interview

Nieuwe DEME-CEO: Amerika is wél met het milieu bezig

©Emy Elleboog

‘Amerika kan voor ons een belangrijke markt worden voor offshorewindparken’, zegt Luc Vandenbulcke, de nieuwe topman van DEME.

Luc Vandenbulcke (47) volgt bij de Belgische baggergroep DEME Alain Bernard op als CEO. In zijn bureau ligt een voetbal met de ‘sustainable goals’ die hij moet ‘scoren’. Gekregen bij zijn aanstelling. De afgelopen jaren vormden hij en Bernard een hecht team en bouwden ze het bedrijf uit tot een gigant met ruim 2,5 miljard euro omzet, een orderboek van meer dan 4 miljard euro en 5.200 werknemers.

BIO LUC VANDENBULCKE

Studies: burgerlijk ingenieur (KU Leuven).

Carrière: al 21 jaar actief bij DEME.

2005: oprichter van GeoSea, inmiddels een van de snelstgroeiende en succesvolste activiteiten van de DEME-groep. Als aannemer van waterbouwkundige projecten, waaronder windmolenparken op zee, boekte de divisie in 2017 een omzet van 1 miljard euro.

Sinds 2011: adjunct-operationeel directeur van DEME en lid van het managementteam.

 

©Emy Elleboog
©Emy Elleboog
Vandenbulcke begon in 2005 bij DEME als eerste werknemer van GeoSea, de divisie die werd opgericht om offshoreprojecten te ontwikkelen. Met een omzet van circa 1 miljard euro en 500 werknemers is die afdeling vandaag bijna even groot als de divisie traditionele baggerwerken. Haar belangrijkste activiteit is hernieuwbare energie en de bouw van windmolenparken op zee.

‘We hebben onlangs opnieuw twee grote contracten voor windmolenparken binnengehaald’, zegt Vandenbulcke. ‘Een voor de Belgische kust - Seamade - en een voor de Britse kust - Moray. Goed voor 1 miljard euro, dat is enorm.’

‘Maar DEME is veel meer dan GeoSea’, benadrukt Vandenbulcke in zijn nieuwe positie. ‘We zijn bezig met grote infrastructuurwerken in Nederland en Duitsland - de Rijnlandroute- en Blankenburgtunnel, de sluis van Terneuzen, de tunnel tussen Denemarken en Duitsland - en grote baggerwerken in Singapore, Ghana, Qatar en India.’

Om het orderboek te kunnen volgen investeerde DEME de afgelopen jaren 1 miljard euro in nieuwe schepen. Onlangs werden er nog twee besteld. Dat brengt de totale vloot op meer dan honderd.

Vandenbulcke verwacht ook veel van de divisie concessions. Die baat windmolenparken, tunnels en offshoreprojecten uit. ‘Europese overheden hebben niet meer het geld om grote projecten te financieren of performante engineeringafdelingen aan te houden’, zegt Vandenbulcke. ‘Dus kiezen ze voor projecten waarbij de ontwerper ook bouwt, financiert, uitbaat en onderhoudt.’

Out of the box

DEME heeft altijd heel out of the box gedacht en zal dat vooral blijven doen, benadrukt Vandenbulcke. Een tiental jaar geleden begon de baggeraar als eerste met de bouw van offshorewindmolenparken voor de Belgische kust. Sinds 2014 ontgint hij zeldzame mineralen op 4,5 kilometer diepte op de oceaanbodem. De eerste testrobot gaat begin dit jaar het water in. DEME investeerde al 60 miljoen euro in het project. Als de tests lukken, wordt een groot schip van 250 miljoen euro gebouwd om die mineralen van de zeebodem te rapen.

DEME heeft ook plannen voor de bouw van een energieatol voor de Belgische kust, een soort omgekeerde waterkrachtcentrale van Coo. Die moet energie opslaan die van de windmolenparken op zee komt, een wereldprimeur. De Belgische overheid weigerde twee jaar geleden een concessie te verlenen vanwege het geraamde kostenplaatje (1,3 miljard) en een mogelijke stijging van de elektriciteitsfactuur. Waarop DEME zijn aanvraag introk. ‘We hebben onze plannen niet begraven. Maar je moet een locatie hebben en het financiële plaatje moet kloppen.’

Vandenbulcke kijkt ook actief naar de recyclage van plastic. DEME diende bij de Vlaamse overheid een dossier in om plastic te recycleren op de Schelde aan de brug van Temse. Met onbemande bootjes. ‘Ik heb veel bewondering voor Boyan Slat en zijn plasticvanger. Maar hij opereert midden in de oceaan: een heel vijandige omgeving. Technisch is dat een enorme uitdaging. Ik denk dat je plastic moet vangen waar het makkelijk te vangen is: in rivieren, overstromingsgebieden, Afrikaanse baaien waar bij stortregens tonnen plastic naar beneden stroomt of aan kusten waar ze plastic met bulldozers in het water dumpen.’

‘Overal waar we werken en varen, worden we met plasticsoep geconfronteerd. Twee jaar geleden was er geen draagvlak om dat probleem op te lossen. Dankzij Boyan Slat is dat er nu wel. We gaan nu op zoek naar een verdienmodel.’

Een ander stokpaardje van Vandenbulcke is kustverdediging. ‘De Belgische kust werd begin december geteisterd door een kleine najaarsstorm. Bijna niemand heeft het gemerkt. Maar het strand in Bredene is er wel door afgekalfd. Het toont aan dat een groot deel van de Belgische stranden opgehoogd moet worden voor als er ooit een grote storm komt. In Frankrijk, aan de zuidkust van Engeland en op de westkust van Ierland is het probleem nog veel acuter. Daar zie je op sommige plaatsen stukken kust in het water verdwijnen.’

Volgens Vandenbulcke zijn er tal van mogelijkheden om aan kustverdediging te doen: duinen, waterbermen, eilanden op zee, op of onder water. ‘Het hoeft geen grote betonnen muur te zijn. Kustverdediging kan perfect gecombineerd worden met mariene biologie en aquacultuur. ‘We hebben onlangs op een van onze windmolenparken in de Noordzee de eerste mosselen geplukt.’

DEME heeft ook plannen om woestijnvorming tegen te gaan. Het bekijkt scenario’s om in Bangladesh, Egypte en andere Afrikaanse landen waar het actief is mangroves en kleine bossen aan te planten. In Spanje is een eerste proef met herbebossing opgestart.

De Belgische baggeraar wil met zijn ‘regreening’-initiatief inspelen op de toekomstige ‘carbon economy’, die er volgens DEME zit aan te komen en waarvoor miljarden euro’s gebudgetteerd zijn. Dat gaat niet alleen over het opvangen van CO2, maar ook over hergebruik voor productiedoeleinden. ‘Details kan ik niet geven. Maar overal waar we werken, zien we de bezorgdheid over klimaatverandering, kustverdediging, pollutie en plasticsoep. Er is nog tonnen werk.’

Voortrekkers

Over het Amerikaanse klimaatbeleid is Vandenbulcke minder bezorgd dan wat de kritiek in Europa laat uitschijnen. ‘Er is een verschil tussen de Verenigde Staten en president Donald Trump. We kennen Amerika vooral via zijn buitenlands beleid. Maar het binnenlands beleid wordt hard gestuurd door de staten. Zij hebben een enorme autonomie. Amerika is echt wel met milieu bezig. Enkele weken voor kerst zijn voor de kust van New York voor 500 miljoen dollar domeinconcessies geveild voor windmolenparken op zee. Enkel voor een stukje oceaan. Een enorm bedrag. Want daarna moet je nog beginnen bouwen!’


New York, Massachusetts en North-Carolina zijn volgens Vandenbulcke even grote voortrekkers van offshorewind als België, Nederland en Denemarken in Europa. ‘Onderschat de VS niet. De oliestaat Texas is een van de grootste ‘onshore windmolenstaten’.

Dit jaar worden in de VS grote aanbestedingen gegund voor werken in 2020-2021. ‘Wij hebben meegedongen’, zegt Vandenbulcke. ‘Amerika kan een belangrijke markt voor ons worden.’

‘Bang voor een wereldwijde recessie zijn we eigenlijk niet. Ik zie activiteiten in het Midden-Oosten, infrastructuur- en havenwerken in Azië. Ik zie de switch naar gas en lng en de elektrificatie van het wagenpark. Dat zal veel werk meebrengen. Ik zie dat de olieproducerende landen zich hebben verzoend met een olieprijs van 50 à 60 dollar. Veel van onze klanten investeren op lange termijn. De crisis van 2008 zijn we goed doorgekomen. Ik ben optimistisch.’

Of hij als CEO nog harder moet werken? ‘Ik ben blij dat dit niet gaat veranderen, want er zijn maar 24 uur in een dag (lacht). Maar ik heb wel een andere verantwoordelijkheid. Ik word het gezicht van het bedrijf. Dat is anders. Het is sowieso meer dan een fulltime job. Ik leef voor mijn job omdat het mijn passie is. CEO’s die zeggen dat ze 120 uur per week werken, klinken natuurlijk belachelijk. Soms heb je maar vijf minuten nodig om iets te voelen, iets te beslissen. Is naar een receptie gaan, werken op het vliegtuig of met collega’s de Mont Ventoux oprijden, werken? Ik ben veel uren met DEME bezig, want in de huidige wereld zijn we voortdurend geconnecteerd. Maar er bestaan geen supermensen. Ook al vinden sommigen dat van zichzelf. Je sociaal leven is belangrijk en ik heb oog voor mensen die te veel werken. Maar de term ‘work-life balance’ vind ik heel ongelukkig gekozen. Het klinkt alsof je ‘work’ geen ‘life’ is. Ongelooflijk toch?’

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content