interview

Charles Beauduin: ‘Die chipfabriek van Intel moet in Vlaanderen komen'

Charles Beauduin geldt als een van de succesvolste Vlaamse industriëlen van de jongste decennia.

Volgens captain of industry Charles Beauduin lacht de toekomst na corona ons toe. De ondernemer achter de machinebouwer Vandewiele en de voorzitter van Barco ademt vooruitgangsoptimisme. En toch: ‘U en ik gaan de corona- en klimaatfactuur betalen. Al beseffen velen dat nog niet.’

‘Ziet u die loods daar? Dat is het oude fabrieksgebouw van Vandewiele.’ De opmerking zou banaal zijn, ware het niet dat we met Charles Beauduin, de eigenaar en CEO van de weefmachinebouwer, niet buiten maar binnen staan. Vanop een mezzanineverdieping kijken we uit over een gigantische betonnen hal, twee voetbalvelden groot en een huis hoog, waarin de oude fabriek een kleine cel vormt. Hier is ruimte genoeg om de immense tapijtweefmachines van Vandewiele te demonstreren en door klanten te laten proefdraaien.

Charles Beauduin (61)

  • Jurist-econoom, die zijn carrière begon als academicus in Japan en de VS.
  • Zoon van een kleine aandeelhouder in Tiense Suiker, dat in 1989 verkocht werd aan het Duitse Südzucker.
  • Kocht in 1993 met de resultaten van zijn eerste bedrijf Titan Baratto het noodlijdende Vandewiele.
  • Discrete netwerker, ook als ondervoorzitter van Voka.
  • Is de grootste aandeelhouder in Barco (18%), waar hij ook voorzitter van is. Kocht een belang van 3 procent in VGP (logistiek vastgoed).

We dalen af naar de benedenverdieping om het neusje van de zalm onder de weefmachines te bekijken. Beauduin wijst op een rack met 25.000 centimeter kleine, ronde componenten. ‘Allemaal digitaal aangestuurde servomotoren die elke individuele draad apart naar het weefsel toeleiden’, roept hij boven het razende getik van de machine uit. ‘State of the arttechnologie die toelaat dubbel zo snel te weven, met een hogere kwaliteit en minder uitval.’

Facebook, Tesla of Amazon was er nooit gekomen zonder de typisch Amerikaanse risicoappetijt. Die kennen we in Europa nauwelijks.

De trots waarmee de 61-jarige jurist-econoom praat over zijn industriële technologie is treffend. De van oorsprong Brusselse ondernemer en zoon van een kleine aandeelhouder in het aan Südzucker verkochte Tiense Suiker geldt als een van de succesvolste Vlaamse industriëlen van de jongste decennia. In 1993 kocht hij met de resultaten van zijn machinebouwbedrijf Titan Baratto - ‘Chinees en Arabisch voor ‘goedkoop tapijt’, een jeugdzonde’ - Vandewiele, dat nood had aan vers bloed. Door voortdurende investeringen in innovatie wist hij het West-Vlaamse bedrijf uit te bouwen tot de wereldwijde marktleider in tapijtweefmachines.

Een kwantumsprong maakte hij begin dit jaar met de overname van de Italiaanse sectorgenoot Savio, waardoor het bedrijf in 2021 spurt naar 800 miljoen euro omzet. De organische groei pikte begin dit jaar weer aan bij de remonte van vlak voor de coronacrisis. ‘Behalve de trend van de consument om zijn gespaarde centen te besteden aan de verbetering van zijn huis, tuin en keuken, profiteren we volop van onze innovaties’, vertelt hij. ‘De technische mogelijkheden van onze machines zijn heel verleidelijk voor textielproducenten.’

800 miljoen
Door de overname van zijn Italiaanse sectorgenoot Savio spurt Vandewiele in 2021 naar 800 miljoen euro omzet.

Vanuit dat heilige geloof in de kracht van technologie heeft de ondernemer, die ook de grootste aandeelhouder en voorzitter is van de beursgenoteerde beeldvormingsgroep Barco en de ondervoorzitter van de werkgeversorganisatie Voka, het er moeilijk mee dat we de coronacrisis niet wat rationeler hebben aangepakt. De lockdowns waren in zijn ogen niet doelgericht en hebben te lang geduurd. ‘Er werd te lang te weinig getest’, vindt hij. ‘Omdat de tests zogezegd niet betrouwbaar genoeg waren. Maar als ik met mijn machines een betrouwbaarheid van 95 procent haal, dan ga ik ervoor. En als we verplichten kinderen te vaccineren tegen polio, waarom doen we dat dan ook niet, zoals in China, met Covid-19?’

Azië, waar u ook vestigingen hebt, staat in zijn corona-aanpak zowat een halfjaar verder dan de rest van de wereld. Wat zien we daar waarvan we kunnen leren?

Beauduin: ‘Het zal sowieso interessant zijn om het uiteenlopende beleid van landen te bekijken, ook binnen Europa. Zweden heeft een totaal andere aanpak gehad dan de zuiderse landen en ook wij hebben het heel anders aangepakt dan de Nederlanders. Ik stel vast dat de soepeler noordelijke landen het economisch beter gedaan hebben dan Frankrijk en Spanje met hun heel strenge lockdowns.’

‘De aanpak van China is heel drastisch geweest, maar ook extreem effectief. Onze fabrieken hebben daar negen dagen stilgelegen na het Chinees Nieuwjaar, net als de hele maatschappij. In februari waren ze weer volledig open, zonder thuiswerk en alleen met de gewone hygiënemaatregelen. Psychologisch-maatschappelijk kan ik uiteraard niet oordelen, maar economisch gaan de Chinezen de grote winnaar zijn van covid.’

Kan die extreme aanpak alleen omdat het land geen democratie is?

Beauduin: ‘Daar ben ik niet zo zeker van. Het land ernaast, Zuid-Korea, is wel een democratie en heeft het ook veel beter gedaan dan wij. Het is ook snel weer opengegaan. Je kan dan nog zeggen dat de bevolking veel gedisciplineerder is en collectiever denkt, maar ik blijf met een wrang gevoel daarover zitten.’

Een van de actueelste topics na corona is de schaarste aan zowat alles: grondstoffen, chips en ook arbeidskrachten. Hoe zwaar weegt dat?

Beauduin: ‘De prijsstijgingen in grondstoffen zijn tijdelijke hikken door een combinatie van uitgevallen capaciteit en het plotse aantrekken van de wereldwijde economie, nog versterkt door relanceplannen en de al langer bestaande handelsbeperkingen. De schaarste aan elektronica is een veel groter probleem, dat door de verdere digitalisering, onder meer van de autosector, alleen maar zal toenemen. De capaciteit is veel te klein en nieuwe chipfabrieken bouwen duurt jaren.’

‘Onze inkoopdiensten werken hard om bij onze leveranciers overal ter wereld bij elkaar te scharrelen wat we kunnen krijgen. Onze O&O-afdeling zoekt oplossingen door componenten te herontwerpen, zodat we andere microprocessoren kunnen gebruiken. De grote vrees is dat we op termijn niet meer kunnen voldoen aan de vraag van de klant.’

‘Intel wil 20 miljard dollar investeren in een nieuwe fabriek in Europa. We moeten alles op alles zetten om die hier in Vlaanderen te krijgen. Het zou een enorme strategische meerwaarde zijn voor onze regio, niet zozeer omwille van de werkgelegenheid, maar omwille van de technologiecluster die errond kan ontstaan. We hebben met het Leuvense Imec al een wereldvermaard onderzoekscentrum in nanotechnologie en chips. Als we daar een grote productiespeler aan toevoegen, dan kan hier een Europees chipvalley groeien, met veel afgeleide instellingen en bedrijven. Om een voorbeeld te geven: wat Françoise Chombar en Rudi De Winter hebben verwezenlijkt met Melexis (de beursgenoteerde ontwikkelaar van sensoren voor de autosector, red.), komt rechtstreeks voort uit de ervaring die ze hadden opgedaan in de internationale chipsector.’

Beauduin: ‘De beste manier waarop we bij ingenieurs reclame kunnen maken, is hen een rondleiding geven in ons bedrijf.’

Wat moet gebeuren om die chipfabriek hier te krijgen?

Beauduin: ‘Om te beginnen eens bellen met Intel, denk ik. (lacht) En onze troeven uitspelen, waaronder Imec. De Amerikanen zullen uiteraard kijken naar waar ze de beste voorwaarden krijgen. In de jaren 80 hebben we dat in Vlaanderen goed gedaan, met het DIRV-plan (Derde Industriële Revolutie Vlaanderen) van Gaston Geens. Dat soort projecten moeten we weer oppikken. Ook vanuit Europa of vanuit Europese bedrijven zouden we een chipfabriek kunnen opzetten, naar analogie van de batterijenfabriek die de EU geïnitieerd heeft.’

Door de afhankelijkheid van Azië, voor medisch materiaal en nu ook voor chips, klinkt de roep almaar luider om weer meer in Europa te produceren. Hoe realistisch is die reshoring?

Beauduin: ‘Ik geloof er niet in de oude maakindustrie terug naar Europa te halen, zoals geopperd werd toen er mondmaskers te kort waren. In Europa moeten we inzetten op de industrie van de toekomst, niet op die van het verleden: batterijtechnologie, industrie 4.0, recyclagetechnologie, groene energie, chiptechnologie, enzovoort. Daar zit de groei en kunnen we voorsprong uitbouwen.’

‘De autosector is een mooi voorbeeld. De productie van verbrandingsmotoren terug naar Europa brengen heeft geen zin, want die technologie dooft ooit uit. Elektrische wagens zouden wel een goede stap zijn. De autoproductie op zich gaat binnen enkele tientallen jaar geen grote industrie meer zijn, omdat de prijs van een auto enorm gaat dalen. Elektromotoren zullen op termijn veel eenvoudiger en goedkoper worden dan verbrandingsmotoren. De citroen van die laatste is al volledig uitgeperst, voor de elektromotor is er nog een hele weg van optimalisatie af te leggen. De echte toekomst van de auto zit in de diensten errond: software om auto’s autonoom te laten rijden, laadpalen of andere mobiliteitsdiensten.’

Bij chips en grondstoffen is er een direct verband tussen schaarste en stijgende prijzen. Geldt dat ook voor het schaarser wordende talent? Worden uw ingenieurs ook duurder?

Beauduin: ‘Dat merk ik wel, ja. De prijs van arbeid is niet zo volatiel omdat we dat zo in onze traditie van sociaal overleg hebben vastgelegd, zeker voor arbeiders. In ons sociaal systeem wensen we nu eenmaal minder schommelingen dan als je dat volledig aan de vrije markt zou overlaten. Dat werkt positief in beide richtingen. Ik kan daar perfect mee leven.’

‘Ingenieurs hebben een meer individuele onderhandelingspositie, maar niet alleen het loon speelt een rol. Bij sollicitaties komt telkens naar voren hoeveel belang ze hechten aan de mogelijkheden tot ontplooiing op technisch vlak en wat ze zelf kunnen toevoegen aan innovatie: ze willen schitteren in hun vak. De beste manier waarop we bij hen reclame kunnen maken, is hen een rondleiding in ons bedrijf geven.’

Ziet u de inflatie die voortkomt uit de tekorten aan consumentenproducten als een bedreiging? Door ons unieke Belgische systeem van automatische indexering zullen de lonen mogelijk forser stijgen.

Beauduin: ‘Dat laat ik aan de politiek over. Ik ga geen gevecht voeren over iets waarvan de afschaffing als heiligschennis gezien zou worden. Ik ben daar heel pragmatisch in: in onze buitenlandse vestigingen, waar we geen automatische loonindexering moeten toepassen, wil ik evenmin dat onze mensen achteruitgaan door dalende koopkracht. Met andere woorden, daar passen we dat spontaan bij. Alleen vind ik het spijtig dat het in België zo’n vanzelfsprekende routine is geworden.’

Na de historische schuldenberg en de vergrijzing krijgen we nu ook de facturen van corona en klimaatmaatregelen op ons bord. Wie gaat dat betalen?

Tesla is de grote disruptor van de auto- industrie, niet de Europese overheid die uitstootnormen oplegt.

Beauduin: ‘U en ik, dat is duidelijk. Alleen beseffen veel mensen dat nog niet. Een algemene belastingverhoging is misschien niet te vermijden. Ik sta ook achter de minimumbelasting van 15 procent die de Amerikaanse president voorstelt voor dominante spelers als Amazon, Netflix en Facebook, die goed geboerd hebben door de coronacrisis.’

‘Maar ik denk dat we vooral de economische groei moeten aanzwengelen, waardoor onze schuldenberg automatisch verschrompelt. Tot die groei kunnen we komen door remmen weg te nemen en meer flexibiliteit in de wetgeving in te bouwen. Een voorbeeld van Barco: we mochten geen windmolens zetten omdat de weiden achter het bedrijf in de gewestplannen ingekleurd zijn als kleiwinningsgebied. Hoewel daar nooit klei gewonnen zal worden, wil de lokale overheid dat niet veranderen.’

Vorige week besliste een rechter dat Shell niet genoeg doet om zijn CO₂-uitstoot te verminderen. In de autosector komt de elektrificatie op dreef onder druk van Europa. Is de stok toch belangrijker dan de wortel om tot grote veranderingen te komen?

Beauduin: ‘Tesla is hier de grote disruptor die de klassieke autoconstructeurs opjaagt. En Tesla is er gekomen doordat een ambitieuze ondernemer risico’s heeft genomen, niet doordat de wetgever heeft verplicht dat auto’s geen CO₂ meer mogen uitstoten.’

Al in de jaren 70 was sprake van elektrische auto’s. Terwijl ze pas doorbreken nu het de klassieke automerken financieel pijn doet.

Weet ik u waar ik het fierst op ben? Dat ik geholpen heb de kinderarbeid uit de tapijtsector te bannen, door de mechanisatie en de automatisatie van weefgetouwen.
Charles Beauduin
Functie

Beauduin: ‘Wetgeving kan helpen, maar je kan niet sneller gaan dan de technologie toelaat. Het is niet omdat de overheid morgen verplicht om tegen 2025 op Mars te staan dat het dan ook technologisch mogelijk is. Het is een wisselwerking tussen veel partijen: overheid, consumenten, investeerders.’

‘Ook ondernemers staan niet los van de maatschappij - zij willen ook een toekomst voor hun kinderen. Weet u waarop ik het fierst ben? Dat ik geholpen heb de kinderarbeid uit de tapijtsector te bannen, door de mechanisatie en automatisatie van weefgetouwen. Die kinderen kunnen nu naar school. Het is een perfect voorbeeld van hoe de technologie van ondernemers helpt de wetgeving van een overheid in te vullen.’

Waarom is een fenomeen als Tesla mogelijk in de VS en niet in Europa?

Beauduin: ‘Omdat dat soort innovatie nooit van grote klassieke spelers komt, maar van start-ups. En Europa heeft niet voldoende financiële markten of investeerders die het risico van zulke start-ups durven te dragen. Tesla, Facebook of Amazon was er nooit gekomen zonder die typisch Amerikaanse risicoappetijt. Daarom pleit ik voor een eengemaakte, Europese financiële markt voor risicokapitaal, niet alleen door beurzen te fuseren, maar door gemeenschappelijke wetgeving.’

Vandewiele haalt bijna de helft van zijn omzet uit de commercialisering van technologie naar derden - zoals zijn sectorgenoot Picanol, maar ook de truckbouwers Volvo en Mercedes. U hebt onlangs uw belang in Barco nog uitgebreid. Is het uw masterplan of stiekeme droom beide bedrijven ooit samen te smelten tot één grote, brede techspeler?

Beauduin: (aarzelt even) ‘Een droom? Misschien. Maar ik ben realistisch genoeg om te beseffen dat je een bedrijf stap per stap uitbouwt en niet op basis van dromen. Alles is mogelijk, maar niets moet. Op dit moment zie ik geen voordelen van een integratie. Een overname van Barco ligt alleszins niet op tafel. Maar ik breng wel een gelijkaardige zienswijze binnen bij Barco: internationalisering, digitalisering, servicegerichtheid, wereldwijde aanwezigheid.’

U bent een vooruitgangsoptimist en er is veel om hoopvol over te zijn. Tegelijk is een deel van de mensen ontevreden en bang voor wat de toekomst brengt. Hoe breng je beide groepen weer samen?

Beauduin: ‘Het is de rol van de politiek en van opiniemakers om de enorme voordelen van innovatie en technologie te tonen. Kijk naar de snelheid waarmee coronavaccins zijn ontwikkeld of naar hoe ik mobiel kan bellen vanuit de auto, terwijl ik feilloos de weg vind via mijn gps. Elke nieuwe ontwikkeling brengt reacties van onzekerheid en angst mee, maar je moet de positieve kanten belichten: de wereldwijde levensverwachting en -standaard stijgt nog altijd, ook bij ons.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud