Advertentie
Advertentie
reportage

Sticht eens een bedrijf met 80 per uur op de snelweg

Startupbus. ©PH

Op de bus stappen in Brussel en 72 uur later eindigen in Keulen met een eigen start-up. Twintig Belgen waagden zich er de voorbije dagen aan tijdens de Belgische première van de Startupbus. 'Hier kan je 72 uur non-stop aan je start-up werken.'

‘File! Ik was nog nooit zo blij dat we in de file staan.’ Een lid van de Belgische Startupbus juicht de verkeersdrukte aan de ‘Ausfahrt’ naar Keulen luidkeels toe. ‘Bij file is de internetverbinding stabieler en slingert de bus niet van hier naar daar.' Hij koopt zo ook weer iets meer tijd om aan zijn start-up Story Validator te werken, die advocaten en verzekeraars moet helpen bij de verwerking van data. 

Bijna 72 uur eerder vertrokken in vijf Europese steden - naast Brussel ook in Bologna, Londen, München en Tallinn - ‘Startupbussen’. Elke bus krijgt 72 uur om de Europese start-upconferentie ‘Pirate Summit’ in Keulen te bereiken. In die tijd stampen op elke bus 20 ondernemers hun start-up uit de grond: van idee over businessplan tot het ontwerp van het product.

Ik krijg dit idee jaarlijks 100 keer op mijn bureau.
Stijn Bijnens
ceo LRM

Omdat Keulen niet al te ver is, houdt de Belgische bus zich onledig met interessante ommetjes langs start-upmetropolen Amsterdam en Hamburg. Pittig detail: er was ook een Griekse bus, maar die werd geannuleerd na de kapitaalcontroles in de nasleep van de schuldencrisis. Nog pittiger: de Britse dubbeldekker bleek niet berekend op de Belgische bruggen en moest meermaals omrijden. 

Striemende kritiek

Zo simpel als het lijkt, zo hobbelig is soms de weg naar de finish. Wanneer de Belgische en Britse deelnemers eerder op de dag op de Hasseltse Corda Campus - zelf broedplaats van bijna 50 start-ups - hun bedrijfsidee ‘pitchen’ bij een jury, is de kritiek bij momenten striemend. ‘Uw verdienmodel lijkt op dat van Twitter: one day there will be money’, zo neemt Frank Bekkers, CEO van mobiele operator Mobile Vikings, een van de start-ups vol sarcasme onder vuur. ‘Ik krijg dit idee jaarlijks 100 keer op mijn bureau’, klinkt het even later genadeloos bij Stijn Bijnens, CEO van LRM, een van de sponsors van de Corda Campus. 

Uw verdienmodel lijkt op dat van Twitter: one day there will be money.
Frank Bekkers
ceo Mobile Vikings

Zo hard als de jury oordeelt over de bedrijfsideeën, zo lovend zijn ze over het initiatief zelf. Alexander De Croo (Open VLD), minister voor Digitale Agenda, is fan. ‘Ik geloof niet in het opbouwen van een start-up na de uren. Voor mijn overstap naar de politiek nam ik ontslag uit mijn vaste job om fulltime aan een start-up te werken. Ik gaf mezelf zes maanden de tijd om te slagen. Daarna kon ik in principe terug naar mijn oude job, maar ik wilde niet met hangende pootjes moeten terugkeren. Dat dwong me er iets van te maken. Hetzelfde gevoel krijg je hier op de bus: 72 uur afgesloten van de wereld en met Keulen als duidelijke deadline.’

Instacart

Zo serieus als De Croo het nu overschouwt, zo onschuldig vond de Startupbus zijn origine in de lente van 2010. Amerikaans techondernemer Elias Bizannes zocht samen met zijn vrienden een manier om van Silicon Valley naar het South by Southwest-festival in Austin, Texas te trekken. Na enkele pintjes kwam het idee op tafel een bus te huren en op die bus start-ups te bedenken die presenteerbaar moesten zijn op het festival. De techsite Techcrunch pikte het initiatief op, waardoor het in no time een fenomeen werd. Ook in Europa, Afrika en Australië reden sindsdien bussen uit. 

40
Van alle deelnemers die ooit in New York op de bus stapten, keerde 40 procent niet terug naar zijn oude job.

Van die bussen is de afgelopen jaren al heel wat ondernemerstalent afgestapt. De drie stichters van het Amerikaanse Instacart, dat in uw plaats boodschappen doet en die thuis aflevert, leerden elkaar kennen op de bus en cruisen met hun bedrijf onderhand al richting een waardering van 2 miljard dollar.

U leest het goed: ze leerden elkaar kennen op de bus, Instacart zag niet zelf het levenslicht op de bus. Maar volgens de organisatoren is het ook niet echt het doel om na 72 uur al een succesvolle start-up te hebben. Laura Horak, begeleider van de Britse bus en zelf ooit deelneemster, noemt het fenomeen een ‘people accelerator’. ‘Uit deze bus komen niet noodzakelijk levensvatbare start-ups voort, maar wel mensen die de levensvatbare start-ups voortaan zullen bouwen.’ Deelnemers keren niet zelden hun oude job de rug toe na het busavontuur. ‘Van alle deelnemers die ooit in New York op de bus stapten, keerde 40 procent niet terug naar zijn oude job’, aldus Horak.

Demo's

Ook aan boord van de Belgische bus zijn de deelnemers er zich van bewust dat een levensvatbare start-up binnen 72 uur vrijwel onmogelijk is. ‘Ik verwacht niet meteen dat hier iets concreets uitkomt, het gaat eerder om het verbinden van mensen’, beseft Frédéric Berghmans. Hij is de enige designer op de bus en werkt aan de start-up Fooprise, dat de Tinder voor de restaurants wil gaan worden. Ergens op de snelweg naar Keulen breekt hij zich het hoofd over de gepaste knoppen voor de app. ‘Een gebruiker moet zo te veel bewegingen ineens doen. Dedju, het design moet simpeler.’

Startupbus. ©PH

Dat Frédéric enerzijds niet te hoge verwachtingen heeft over het resultaat, maar anderzijds toch zo fanatiek aan het ontwerpen slaat, heeft veel te maken met de uitgekiende spelelementen die Startupbus op zijn deelnemers loslaat. De deelnemers krijgen een lijst met 'milestones' voorgelegd, die ze een voor een moeten behalen: het maken van een site, het pitchen van een bedrijfsidee bij een vreemde, het ontwerpen van een app, het binnenhalen van de eerste betalende klant,... Als de start-up Mo-ho iets voor Keulen zijn eerste betalende klant binnenhaalt, stijgt een juichkreet op. Online kopen Startupbus-alumni prompt aandelen van het bedrijf. Ook dat is deel van het spel.

Dinsdagmiddag stappen de drie Belgische start-ups op het podium in Keulen om tijdens de halve finale hun bedrijfsidee te verkopen aan een zaal met 150 nieuwsgierigen. Maandagnacht werd in de bar van ‘Station Hostel’ in Keulen alleszins nog vlijtig geprogrammeerd. De start-up Mo-ho, die helpt bij het zoeken naar een woning in functie van je maximale pendeltijd, plaatste iets na middernacht zijn demo online. Alweer een ‘milestone’ afgevinkt. Maar toen wij ons adres in het pittoreske Kessel-Lo ingaven op de demoversie, kregen we van de site helaas geen resultaten terug. ‘Ons bestand is nog niet zo gevuld. En je moet ook maar niet in een boerengat gaan wonen.’ Point taken. 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud