Advertentie

Bedrijven laten het geld weer rollen

©Dieter Telemans

De Belgische genoteerde bedrijven hebben opnieuw een uitstekend jaar achter de rug. Ze slaan munt uit de aantrekkende economie en de jarenlange kostenbesparingen. Bedrijfsleiders durven opnieuw in groei te investeren, met het goedkoop beschikbare geld als brandstof.

Beursgenoteerd België kan tevreden terugblikken op 2016, blijkt uit de jaarlijkse studie van de redactie. De bedrijven profiteerden zowel van de wereldwijd aantrekkende economische groei als de stijgende binnenlandse consumptie. De ontluikende omzetgroei zette in combinatie met de volgehouden kostenbesparingen tijdens de crisisjaren een hefboom op de winst. Terwijl de globale omzet van de industriële bedrijven 4,1 procent aandikte, stegen de collectieve bedrijfswinsten dik 15 procent, en de operationele cashflow zelfs met 21 procent. Wegens een pak uitzonderlijke resultaten, nam de gezamenlijke nettowinst wel slechts 4 procent toe.

Dat zijn echter cijfers zonder AB InBev. De mastodont vertekent zoals altijd het globale beeld, aangezien hij op zijn eentje ongeveer de helft van de hele Brusselse beurswaarde vertegenwoordigt. De resultaten van de megabrouwer zijn moeilijk vergelijkbaar met die van het jaar voordien, aangezien intussen ook SAB Miller deel uitmaakt van het grootste bedrijf uit de eurozone. Inclusief AB InBev, steeg de omzet van de genoteerde bedrijven 4,3 procent, nam de bedrijfswinst slechts 2,3 procent toe maar crashte de globale nettowinst met 59 procent wegens de vele uitzonderlijke minwaardes die in het onderste lijntje van de multinational hakten.

Hoopgevend voor 2017 is het brede optimisme van de bedrijfsleiders. Ze zien de situatie minder onzeker in en voelen zich geruggensteund door de dikkere orderboekjes en een Europese economie die dit jaar op een groei van meer dan 2 procent afstevent. Heel wat toplui lieten zich positief uit over hun vooruitzichten. Dat uit zich gelukkig niet alleen in woorden, maar ook in daden. Bedrijven durven opnieuw te investeren, zowel via interne groei als via overnames.

Om dat te financieren, durven de ondernemers na jaren schuldafbouw ook opnieuw meer kredieten aan te gaan. Niet alleen zijn er dankzij de aantrekkende economie meer opportuniteiten, steeds meer bedrijven realiseren zich ook dat een schuldenvrije balans in het huidige klimaat, waar je met de vingers in de neus voor jaren goedkoop geld kan ophalen, niet optimaal is. De gemiddelde langetermijnrente in ons land belandde in 2016 op een dieptepunt van 0,48 procent, tegen 0,85 procent het jaar voordien. Intussen is de rente wel wat gestegen, maar niet tot niveaus waarop dat de bedrijven veel pijn zou doen. Zowel de banken als de beleggers zijn nog altijd gretig om hun middelen aan de ondernemingen toe te vertrouwen: via kredeten, obligaties en kapitaalverhogingen.

De schulden van beursgenoteerd België stegen ruim een miljard tot 18,9 miljard euro (opnieuw zonder AB InBev). De schuldgraad dikte slechts 1 procentpunt aan tot 51 procent, omdat dankzij de sterke rendabliteit het eigen vermogen mee is gestegen. Inclusief AB InBev krijg je een ander plaatje: dan stegen de schulden met liefst 60 miljard, en nam de schuldgraad toe van 76 naar 114 procent.

AB InBev was een uitzondering, want de cijfers konden niet aan de verwachtingen voldoen. Vooral het bovenste lijntje van de resultatenrekening, de omzet, stelde teleur. AB InBev verkocht 2 procent minder bier. De schulden lagen met 108 miljard dollar 6 miljard boven de analistenprognoses. De schulden vertegenwoordigen liefst 8 keer de bedrijfswinst. Dat zou normaal gezien alarmbellen bij de banken doen afgaan, maar niet voor AB InBev aangezien de brouwer al bewezen heeft de allerlaatste synergiedruppel uit overnames te kunnen puren, en bier relatief veilige cashflows oplevert. Een bijkomende tegenvaller was een uitzonderlijk verlies van 2,7 miljard euro wegens de crash van het Britse pond. AB InBev had zich tegen een stijging ingedekt omdat het SAB Miller in ponden moest betalen. Het resultaat van dat alles was een nettowinst die 85 procent verschrompelde.

Gelukkig viel het gros van de cijfers wel mee. Barco had vroeger de gewoonte veel te beloven, maar van die beloftes weinig in huis te laten komen. Dat lijkt sinds de machtsgreep van Charles Beaudouin tot het verleden te horen. Ook Barco zet de investeringspet op. Op de analistendag zei de beeldvormingsgroep dat ze haar cash zal aanwenden om verder – vooral organisch – te groeien. Sommige aandeelhouders hadden gehoopt op een superdividend omdat Barco’s cashberg van 287 miljoen euro steeds verder aandikt. Zonder extra uitgaven, zou die binnen de drie jaar tot meer dan een half miljard groeien, vandaar dat Barco 200 miljoen uittrekt voor ‘groei-investeringen’. De groep heeft dus ruimte om hier en daar een kleinere sectorgenoot of beloftevolle technologie in te lijven. De bedrijfswinstmarge van 8 procent moet nog de hoogte in.

Agfa-Gevaert wil na jaren herstructureren eindelijk weer investeren in projecten om de omzet te laten groeien. De schuldpositie is omgeturnd in een kasoverschot van 18 miljoen euro.

Meerijden met autoboom

Bekaert combineerde sterke cijfers met een rooskleurige blik op de toekomst. Tegen 2020 wil de staaltechnologiegroep de bedrijfswinstmarge opkrikken van 8,2 naar 10 procent. De 85 fabrieken die staaldraad- en koord maken, produceerden slechts een dikke procent meer, maar wel een pak efficiënter. Bekaert investeerde ook in overnames en nam de staalkoordactiviteit van het Italiaanse Pirelli over. Staalkoord voor banden vormt nog altijd de belangrijkste afzetmarkt, en Bekaert profiteert volop de boomende autoverkoop in de wereld.

Ook andere Belgische bedrijven pikken daar dikke granen van mee. Umicore investeert in de verdrievoudiging van de productiecapaciteit voor materialen in herlaadbatterijen, anticiperend op een snelle doorbraak van elektrische auto’s. In afwachting van die doorbraak surft de katalysatorenafdeling op de sterke verkoop van ‘klassieke’ diesels. De operationele cashflow steeg 45 procent, maar de markt reageerde teleurgesteld omdat de marges in de smelter in Hoboken licht onder druk staan wegens een minder gunstige productmix en forsere investeringen voor het milieu.

Een van de sterkste rapporten kwam van Melexis, dat ook meteen de prognoses voor dit jaar stevig opkrikte. Intussen zitten in elke auto ter wereld gemiddeld acht chips van het Belgische bedrijf.

Recticel plukte de vruchten van zijn jarenlange saneringen, met name in de tak die auto-interieurs maakt. De bedrijfswinst van die afdeling groeide 58 procent. Het bedrijf kampte recent met een brand in een Tsjechische fabriek, maar intussen normaliseert de situatie. Recticel belooft ook in 2017 winst- en omzetgroei. Het bedrijf investeert alvast 20 miljoen euro om zijn Britse isolatiefabriek tegen 2018 in omvang te verdubbelen.

Bij D’Ieteren presteerde de autotak sterk, maar een margedaling bij de nieuwste aanwinst, de Italiaanse Moleskine-notaboekjes, gooide roet in het eten. Het valt af te wachten hoe de gok van topman Axel Miller om de autodienstengroep in iets totaal anders te laten investeren, op termijn uitdraait.

Weinig bedrijven konden met zulke sterke cijfers én vooruitzichten uitpakken als IBA. Protontherapie om kankertumoren met veel meer preciezie te bestralen, breekt wereldwijd door. Het orderboekje van IBA zit zo barstenvol, dat ceo Olivier Legrain al tot 2020 een forse groei van de omzet én de winst kan beloven. Vorig jaar wierf IBA 400 mensen aan, en ook dit jaar zoekt het bedrijf 200 ingenieurs. In thuisbasis Louvain-la-Neuve timmert IBA aan een tweede productiehal.

Nog zo’n uitblinker was Jensen. Omdat het toerisme boomt, is er ook nood aan meer wasserijen die het wassen, drogen en strijken aanpakken als een fabrieksproces in megahotels of op cruises. Het orderboek is de helft meer gevuld. Jensen bouwde een tweede fabriek in China, kocht de grond naast zijn Deense fabriek om uit te breiden, en verwierf een belang in een Turkse maker van kleinere wasmachines. Ondanks die investeringsboom, werd Jensen weer schuldenvrij

Ook Kinepolis kiest voluit voor de weg vooruit. De bioscoopketen opende vijf nieuwe complexen, nam en passant een Franse cinema over, en rondde de integratie van de Utopolis-keten buiten België af. Sioen spendeerde samen 63 miljoen euro voor een Italiaanse specialist in geotextiel, de Duitse wereldleider in zeilen voor zeilschepen, en een Finse maker van naar het schijnt de beste duikpakken ter wereld.

In de sector ‘Voeding & Drank’ opende Lotus een nieuwe koekjeslijn in thuishaven Lembeke, bouwt er intussen een bijkomende productiehal én kocht een terrein in North-Carolina om er lokaal ‘biscoff’ - Engels voor de daar superpopulaire speculoos - te maken. Miko nam het Scandinavische Smiling Faces over. Een goede keuze, want de Scandinaven zijn de grootste koffieslurpers ter wereld. De koffie- en plasticsgroep legde recordcijfers voor, en kondigde ook aan een nieuwe fabriek in Indonesië neer te poten, samen met een lokale partner.

Spadel deed zijn grootste overname ooit en legde 120 miljoen euro op tafel voor de Bulgaarse waterbottelaar Devin. Sipef kocht zijn partner uit in de plantage Agro Muko en nam nog een andere palmoliespeler over. Spadel en Sipef zijn misschien het beste voorbeeld van het gewijzigde klimaat. Beide bedrijven zweerden jarenlang bij een schuldenvrije balans, maar durven nu het goedkope geld laten rollen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud