‘China is nu het eldorado voor de obligatiebelegger’

In het Chinese Wuhan - waar het coronavirus voor het eerst opdook - is de economie intussen heropend. In die mate zelfs dat zwembadparty's mogelijk zijn. ©REUTERS

Beleggers die de verloren troeven van obligaties zoeken - rendement, veiligheid, diversificatie in de portefeuille - moeten volgens experts in China zijn. Met Chinees staatspapier als eerste stap, want bedrijfspapier blijft hachelijk.

‘China is een spectaculair saaie obligatiemarkt.’ Dat klinkt misschien weinig wervend, maar beleggingsveteraan Donald Amstad bedoelt het als een compliment. ‘Vorig jaar was het rendement op tienjarig Chinees staatspapier 3,3 procent, twee jaar geleden was het ook al 3,3 procent. Saai is goed in de obligatiemarkt. De westerse perceptie dat Chinese obligaties risicovol zijn, klopt niet.’

Amstad, die voor de fondsenreus Aberdeen Standard Investments vanuit Singapore de Aziatische obligatiemarkten opvolgt, kan nog wel even doorgaan met het illustreren van de saaiheid van Chinese staatsobligaties. ‘De renminbi, is een van ’s werelds minst volatiele munten dankzij de stabiliserende interventies van de centrale bank. Bovendien is het monetair beleid nog heel normaal in vergelijking met het Westen: de Chinese centrale bank drukt niet massaal geld bij en heeft nog voldoende conventionele munitie om in te grijpen als de economie zwalpt.’

Negatieve rendementen

Dat laatste ligt mee aan de basis van het belangrijkste - en aantrekkelijkste - verschil tussen Chinees en westers staatspapier. Terwijl een groot deel van het Europees staatspapier negatieve rendementen heeft en Amerikaans tienjarig staatspapier zelfs na zijn recente klim amper 1,48 procent oplevert, kan China nog uitpakken met een rendement van 3,3 procent op tien jaar.

De westerse perceptie dat Chinese obligaties risicovol zijn, klopt niet.
DONALD AMSTAD
ABERDEEN STANDARD INVESTMENTS

De oorzaak is de koopwoede van westerse centrale banken, die al jaren massaal schuldpapier opkopen om de rente te drukken en zo de economie te stimuleren. Het gevolg is dat veel obligaties amper nog iets opbrengen en bovendien steeds minder hun rol van stabilisator in een gemengde beleggingsportefeuille spelen. Het idee dat obligatiekoersen stijgen (en hun rendement daalt) als aandelen terugvallen, staat onder druk nu obligatierendementen nauwelijks nog lager kunnen.

Blik op Oosten

En dus richten fondsbeheerders en marktstrategen de blik naar het Oosten, waar China is uitgegroeid tot de op een na grootste obligatiemarkt ter wereld, na die van de VS en voor Japan. Chinese obligaties uitgegeven in renminbi vertegenwoordigen zo’n 16.000 miljard dollar, een verdubbeling sinds 2015.

Hoe beleggen?

Beleggen in Chinese obligaties kan grosso modo op twee manieren: via gespecialiseerde fondsen van vermogensbeheerders of via genoteerde trackers zoals de ‘China CNY Bonds UCITS ETF’ van iShares.

Ondanks die forse opmars blijven Chinese obligaties schromelijk ondervertegenwoordigd in de portefeuilles van westerse beleggers, zegt Amstad. Volgens hem nemen die beleggers daarmee steeds meer een actieve beslissing, want Chinese obligaties zien hun gewicht in wereldwijde obligatie-indexen geleidelijk toenemen. In 2019 kregen ze een plaats in de invloedrijke Bloomberg Barclays Global Aggregate Bond-index. Later dit jaar worden ze toegevoegd aan de FTSE Russell World Government Bond-index, wat nog eens 140 miljard dollar naar Chinese obligaties zou doen stromen van beleggers die de index schaduwen. ‘Het dwingt beleggers naar Chinese staatsobligaties te kijken en zich af te vragen of ze zich kunnen permitteren er niet in te investeren’, aldus Amstad.

Intussen hebben buitenlandse beleggers 9 procent van het Chinese staatspapier in handen, nog altijd een bescheiden percentage. Het grootste segment in de obligatiemarkt is het papier van de aan de overheid gelieerde ontwikkelingsbanken (Policy Financial Bonds). Dat biedt een premie van 30 tot 50 basispunten boven het rendement van staatspapier en is ook terug te vinden in buitenlandse portefeuilles.

Diversificatie

‘Chinese obligaties bieden rendement, een goede kredietrating én diversificatie. Kortom, alles waar beleggers van dromen. Ze zijn het nieuwe eldorado voor de obligatiebelegger’, zegt Vincent Juvyns, marktstrateeg bij JPMorgan Asset Management. Chinees staatspapier heeft een rating van A+ bij Standard & Poor’s, wat beter is dan Spanje of Italië, terwijl het minstens 2,5 procentpunten extra oplevert.

Chinees papier beweegt ook maar beperkt samen met westers schuldpapier en al helemaal niet met de internationale aandelenmarkt, zodat het diversificatie biedt. Ook met de munt zit het goed, want die is volgens Juvyns ondergewaardeerd tegenover de euro en heeft dus opwaarts potentieel. Voor een Europese belegger betekent dat extra rendement.

Chinese obligaties bieden rendement, een goede kredietrating én diversificatie.
Vincent Juvyns
Marktstrateeg bij JPMorgan Asset Management

Toch blijven er valkuilen. De grootste is de markt van Chinees bedrijfspapier uitgegeven in renminbi. Amstad loopt er met een boog omheen: Aberdeen Standard belegt alleen in papier van de Chinese overheid en de ontwikkelingsbanken. ‘Het prospectus bij de uitgifte van bedrijfspapier voldoet niet aan de westerse standaarden, en bovendien is bij een faillissement niet duidelijk hoe beleggers hun geld kunnen terugkrijgen’, zegt Amstad. Een breder issue zijn de onderontwikkelde Chinese derivatenmarkten, wat het lastiger maakt een obligatieportefeuille in te dekken. Ook de liquiditeit van de markt is niet altijd even diep.

Wake-upcall

Een reeks wanbetalingen door Chinese staatsbedrijven in het najaar van 2020 was een wake-upcall voor obligatiebeleggers. Plots wankelde de overtuiging dat de overheid altijd wel met geld over de brug kwam in geval van problemen. Het duidt volgens Amstad op ‘een erg onvolwassen kredietcultuur in China’. Hij vindt het daarom positief dat de overheid beleggers een les probeerde te leren door enkele wanbetalingen toe te laten.

Ook de fondsenbeheerder PGIM Fixed Income is nog ‘niet klaar’ om bedrijfsobligaties in renminbi op te nemen in zijn portefeuilles, zegt Johnny Mak, fondsenmanager voor groeimarktobligaties. ‘Omdat er jarenlang nauwelijks wanbetalingen waren, weerspiegelden de rendementen onvoldoende het risico.

Lokale beleggers werden gemakzuchtig omdat ze dachten dat de overheid wel te hulp zou snellen. Dat begint nu te veranderen: de rendementen van bedrijfsobligaties maken meer een onderscheid tussen goede en slechte kredietrisico’s. Bovendien besmet een wanbetaling niet langer een hele sector. Ook dat duidt erop dat de markt volwassener wordt.’

Lokale ratings

De lokale kredietratingbureaus moeten mee opgroeien. Meerdere wanbetalers hadden een maximale, superveilige AAA- rating. Juvyns waarschuwt de lokale ratings met een korrel zout te nemen. Al verwacht Mak ook daar beterschap als lokale bureaus in navolging van westerse collega’s een breder scala aan ratings invoeren en meer onderscheid maken in kredietrisico’s. Wie in de tussentijd toch Chinees bedrijfspapier wil, kan volgens Amstad terecht bij de uitgiftes in dollar.

De scepsis over bedrijfspapier hangt ook samen met de zorgen over gebrekkige transparantie en een schuldenzeepbel. ‘Dat is een bekommernis, maar president Xi Jinping is zich bewust van het probleem en probeert de boel op te kuisen’, zegt Am-stad. ‘Hij heeft een prikkel, want als het fout gaat, krijgt de Communistische Partij de schuld. Daarom zet de partij stabiliteit boven alles.’

De almachtige partij vormt ook zelf een bedrijfsrisico, zoals Alibaba-oprichter Jack Ma mocht ervaren toen zijn beursintroductie van Ant op de valreep opgeschort werd na Ma’s kritiek op de toezichthouders. De relatie met de overheid is een risico dat moeilijk kwantificeerbaar is, klinkt het. Maar Juvyns nuanceert. ‘Biedt elk land stabiliteit en politieke zekerheid? Waren de VS de voorbije jaren zo stabiel? Als belegger moet je daar doorheen kijken.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud