Wet-Renault heeft nauwelijks impact

Kan de wet-Renault soelaas bieden voor de duizenden werknemers van VW Vorst die hun job bedreigd zien? Volgens sommige specialisten arbeidsrecht is deze wet vaak niet meer dan een doekje voor het bloeden.

tijd) - Bovendien wegen de administratieve formaliteiten van de wet zo zwaar door dat nogal wat bedrijven ze proberen te omzeilen. En dat leidt soms tot laakbare praktijken

Renault

27 februari 1997. Die datum staat als een mijlpaal in het collectieve geheugen gegrift. Renault-topman Louis Schweitzer, kondigde toen - abrupt en zonder pardon - de sluiting aan van de Renault-fabriek in Vilvoorde, tegen uiterlijk 31 juli 1997. In een klap veegde de Renault-top de broodwinning van 3.100 werknemers van tafel. Alternatieve voorstellen van de vakbonden mochten niet baten. Zelfs een ultiem reddingsvoorstel van toenmalig premier Jean-Luc Dehaene vond geen gehoor.

Dat pijnlijke hoofdstuk uit de Belgische sociale geschiedenis hoort zich niet te herhalen tegenover de werknemers van Volkswagen-Vorst. In theorie zou de wet van 13 februari 1998, beter bekend als de wet-Renault , daar een stokje moeten voor steken. Die wet verplicht de werkgevers de ondernemingsraad schriftelijk in te lichten van 'het voornemen' tot collectief ontslag. Zo worden de werknemers niet meer voor voldongen feiten geplaatst. Bedrijven die een collectief ontslag willen doorvoeren, moeten aan het personeel de mogelijkheid geven vragen te stellen nopens de noodzaak van een sanering en om tegenvoorstellen te formuleren.

De werkgever moet die argumenten en tegenvoorstellen onderzoeken en beantwoorden. De bedoeling is de zware gevolgen van een collectief ontslag te vermijden of te beperken, kortom: om de pil te verzachten.

Impact

De impact van de wet-Renault op de eigenlijke beslissing tot collectief ontslag is niettemin nihil. De informatie- en consultatieronde is dan wel geformaliseerd, en zelfs zwaar aan regels en sancties verbonden. Maar de directies riskeren geen sancties wanneer ze niet ingaan op een voorstel van de vakbond om zoveel mogelijk mensen aan de slag te houden. In die zin kan de wet-Renault geen ontslagen tegenhouden', stelt Frans Biebaut, adviseur bij ABVV-metaal.

Procedure

De formalistische procedure gekoppeld aan de informatie- en consultatieronde zorgt ervoor dat vooral kleinere bedrijven de wet-Renault proberen te omzeilen.

Werkgevers moeten de wet-Renault en haar logge procedure maar toepassen bij het ontslag van 10 mensen wanneer ze minstens 21 en maximaal 99 mensen tewerkstellen, bij het ontslag van 10 procent van het personeelsbestand wanneer ze tussen de 100 en 299 mensen tewerkstellen, en bij het ontslag van minstens 30 mensen wanneer ze minstens 300 personen werk bieden. Bij een collectief ontslag moeten die ontslagen binnen een periode van 60 dagen worden doorgevoerd. De salami-techniek bestaat er dan in om bijvoorbeeld in bedrijven met 300 werknemers, 28 - en geen 30 - mensen te ontslaan en twee maanden later nog eens 27, 28 medewerkers de laan uit te sturen.

En beursgenoteerde bedrijven moeten naast de verplichting om het personeel te informeren over 'een voornemen', de financiële markten inlichten over datgene wat ze daadwerkelijk 'gaan doen'.

Foto Belga

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud