Bandenrecyclage in België loopt mank

(tijd) - Bernard Delhez is een vindingrijk zakenman. Al vroeg kwam deze Luikenaar op het idee oude banden te recycleren. In Frankrijk draait zijn activiteit op volle toeren, en in België ontvingen ze hem met open armen. Toch moest hij hier zijn zaak sluiten. Waar knelt de schoen?

Bernard Delhez begon met het uitwerken van een techniek voor thermische valorisatie voor klanten van cementfabrieken. Vervolgens breidde hij zijn initiatief uit met het idee banden zo uit elkaar te halen dat rubber, metaal en textiel werden gescheiden. Op die manier wilde hij een heel assortiment van 'secundaire materialen' produceren: wieltjes voor containers, ondergronden voor sportterreinen, verschillende autoaccessoires, enzovoort.

Onder de naam Recygom en in een joint venture met de groep Dunlop startte Bernard Delhez in Frankrijk een activiteit in de thermische valorisatie van banden. Vervolgens begon hij met de verwerking van banden in België onder de naam Granugom. In Frankrijk noteerde de omzet een gestage ontwikkeling en gaat het goed. Maar in ons land is het radarwerk, na een veelbelovend begin, vastgelopen. In die mate zelfs dat Delhez besloten heeft geen kosten meer te maken en de zaak te sluiten. Bij de start kon hij nochtans rekenen op de goedkeuring van de overheid, die in de wolken was dat iemand een dergelijke recyclageactiviteit ontwikkelde. Ook de publieke opinie was enthousiast.

RECYTYRE

Wat is er gebeurd? De organisatie van de overheid om de keten voor recyclage van oude banden te reguleren, bleek ernstige gebreken te vertonen, zegt Bernard Delhez. Hij doet geen moeite om zijn teleurstelling te verbergen. Volgens de voormalige baas van Granugom, die zich in een goede positie bevindt om te kunnen vergelijken, werkt het systeem dat in Frankrijk is ingevoerd door Aliapur goed, tot tevredenheid van de betrokken partijen. Dat in tegenstelling tot Recytyre. Die belangenorganisatie organiseert voor bijna de hele sector in België zowel de inzameling van oude banden als de verwerking en de afvoering ervan.

'In België schrijft Recytyre één aanbesteding uit, het sluit vervolgens een contract met een ophalingsbedrijf, dat vervolgens vrij spel heeft om de verwerking en de afvoering uit te besteden', legt Delhez uit. 'De vzw betaalt een bedrag per verwerkte ton aan het ophalingsbedrijf, zo'n 135 euro per ton. Het ophalingsbedrijf verdeelt dat bedrag vervolgens over de drie fasen van de keten. In Frankrijk behandelt Aliapur de drie fasen afzonderlijk, en bepaalt het telkens een specifiek tarief. Dat bedraagt 135 euro per ton voor de ophaling, 80 euro per ton voor de verwerking en 30 euro per ton voor de afvoering, wat neerkomt op ongeveer 250 euro per ton.'

AFROMING

De Fransen betalen dus bijna het dubbele van wat de Belgen betalen om hun banden te recycleren. Maar dankzij de duidelijke scheiding van de drie fasen, kan de organisatie elke fase beter beheersen en controleren. Bij ons worden de bedrijven voor verwerking en afvoering onvoldoende betaald, met als gevolg een afroming van de markt: de serieuze ondernemers houden het voor bekeken, en maken plaats voor anderen die het minder nauw nemen en over wiens activiteiten er geen werkelijke controle meer wordt uitgeoefend. Vandaar het risico dat ze banden of ander toevertrouwd materiaal op een stortplaats dumpen, het tegenovergestelde van het nagestreefde doel.

Michel LAUWERS

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud