek erg schadelijke ‘government shutdown’ trof eerder ook de Republikeinse presidenten Ronald Reagan en George Bush senior, net als de Democraten Bill Clinton en Barack Obama, maar telkens omdat ze clashten met een vijandig parlement.

Donald Trump is de eerste president wiens partij de meerderheid heeft in het Huis van Afgevaardigden en in de Senaat en die toch geen akkoord vindt. Daarbij dient gezegd dat in de Senaat 60 van de 100 stemmen nodig zijn voor een begrotingsdeal, en dat de Republikeinen er maar 51 zetels hebben. De Democratische oppositie heeft dus een sterke onderhandelingspositie en maakt daar optimaal gebruik van.

Tandengeknars

Het gevolg is een politieke koehandel met behalve honderdduizenden ambtenaren ook de zowat 800.000 ‘dreamers’. Dat zijn de kinderen van illegale migranten. De Democraten willen hun lot regelen en een pad naar regularisatie effenen, en ze worden daarin gesteund door de overgrote meerderheid van de Amerikanen.

©AFP

De Republikeinen, inherent gekant tegen ‘amnestie’ voor illegalen, gaan daar tandenknarsend in mee, maar enkel als er ook geld vrijkomt om Trumps muur langs de Mexicaanse grens te financieren, er strengere regels komen om migrantengezinnen te herenigen en een einde gemaakt wordt aan een loterij met visa voor migranten uit derdewereldlanden. Om alles nog wat complexer te maken, koppelen ze de overheidsfinanciering ook aan fondsen voor ‘CHIP’, een overheidsprogramma dat Clinton ooit invoerde om kinderen uit arme gezinnen gezondheidszorg aan te bieden.

Democraten dwingen debat over ‘dreamers’ af met akkoord om shutdown tijdelijk af te wenden.

Dat onverkwikkelijke gepoker illustreert hoe Washington de jongste decennia steeds meer gepolariseerd is. Zeker onder Obama voerden de Republikeinse parlementsleden een giftige obstructiepolitiek, waardoor jarenlang zelfs geen begroting goedgekeurd werd en in 2013 een ‘shutdown’ van 16 dagen volgde. De Democraten lijken nu weerwraak te nemen.

Chaotisch

Trumps eigenlijke begroting - die voorziet in massaal extra fondsen voor Defensie en Binnenlandse Veiligheid, maar genadeloos bespaart op onder meer Buitenlandse Zaken, Onderwijs en Milieu - had al op 1 oktober moeten ingaan, maar vond geen 60 stemmen in de Senaat. Er werd dan maar een tijdelijke financiering geregeld, volgens het budget van vorig jaar. Eerst tot begin december, dan tot net voor kerst en vervolgens tot vorige vrijdag.

Om de governement shutdown te stoppen, is een vierde noodmaatregel nodig, die maar tot 8 februari zal lopen, waarna nog eens een vijfde wet nodig is. Het onderstreept hoezeer ’s werelds grootste economie draait op een chronisch chaotische en ondergefinancierde overheid.

©REUTERS

Daarbij helpt Trumps pathologische wispelturigheid allerminst. De onzekerheid van de ‘dreamers’ kwam er omdat Trump in september Obama’s maatregel schrapte die hen beschermde tegen deportatie. Vervolgens gaf hij het Congres wel de opdracht binnen zes maanden een oplossing te vinden voor ‘die geweldige kinderen’. Meermaals leek hij, tegen zijn partij in, aan te sturen op een deal met de Democraten.

Shithole countries

Anderhalve week geleden suggereerde hij zelfs een ‘wet van liefde’ voor alle 11 miljoen illegale migranten in de VS. Daarna nam hij telkens een complete U-bocht, kelderde hij met zijn controversiële uitspraak over Afrikaanse ‘shithole countries’ elke Democratische goodwill, en torpedeerde hij vorige donderdag een pril partij-overschrijdend begrotingsakkoord door te elfder ure te eisen dat ‘CHIP’ apart behandeld werd.

Insiders wijzen ook op de schuld van zijn belangrijkste raadgevers: kabinetschef John Kelly en beleidsadviseur Stephen Miller. Beiden gelden als migratiehardliners die Trumps neiging de ‘Dreamers’ te beschermen keer op keer inperken. Het leidt tot steeds meer frustratie bij gematigde partijgenoten die, met de parlementsverkiezingen dit najaar, compromisbereidheid willen tonen. ‘Zolang Miller bevoegd is voor migratie’, klaagde Republikeins senator Lindsay Graham dit weekend, ‘leidt dat nergens heen.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud