interview

Topman Deceuninck: ‘Ons zweet zie je niet in de cijfers'

Francis Van Eeckhout (CEO Deceuninck): ‘De VS worden het tweede sterke been van de groep, al vrees ik dat een zwakke dollar daar een stuk zal van opeten.’ ©Emy Elleboog

Deceuninck-CEO Francis Van Eeckhout investeert volop in de expansie van het raamprofielenbedrijf. Maar de tegenwind komt van meerdere kanten. ‘Ik dacht dat het bedrijf in better shape was.’

‘Ik ben licht ontgoocheld. Of nee, laat die licht maar vallen’, zegt Francis Van Eeckhout over de prestaties van Deceuninck waarvan hij bijna 30 procent van de aandelen bezit. De omzet steeg vorig jaar met 2,4 procent, de bedrijfswinst met 1,5 procent. ‘Het lijkt alsof we niet gewerkt hebben. Maar dat is niet zo. Ons zweet zie je niet in de cijfers.’

Het zat Deceuninck vorig jaar op vele fronten tegen: de instorting van de Turkse munt, de zwakke dollar, opstartkosten van nieuwe fabrieken. En vooral: de prijs voor pvc - de basisgrondstof - die vorig jaar met 11,5 procent is gestegen en geen tekenen van terugval toont. ‘Wij zweten en het zijn de pvc-leveranciers die ervan profiteren.’

Van Eeckhout is sinds 2014 de grootste aandeelhouder en de drijvende kracht achter Deceuninck. Hij pompte destijds vanuit het niets meer dan 40 miljoen euro in het bedrijf, dat aan het rechtkrabbelen was na een periode van verliezen en herstructureringen. Een kleine twee jaar geleden nam hij de rol van CEO over.

De stijgende grondstoffenprijzen baren me zorgen. Ik heb het gevoel dat de pvc-leveranciers met ons voeten rammelen.

Hoe kijkt u terug op de twee jaar als CEO?

Francis Van Eeckhout: ‘Ik heb het onderschat. Ik dacht dat Deceuninck in better shape was. Er was een tijdlang weinig geïnvesteerd in de fabrieken. Dat zijn we aan het inhalen. En ik heb een nieuw team gebouwd. Een nieuwe financieel directeur, een nieuwe directeur in Duitsland en Frankrijk, noem maar op. Het vorige team was misschien niet slecht, maar op een bepaald moment ga in je een relaxfase en is de creativiteit weg. Misschien is binnen tien jaar mijn liedje ook uitgezongen. Er zijn ook altijd mensen die zich niet kunnen vinden in de nieuwe stijl en richtlijnen. Ik ben hier namelijk niet alleen om omzet te maken. Nee, cash en winstmarge zijn voor mij heilig. Pas op. Het is hier plezant, hoor. Ik amuseer mij. We zijn het nummer twee wereldwijd. We hebben body en ruimte om zaken te proberen.’

Deceuninck heeft in twee jaar meer dan 120 miljoen euro geïnvesteerd, onder andere in expansie in Turkije, de VS en Colombia. Gaat u dat tempo volhouden?

Van Eeckhout: ‘We hebben voor dit jaar een investeringsbudget van ruim 40 miljoen euro. De economie is goed en de intrestvoeten zijn nog laag. Ik ben intussen 49 jaar en wil geen tien jaar wachten om stappen vooruit te zetten. Anderzijds, het zijn mijn eigen centen en ik ben niet van plan tegen een muur te rijden. Eerst moeten onze resultaten verbeteren voor we dit jaar volop het gaspedaal indrukken. Dat zullen we in april of mei zien.’

Wat moet er dan verbeteren de komende maanden?

Van Eeckhout: ‘Er zijn veel werven. De nieuwe fabriek in de VS opstarten en gevuld krijgen, kost tijd. In Turkije hebben we twee fabrieken samengevoegd en we zijn in België begonnen met aluminiumramen en ventilatieroosters. Je kan niet verwachten dat dat allemaal meteen vlekkeloos verloopt. En we zijn de bedrijfssoftware SAP aan het implementeren. Dat is zoals een openhartoperatie uitvoeren bij een patiënt die de 100 meter loopt. Maar de stijging van de grondstoffenprijzen baart me het meest zorgen.’

Waarom?

Van Eeckhout: ‘Ook al sta je stevig in je schoenen, het is moeilijk om die snel door te rekenen. Er is een consolidatie geweest bij onze Europese pvc-leveranciers die moeilijke jaren hebben gekend, maar nu is het de andere kant aan het uitgaan. We kopen 200.000 ton pvc per jaar, en toch voelen we dat ze met onze voeten rammelen. Dat is frustrerend. Specialisten verwachten een stabilisering van de pvc-prijzen, maar ik ben pessimistischer. We hopen, maar houden er geen rekening mee.’

Specialisten verwachten een stabilisering van de pvc-prijzen, maar ik ben pessimistischer.
Francis Van Eeckhout
CEO Deceuninck

Dus gaat u op zoek naar extra kostenbesparingen?

Van Eeckhout: ‘We besparen waar nog vet is. Maar we zijn geen private-equityfonds. Ik ben hier niet om het bedrijf zo mooi mogelijk voor te stellen en het binnen drie jaar te verkopen. We zouden investeringen in nieuwe, efficiëntere machines op nul kunnen zetten, maar dat gaat zich op termijn wreken in stilstand. De administratieve functies zijn wat afgebouwd, maar we investeren in innovaties, IT en marketing. En we moeten meer gebruikmaken van onze wereldwijde voetafdruk. Wat kunnen we meer doen in Polen, Rusland of Turkije? Moeten we in Turkije ook een deel produceren voor de Europese markt?’

Dat zou geen goed nieuws zijn voor de vestiging in Roeselare?

Van Eeckhout: ‘Je moet hier geen drama’s verwachten. We investeren hier ook voort, zowel in het team als in het machinepark.’

Turkije is voor Deceuninck de belangrijkste markt, maar business doen is er niet evident. Hoe managet u dat?

Van Eeckhout: ‘Het was een moeilijk jaar, met de verkiezingen, de coup, de oorlog in Syrië en de Turkse munt die met 23 procent is gezakt. In twee weken tijd hebben we er zelfs drie prijsverhogingen moeten doorvoeren. Het is niet evident, maar de winst - in euro - is er wel met 15 procent gestegen. Faut le faire, hè. We hebben er onze modernste fabriek. We hebben er sterke merken. Ooit zal de wind daar wel draaien en zullen we chance hebben.’

In de VS groeien we sneller dan de markt.
Francis Van Eeckhout
CEO Deceuninck

Wat zijn de verwachtingen in de VS, die zich voor Deceuninck ontpopt hebben van zorgenkind tot groeimotor?

Van Eeckhout: ‘De VS zullen met de opstart van de tweede fabriek het tweede sterke been - na Turkije - van de groep worden, al vrees ik dat een zwakke dollar daar een stuk van zal opeten. De bouwmarkt is er in goeden doen, en volgens specialisten kan dat nog enkele jaren aanhouden. Je ziet ook dat de lage lonen er beginnen te stijgen door het immigratiebeleid van president Donald Trump. En de rijker worden rijker door de beurs. Everybody happy, en dat is ook goed voor ons. Maar we voelen als bedrijf ook de krapte op de arbeidsmarkt en moeten inspanningen doen om mensen te vinden en te behouden. Denk aan het regelen van kinderopvang en transport.’

Analisten voorspellen voor dit jaar een winstgroei (recurrente bedrijfskasstroom) van 12 procent. Is dat haalbaar?

Van Eeckhout: ‘We hebben geen glazen bol. Maar dan moeten toch een paar factoren meezitten. In de VS groeien we sneller dan de markt. Je kan moeilijk zeggen dat we niet goed bezig zijn. Als de dollar verder verzwakt, is dat ons fout niet. In Turkije idem. In West-Europa moet het beter, maar ik zie positieve signalen in Frankrijk. De grondstoffen blijven de grote onbekende. En Poetin, Erdogan en Trump, die hebben we ook niet onder controle. Al bij al ben ik positief. Ik heb eind vorig jaar nog 2 procent van het bedrijf bijgekocht, dat zou ik niet doen als ik er niet in geloofde.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect