interview

De Balans | Rudi De Kerpel

©SISKA VANDECASTEELE

Na het rapport van Audit Vlaanderen nam ondernemer Rudi De Kerpel (58) deze week ontslag uit de raad van bestuur van de VRT, waarin hij voor de N-VA zetelde. Zijn bedrijven Eurotuin Groep en Durapack waren jaren sponsor en leverancier van ‘De warmste week’, terwijl zijn mandaat dat niet toeliet. Hier maakt hij zijn persoonlijke balans op.

Wat zijn uw belangrijkste activa?

‘Ik koester mijn huis in Lochristi, met een mooie tuin en uitzicht. Als ik ‘s avonds de dreef oprijd en mijn hond zie, is alles weer goed. Mijn grootste kapitaal is mijn onafhankelijkheid. Financiële onafhankelijkheid maakt het iets makkelijker om je principes te bewaren, maar ook zonder geld zou ik me eraan houden. Geld dient om je goesting te kunnen doen en je dromen te beleven. Het hebben is comfortabel, maar niet gemakkelijk. Toen ik Eurotuin had, moest ik enkel mijn boel verzorgen en met de klanten bezig zijn. Nu moet ik het geld beheren. Je wil het beschermen, niemand gaat graag achteruit. Gesprekken met bankiers vind ik niet zo interessant. Ze overtuigen om geld te krijgen om te ondernemen is veel plezanter.’

Wie heeft in u geïnvesteerd?

‘Ik groeide op als boerenzoon in Zaffelare, tussen de varkens en met een fantastische moeder die me de kans gaf om te ondernemen. We werden zeer zelfstandig opgevoed. Mijn eerste echtgenoot liet me de wereld zien en leerde me dat ik mijn dromen moest waarmaken. De tweede toonde me hoe ik geld kon verdienen en bracht me het belang van een warme familie bij. De derde leerde me genieten van het leven. Voorts hebben de helaas overleden Jos Uvin, oud-voorzitter van de Aalsterse bloemenveiling Flora, en meester Leclerc veel betekend. ‘Waarom moeten we Goethe kennen? We gaan toch in de fabriek werken’, jammerden we. ‘Niets van’, zei hij. ‘Je bepaalt zelf waar je eindigt, niets houdt je tegen om aan de top te komen.’

Investeert u in anderen?

‘Ik zit in adviesraden, waar ik jonge ondernemers raad geef. En deze week heb ik gedacht: ‘Eigenlijk zien veel mensen me graag.’ Velen belden of stuurden een berichtje. Ik ben daar dankbaar voor, maar het komt ook niet uit de lucht gevallen. Het is onbescheiden, maar ik denk dat dat het resultaat is van wie ik ben. Ze weten dat ze ook altijd op mij kunnen rekenen.’

Deze week heb ik gedacht: ‘Eigenlijk zien veel mensen me graag.’

Wat was uw kwantumsprong?

‘Toen mijn broer en ik een exportbedrijfje begonnen, zei ik aan Jos Uvin dat zijn veiling op niets trok. ‘Je hebt gelijk, kom het maar zelf doen’, zei hij. Ik was 27 en kreeg de kans het bedrijf te reorganiseren. Vijf jaar later ging ik er weg met een positieve balans. Zijn vertrouwen had me sterk en daadkrachtig gemaakt en ik kreeg onverzettelijkheid mee. Als je op je eigen pad blijft, kom je het vanzelf tegen.’

Gaat u soms in het rood?

‘Na mijn derde relatie heb ik zes maanden gejankt tijdens het wandelen met mijn hond. Op aanraden van vrienden ging ik naar een psychiater. Bij mijn tweede bezoek dronken we een druppel. ‘We zijn eruit, je kan het beter zelf doen’, zei hij. Het was de opsomming van de oorzaken van de vorige breuken. Als je 50 jaar in een huis woont, moet je eens het dak vernieuwen en de keuken uitbreken. Dat is toen gebeurd.’

Wie zetelt in uw raad van bestuur?

‘Hoewel ik altijd mijn goesting doe, zijn er een zestal vrienden met wier advies ik altijd rekening houd. Ze zijn kritisch omdat ze het goed met me voorhebben. Mijn dodehoekspiegels, noem ik ze. Bij mijn drang de rode ridder uit te hangen, zeggen ze soms: Rudi, daar moest je niet slaan met je zwaard, die boom stond niet echt in de weg. Als het erop aankomt, zijn ze mijn schild, en ik dat van hen.’

Schrijft u vaak mensen af?

‘Onlangs heb ik voor de eerste of tweede keer in mijn leven een vriendschap opgegeven, na 25 jaar van pogingen om dat niet te doen. Ik oordeel nooit over iemand voor ik hem ontmoet. Aan Twitteraars met wie ik in de clinch lig, vraag ik geregeld een koffie te gaan drinken. Ik kan zeer direct zijn, maar ook eindeloos mild. Eigenlijk zou ik van Twitter moeten wegblijven, maar het rechtvaardigheidsbeginsel dat ik van mijn moeder meekreeg, heb ik niet onder controle.’

Staat er winst op uw balans?

‘Die zit vooral in mijn vrienden. Het allergrootste plezier is een terras met een tafel, een goede vol-au-vent met frietjes, een rosé en enkele echte mensen - geen Instaboys en -girls - met wie ik wat over het leven kan praten. Dat gaat nooit vervelen.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud