Ford-werknemers voelen zich verraden door directie én vakbonden

De Ford-werknemers in Genk reageren niet alleen verslagen, maar ook erg boos op het nieuws over de sluiting. Veel mensen hebben het gevoel dat zowel de directie als de bonden mooie praatjes hebben verkocht, terwijl ze wisten dat de sluiting er zat aan te komen.

Een kleine tweehonderd werknemers en vakbondsmilitanten waren tussen acht en negen uur vanochtend al afgezakt naar de autofabriek in Genk, om er uit eerste hand het nieuws te horen van de bijzondere ondernemingsraad die om 9 uur begon. Ontspannen kon je de sfeer niet noemen, maar er werd nog nerveus gelachen, en heel wat werknemers hadden op dat moment nog de hoop dat het allemaal nog zou meevallen. Het wordt een geleidelijke herstructurering, maar geen sluiting, viel her en der te horen.

Al om drie minuten over negen veranderde de sfeer compleet, toen enkele ACV-afgevaardigen met bedrukte gezichten het gebouw uitliepen. In de ondernemingsraad was net de sluiting van het hele bedrijf aangekondigd, en het nieuws verspreidde zich als een lopend vuurtje onder de angstige werknemers.

Naarmate er meer details bekend werden, ging de ontgoocheling gepaard met woede. Vooral het nieuws dat de productie grotendeels verhuisd wordt naar het Spaanse Valencia, werd op ongeloof onthaald. 'Men heeft ons altijd gesust met de mededeling dat de Mondeo alleen in Genk kan gemaakt worden', klonk het.

Structureel

De manier waarop de Europese directie zich er van af heeft gemaakt, zette veel kwaad bloed. De CEO van Ford Europe, Stephen Odell, hield het bij een droge mededeling op een A4'tje die door de lokale directie werd voorgelezen. De tekst werd door de vakbonden snel gekopieerd en uitgedeeld aan de aanwezige journalisten en werknemers. In de brief verwijst Odell naar de economische crisis, die hij structureel en niet conjunctureel noemt, en zegt hij zich ' ten volle bewust' te zijn van de maatschappelijke plichten van Ford in deze situatie.

'Ik werk al 37 jaar bij Ford Genk', zegt de 55-jarige arbeider Tino La Mela, 'en ik zeg al jaren dat ze met onze voeten aan het spelen zijn. De invoering van tijdelijke werkloosheid was een maatregel om de sluiting te kunnen aankondigen zonder dat de vakbonden in staat zouden zijn om te staken of actie te voeren', denkt hij. 'Toen er een akkoord kwam over looninlevering in ruil voor werkzekerheid, wist ik dat het gedaan was; ik wist zelfs dat het in oktober zou gebeuren.'

Champagne

Opmerkelijk was wel dat sommige mensen hun woede ook afreageerden op de aanwezige vakbondsmensen, vooral Ronny Champagne van het ABVV. Terwijl Champagne met enkele journalisten stond te praten, werd hij door een werknemer luidkeels uitgemaakt voor verrader. Sommige werknemers zijn ervan overtuigd dat bonden en politici op de hoogte waren van de sluitingsplannen, maar die hebben uitgesteld tot na de gemeenteraadsverkiezingen.

Even circuleerde onder de vakbonden het idee om zelf naar de zetel van Ford in Brussel te trekken, maar dat werd even later weer opgeborgen. Als de directie niet naar ons wil komen, gaan wij niet de moeite doen om naar hen te gaan, klonk het.

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud