interview

Davy Kestens: ‘Ik heb een beetje een degout van Silicon Valley'

Davy Kestens: ‘Er wordt onderschat hoe hard we kunnen concurreren met Silicon Valley.’ ©Debby Termonia

Davy Kestens kampt met afkickverschijnselen na zeven jaar in de fast lane als start-up-CEO. De jonge Limburger vertrok bij zijn Sparkcentral, maar het brandt alweer om iets nieuws te beginnen. ‘Vanuit België. Ik wil laten zien dat het kan.’

Op een terras in het centrum van Hasselt drinkt Davy Kestens - Ray-Ban, AirPods, opgerolde broekspijpen, bootschoenen zonder sokken - een slow brew van Keniaanse koffiebonen. Dat kan, want het leven gaat sinds twee weken iets trager. De jonge Limburger - hij wordt 30 in september - stopte als CEO van Sparkcentral, de start-up die hij zeven jaar geleden oprichtte in San Francisco en die al die tijd zijn leven stuurde. Work hard, play hard. Check zijn Instagram: vliegtuig, luchthavenhotel, sterrenrestaurant, jetlag, meeting, zeilboot, op de eerste rij bij de Golden State Warriors. De rollercoaster had geen rem. Tot hij eraf sprong. ‘Ik was moe. Tijd voor iets nieuws.’

Hij vertrekt op het juiste moment, zegt hij. Voor zichzelf, maar ook voor het bedrijf. Er staat iets: Sparkcentral telt na 35 miljoen dollar aan durfkapitaal een kleine honderd mensen, verdeeld over Californië en Hasselt. Een verzameling multinationals, van Delta Airlines tot Uber, gebruikt de software om hun klantenrelaties te beheren. ‘Winstgevend zijn we niet nee, maar dat hoeft niet. Als je het tempo waarin je cash verbrandt maar onder controle kan houden terwijl je omzet groeit. Ik geloof volledig in de toekomst van het bedrijf. Gelukkig, want ik heb een hele pot aandelen.’

En dus komt een einde aan een hoofdstuk. Kestens was de posterboy van de jonge start-upstichters voor wie België te klein was en die hun geluk gingen beproeven in Silicon Valley. Maar de drive van de beginjaren, de pizza’s en de hackathons, hebben met de groei plaatsgemaakt voor droog management. ‘Compliance, boekhouding, security, planning, human resources, al die shit. Innoveren en een visie uittekenen? Dat was nog 5 procent van mijn tijd. Ik heb altijd gezegd dat ik de slechtst denkbare manager ben. Het bedrijf heeft nu een generaal nodig, iemand die kan uitvoeren. In plaats van een fantast als ik.’

Silicon Valley is de duurste plek ter wereld om te ondernemen. Er zit zo veel middelmatig talent, je ziet er door het bos de bomen niet meer.
Davy Kestens
Ondernemer

Heeft dat de doorslag gegeven bij de beslissing om te stoppen?

Davy Kestens: ‘Ik kon niet meer doen wat ik graag deed. Ik stelde mezelf de vraag: het gaat nu goed, maar als we het komende jaar nog moeten verdriedubbelen, ga ik dat willen doen? Het antwoord was vrij snel nee. In die zeven jaar is het bedrijf al enkele keren volledig veranderd. Nu moet er iemand komen die ervaring heeft om een bedrijf van 100 naar 1.000 mensen te brengen. Dat is een heel normaal scenario voor een start-up.’

Als je investeerders aan boord haalt, eisen die groei. Kon Sparkcentral de doelstellingen nog halen?

Kestens: ‘Ja. Af en toe mis je eens een kwartaal, en dat doet pijn, maar dat snappen ze ook wel. De druk is groot, maar dat is normaal als je ervoor kiest te proberen durfkapitaal op te halen. Ik denk dat er meer druk van mezelf kwam. Je wil niemand teleurstellen in het team. En je persoonlijke reputatie staat op het spel. Die stress leg je jezelf op.’

Uw vertrek heeft niets te maken met de prestaties van het bedrijf?

Kestens: ‘Het initiatief lag bij mij. Ik had al aangegeven bij de raad van bestuur hoe ik me voelde. Dat kwam niet als een verrassing, je straalt zo’n dingen ook uit. Begin vorig jaar zei een van de bestuursleden me: ‘Davy, heb jij eigenlijk hobby’s? Want je hebt dringend een hobby nodig.’ Ik liet geen ruimte voor andere dingen. Zo ver was het gekomen. Het was een verslaving. Ik heb dan maar leren zeilen.’

U omschreef uw start-upleven ooit als ‘een spoedcursus zakendoen en leven’. Zat u aan het plafond daarvan?

Kestens: ‘Ja, en al lang. Door af te kicken merk ik nu pas hoe hard ik aan het gaan was. Ik had van die kwaaltjes en tics waarvan ik dacht dat ze bij het leven hoorden. Maar het was van de stress. Mijn lichaam was het gewoon om constant onder spanning te staan. Nu is het echt cold turkey. Denk ik, want ik heb nooit drugs gedaan.’

Nochtans was de droom altijd om een miljardenbedrijf te creëren en dat naar de beurs te brengen.

Kestens: ‘Dat is nog altijd zo. Er is nog altijd heel veel ruimte voor vernieuwing in onze markt: de manier waarop grote consumentengerichte bedrijven hun klantenrelaties onderhouden.’

Maar niet meer met u als kapitein van het schip. U blijft bestuurslid en een van de grootste aandeelhouders. Gaat u zich kunnen inhouden?

Kestens: ‘Natuurlijk. Mensen vragen me: dit is toch je kindje, hoe kan je dit loslaten? Maar dat is bullshit. Het is geen kindje, het is een bedrijf. Daar moet je niet te emotioneel over doen. Waarom zou ik nog dingen proberen te forceren? Ik vertrek net omdat ik niet meer de juiste persoon ben. Het zou alleen maar verwarring creëren mocht ik me moeien terwijl ik net wil dat het bedrijf optimaal gerund wordt.’

Wat is de belangrijkste les die u hebt geleerd?

©Debby Termonia

Kestens: ‘Ik heb vaak mensen die heel goed zijn in hun job te snel gepromoveerd. Niks zo leuk als een profiel binnenhalen dat uiterst goed presteert en er dan taken aan overlaten. Maar mijn probleem is dat ik ze te veel verantwoordelijkheden gaf, zodat ze incompetent werden. En dan drijf je ze richting vertrek, want terug naar een lagere functie gaan is gezichtsverlies. Zo heb ik het te vaak verpest voor mijn beste werknemers.’

‘En ook: alles kost meer en duurt veel langer dan je denkt. Elon Musk heeft dat probleem ook. Je hebt een plan en je wil dat meteen doen. En dan duurt het twee jaar. Ik heb vaak onderschat hoe veel werk iets is.’

U hebt Sparkcentral zelf uit de grond gestampt, zonder medestichter. Is het doenbaar alleen?

Kestens: ‘Het is heel, heel moeilijk. Ik raad aan met twee te zijn. Uiteindelijk moet wel iemand knopen doorhakken. Fifty-fifty is dus een utopie. Maar je hebt wel twee mensen nodig met de mentaliteit van een founder, want niemand zal zo hard werken als een founder. Al was het maar om te kunnen babbelen. Because it gets lonely. Je wil niet constant klagen en zagen tegen familie. Tegen het team kan dat ook al niet, want jij moet het shiny beacon zijn. Tegen je raad van bestuur ligt het gevoelig want dat is altijd een spelletje. Je kan wel praten over de challenges en ze staan aan je kant, tot ze niet meer aan je kant staan.

En met u vader? Want u hebt ook een professionele relatie. Hij werkt voor de incubator van LRM, een van de grootste aandeelhouders van Sparkcentral.

Kestens: ‘Op professioneel vlak wisselen we vooral korte updates uit. Bewust. Onze pa is later bij LRM gaan werken, bij de incubator en niet bij de investeerderskant. Hij is dus niet betrokken bij de positie in Sparkcentral. Met opzet gaf ik hem niet te veel informatie om niet de situatie te creëren dat mensen aan zijn mouw gingen trekken voor informatie. We hebben een heel goeie verstandhouding, maar hij heeft geen inmenging bij het bedrijf, in tegenstelling tot wat mensen denken.

Het is eigen aan deze tijd om start-ups en de levensstijl die erbij hoort flink te hypen. Terecht?

Kestens: ‘Positieve hype is goed, want ondernemers krijgen al genoeg shit over zich. Ondernemerschap wordt zo beter begrepen en gesteund. Maar je merkt wel dat te veel mensen eraan beginnen zonder een goed idee te hebben van wat het inhoudt. Ik heb genoeg mensen over de vloer gekregen die gewoon wilden ondernemen omdat het cool leek. Dat is de keerzijde. Je mag het niet zien als een job, het is een levenskeuze. Je beslist dat het bedrijf op één staat, de klanten op twee, naaste relaties op drie, en eigen leven op vier. Mijn vrouw wist dat ook.’

Blijft u in San Francisco wonen?

Kestens: ‘Nee, mijn visum is gelinkt aan mijn job als CEO. Dus op korte termijn keer ik terug. Dat zal een hele aanpassing zijn. Even detoxen. We zullen zien voor hoe lang.’

Zult u Silicon Valley niet missen? U leek er helemaal in uw element.

Kestens: ‘Ja, want de mindset is er volledig gericht op ondernemen. Ik woonde er heel graag. Maar ik ben niet meer verliefd op Silicon Valley. Ik heb er een beetje een degout van gekregen. Het is de duurste plek ter wereld om te ondernemen. Er zit zo veel middelmatig talent, je ziet er door het bos de bomen niet meer. Werknemers hebben heel hoge verwachtingen van hun bedrijf, je moet ze echt betuttelen. Vroeger was het idee dat je naar Silicon Valley moest om iets te doen, maar het competitieve voordeel van enkele jaar geleden, namelijk talent en hoge waarderingen, is grotendeels weg. Nu zijn er start-upcommunities en investeerders op zo veel plaatsen.’

Bent u al bezig met de volgende stap?

Kestens: ‘Ik wil sowieso iets nieuws beginnen. Vanuit Europa. Voor een bedrijf gaan werken is niks voor mij. Er vreet iets aan mij. Ik wil aantonen dat je een wereldbedrijf kan opbouwen vanuit België, met Belgische mensen en Belgische investeerders.’

Hoe kan je dit loslaten, vragen ze me. Het is geen kindje, het is een bedrijf. Daar moet je niet te emotioneel over doen.
Davy Kestens
Ondernemer

Waarom wilt u dat bewijzen?

Kestens: ‘Er wordt onderschat hoe hard we kunnen concurreren met Silicon Valley. Er is heel veel talent om te starten. En ik heb er veel baat bij om hier te beginnen nu ik enige naambekendheid heb. Maar als markt is België te klein. Ik wil snel internationaal gaan. Eerst wil ik zo veel mogelijk boeiende mensen ontmoeten. Je zou kunnen zeggen dat ik mijn leger aan het klaarstomen ben (lacht). En zodra ik iets start, bel ik die mensen op. Dat zou ik ook anders doen: starten met een team van geëngageerde mensen met een goeie mix van skills en ervaring. En dan veel sneller meer uit handen geven. En direct dik kapitaal ophalen.’

Wat broeit er?

Kestens: ‘Ik weet nog niet precies wat. Maar ik hoor nu al van mijn eerste investeerders dat ze er opnieuw in willen, wat het ook wordt. Zalig gevoel. Binnen een paar maanden zal ik wel iets uitgewerkt hebben. Graag iets consumer driven, volledig digitaal uiteraard. Iets waar elke Europeaan mee in aanraking komt.’

CEO af. Hasselt in plaats van San Francisco. Een zwart gat dreigt niet?

Kestens: ‘Mmmm, nee. Ik heb nu heel goed door wat goed is voor mij en waar ik goed in ben. En wat ik nu moet doen. Ik weet precies waar ik achter moet gaan om weer iets leuks te doen. Het is een kwestie van de juiste aanloop te nemen en te gaan. Ik ben ongeduldig. Dus nee. Eerder een wit gat. Ik denk dat ik verslaafd ben aan de rollercoaster.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect