Advertentie

Productiebedrijven: ‘Nog nooit zulke sterke prijsstijgingen meegemaakt’

Drukkerijen moeten vanaf april voor hun aluminium offsetplaten 5 tot 10 procent extra betalen. ©AFP

Agfa kondigde dinsdag aan dat het de prijs van zijn drukplaten verhoogt wegens de stijgende aluminiumprijzen. Ook andere metalen en plastics zijn fors duurder geworden. De stijgende grondstofschaarste zal doorsijpelen in de prijs van veel consumentenproducten, zoals ramen en deuren, isolatie, voeding of verven.

Of het nu aluminium, staal, inox of koper is, zowat alle metalen zijn het voorbije jaar fors in prijs gestegen. Volgens cijfers van Agoria, de sectorfederatie van de metaalverwerkende industrie, gaat het om 20 procent extra over heel 2020, de terugval door coronalockdowns meegerekend, en een stijging van nog eens 10 procent sinds het begin van dit jaar. Drukkerijen moeten vanaf april 5 tot 10 procent meer betalen voor de aluminium offsetplaten die ze betrekken bij de beeldvormingsgroep Agfa, deels door stijgende energie- en transportkosten, maar toch vooral door het duurdere aluminium.

Ook bij Reynaers, een producent van aluminiumprofielen voor ramen en deuren, spreekt COO Peter Nauwelaerts van een prijsstijging van drie belangrijke productiefactoren: aluminium, energie en oliederivaten, waarvan rubbers en andere afdichtingsplastics worden gemaakt. ‘Ik heb in twintig jaar nog nooit zulke sterke stijgingen meegemaakt als sinds september vorig jaar’, zegt Nauwelaerts. ‘Plastics en poedercoatings zijn zelfs exponentieel gestegen, aluminium is de jongste drie maanden met 12 tot 15 procent gestegen. Bij dat laatste product zou het om een tijdelijk effect gaan, omdat nogal wat leveranciers het verlies van tijdens het coronajaar proberen te recupereren. We verwachten dat de prijzen nog stijgen tot na de zomer.’

Dat bevestigt Patrick Slaets van de studiedienst van Agoria. ‘In de tweede helft van 2020 hebben veel producenten hun capaciteit te veel afgebouwd, net in een periode waarin de economie sterker hernam dan voorspeld was. Gevolg: schaarste. Daar komt nog bovenop dat de vraag in China enorm is toegenomen.’

Sneeuwstormen in Texas

Ook in de chemiesector swingen de prijzen van oliederivaten als polypropyleen (PP) en polyethyleen (PE) de pan uit. De olieprijs is in zes maanden van 40 naar 65 dollar per vat gestegen, maar Gert Verreth van de sectorfederatie Essenscia verwijst naar een combinatie van factoren, zoals extreme weersomstandigheden. ‘In Houston, Texas, zowat de hoofdstad van de wereldwijde petrochemie, hebben installaties lang stilgelegen door sneeuwstormen en orkanen. Duitsland heeft te kampen gehad met overstromingen. Uiteraard kwamen daar nog de coronalockdowns bovenop. Tegenover het lagere aanbod stond ook een hogere vraag in Azië en de VS en de sterke vraag naar mondmaskers, plastic schermen, en medische handschoenen.'

Ook bij Soudal, de wereldmarktleider in PU-isolatieschuimen en siliconen voor de bouw en doe-het-zelfzaken, spreekt CEO Dirk Coorevits van een verdubbeling van de prijzen van de grondstoffen, waaronder MDI. Die grondstof wordt ook gebruikt in de isolatieplaten van Recticel en Unilin.

De brieven voor de prijsverhoging van ons isolatieschuim zijn net de deur uit. Voor de tweede keer op een jaar tijd komt er 10 procent bij, en het ziet ernaar uit dat we dat later dit jaar nog eens moeten doen.
Dirk Coorevits
CEO Soudal

De stijgende schaarste aan grondstoffen heeft geleid tot prijsstijgingen van vooral verven en coatings en de twee belangrijkste plasticgrondstoffen, PP en PE. Vooral de bouw, de automobielsector en de sector van de voedingsverpakkingen worden getroffen.  

‘Of dat alles wordt doorgerekend in de eindproducten, varieert naargelang de sector of het bedrijf’, stelt Verreth. Bij Reynaers ziet het ernaar uit dat wel zo zal zijn. ‘Onze concurrenten hebben het al gedaan. Sommigen maken hun profielen tot 7 of 8  procent duurder. Onze verkopers bekijken nu hoe ver ze kunnen gaan zonder ons uit de markt te prijzen. Dat we zelf op onze marge moeten inboeten, staat al vast.’

Type contract

Of producenten de hogere grondstofprijzen doorrekenen, hangt ook af van het type contract, stelt Slaets. ‘In langetermijncontracten staan vaak clausules waarbij de prijs van een eindproduct naar beneden of boven wordt bijgesteld tegen het moment van levering. Neem een brug die tegen april 2022 moet worden geleverd. De leverancier zal nooit het risico volledig op zich willen nemen van eventuele prijsstijgingen van staal. Aan de andere kant van het spectrum heb je de gewone tarieven die heel flexibel zijn, en op dag-of weekbasis aangepast worden. De printplaten van Agfa zijn daar een voorbeeld van. Tussenin liggen de kortetermijncontracten van enkele maanden, waar de prijzen wel echt vastliggen.’

Een voorbeeld van die laatste groep zijn projectontwikkelaars in de bouw. ‘Aannemers van grote vastgoedprojecten hebben graag wat prijsvastheid voor hun ramen en deuren’, zegt Nauwelaerts. ‘Die oplevertermijn komt overeen met de duur van de contracten voor de aankoop van ons aluminium - drie tot zes maanden.'

Ook in de chemie voor de bouw komen er stevige prijsverhogingen aan, laat Soudal-CEO Coorevits verstaan. 'De brieven voor een prijsverhoging van ons isolatieschuim zijn net de deur uit. Voor de tweede keer op een jaar komt er 10 procent bij, en het ziet ernaar uit dat we dat later dit jaar nog eens moeten doen. Ook onze lijmen en afdichtingsmastieken gaan we binnenkort 10 procent opslaan.'

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud