De slag om vuile olie

(tijd) - Het idee om gebouwen te verwarmen met motorolie of frituurolie lijkt nogal absurd. Toch gebeurt het. Raffinaderijen zoals WOS vechten zelfs een concurrentiestrijd uit met als inzet het vinden van vuile olie.

In deze installatie van raffinaderij WOS in Hautrage wordt olie gezuiverd. Foto: WOS

WOS (Waste Oil Services) is een wat aparte Belgische raffinaderij. WOS zorgt voor de transformatie van afgewerkte olie (het koolwaterstofafval) tot nieuwe producten die verkocht kunnen worden, zoals stookolie, basisolie en bitumen. De raffinaderij gebruikt geen aardolie. Ze maakt haar nieuwe producten louter op basis van afvalstoffen uit diverse bronnen: motorolie, olie van versnellingsbakken, plantaardige olie en vet, frituurvet, allerhande industriële olie, aardolieafval (zoals vervuilde brandstoffen en stookolie), enzovoort.

WOS bezit een eigen 'inzamelvloot', gespecialiseerde vrachtwagens die de afvalolie overal in België gaan ophalen. Daar is ook afgewerkte olie bij die afkomstig is uit Frankrijk, Duitsland en Nederland, en die bij ons wordt ingevoerd. 'De tankwagens gaan van stad tot stad, ze pikken hier 2.000 liter op, daar weer 1.500 liter. Het gaat voor 50 procent om afgewerkte olie van garages, voor 20 procent om olie afkomstig van kmo's, voor 25 procent om de industrie en voor de rest om containerparken', verduidelijkt Eric Trodoux, algemeen directeur van WOS-Hautrage. Daarna doorlopen de afvaloliën vijf fasen om te worden omgezet in nieuwe producten (lees ook inzet). 'De klanten zijn voornamelijk de marine - voor de schepen die op diesel draaien - en de traders van huisbrandolie', zegt Eric Trodoux.

HINDERPALEN

WOS heeft twee vestigingen, in Hautrage en in Genk. Het bedrijf doet het prima: de omzet stijgt met gemiddeld 10 procent per jaar en bereikte 17 miljoen euro in 2006. Het bedrijf telt 85 medewerkers en verwerkt 50.000 ton olie per jaar. Zijn activiteiten reiken overigens verder dan alleen de recycling van afgewerkte olie. Ook vervuild water, oliefilters, garageafval, antivriesmiddelen en olieslib worden verwerkt, 110.000 ton per jaar.

De bedrijfsgezondheid is dus al goed, maar ze zou nog beter zijn als WOS enkele hinderpalen zou kunnen wegwerken: de export van Belgisch afval naar het buitenland en de concurrentie van bedrijven die alternatieve brandstoffen zoeken (dus ook soms afgewerkte olie) om hun energiefactuur te drukken.

'In België is er per jaar 40.000 ton afgewerkte olie. Daarvan wordt 25.000 ton op legale wijze naar het buitenland geëxporteerd', stelt Eric Trodoux. 'België is een zeer geliberaliseerde markt, die de Europese richtlijn over de opening van de grenzen toepast. De andere landen kunnen zich dus bij ons komen bevoorraden. Maar die landen, hoofdzakelijk Frankrijk, Duitsland en Nederland, doen er wel alles aan om hun afval in eigen land te houden. Zij volgen talloze procedures, stellen duizend vragen, met één doel: voorkomen dat wij afvalolie bij hen ophalen', meent de directeur van WOS.

Trodoux wijst nog op een ander knelpunt. Terwijl in Wallonië 150 bedrijven een vergunning hebben om olie in te zamelen, zijn er twee per provincie in Nederland, en twee tot vier per departement in Frankrijk. Het is met andere woorden veel moeilijker om een plaatsje te veroveren in die regio's. 'Dat brengt de Belgische bedrijven in moeilijkheden, want wij kunnen geen tegenaanval inzetten', klaagt Eric Trodoux aan.

'Een ander probleem is dat door de stijging van de aardolieprijzen, de belangstelling voor afvalolie met sprongen omhoog is gegaan. Wie brandstof nodig heeft, probeert de factuur te drukken door alternatieve brandstoffen te vinden. Dat kan afgewerkte olie zijn, die soms zonder enige bewerking verbrand wordt. Dat is niet illegaal, maar de Europese Unie adviseert wel een bewerking als de onze. Het verhoogt hoe dan ook de druk op de markt', besluit de directeur.

Als er nu al gevochten wordt om het afval, moet dat wel een goed teken zijn voor het milieu... en de economie. Niets zet de zaken zo snel in beweging als een goede concurrentieslag, op voorwaarde dat een en ander eerlijk verloopt.

Cécile BERTHAUD

Recycling in 5 stappen

  • Filtering:
    Alvorens te worden gelost, wordt de afgewerkte olie geanalyseerd. Daarna wordt ze grof gefilterd.
  • Dehydratatie:
    De olie wordt op 160°C opgewarmd om het water en de oplosmiddelen (bijvoorbeeld van het lakken van auto's) te elimineren.
  • Regeneratie:
    Dit is de fase van de 'cracking', waarbij de oliemoleculen worden afgebroken.
  • Distillatie:
    Het resultaat wordt in distillatietorens verwerkt tot stookolie.
  • Opslag:
    Het eindproduct wordt opgeslagen in tanks.

5 voordelen

  • Flexibiliteit in de verwerking van alle vloeibare koolwaterstofafval.
  • Productie van een brede waaier van verkoopbare producten.
  • Beantwoorden aan de doelstellingen van duurzame ontwikkeling.
  • Milieubehoud.
  • Evolutieve technologie.
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud