interview

CEO Deceuninck: ‘Ik hoop dat er een koolstoftaks komt’

©Karoly Effenberger

Hij kocht een bedrijf in de steigers en tuigde de raamprofielenfabrikant Deceuninck op tot coronakampioen. Wat wil Francis Van Eeckhout nog?

D ertien marathons heeft Francis Van Eeckhout (52) gelopen. De laatste keer was in 2019 in Kopenhagen, zijn dochter van 23 liep voor de eerste keer mee. Vooraf had hij gezegd: ‘Loop traag, zodat je ervan geniet.’ In de laatste kilometer wilde ze versnellen. ‘Juist op dat moment kreeg ik een kramp, hier.’ De topman van Deceuninck kan de plek op zijn kuit nog precies aanwijzen.

Francis Van Eeckhout (52)

Handelsingenieur, getrouwd met Benedikte Boone van de koekjesbakkersfamilie achter Lotus.

Verkocht in 2011 het familiebedrijf VMM aan de cementgroep CRH voor zowat 100 miljoen euro.

Is de CEO en grootste aandeelhouder van Deceuninck (29,23 %), naast Sofina (6,92 %), Homeport Investment (6,92%) en de familie Deceuninck (samen zowat 13 %).

Heeft belangen in Recticel (3%) en Lotus Bakeries en zit in de cementmaalderij Cemminerals.

‘Ik dacht: niet met mij, hè! Ik ben er vijf meter achter gelopen, à bloc, en ik heb gezegd: ‘Nu blijft ge bij mij.’’ Hand in hand liepen ze over de meet, 4.14 uur (zijn snelste marathontijd is 3.57 uur) na de start. ‘Mijn vrouw zei achteraf: ‘Ik ben zo trots dat je haar hebt laten winnen.’ En ik zei: ‘Wablief?!’ Bleek dat ik aan de start een seconde voor mijn dochter was vertrokken. We zijn samen gefinisht, dus zij had een snellere tijd.’

‘Impulsief, ongedurig, what you see is what you get.’ Praat met mensen in de omgeving van Van Eeckhout en ze schetsen een beeld van een rouwdouwer met het hart op de tong. Hij koketteert wat met zijn imago van eenvoudige man met boerenverstand, een West-Vlaming die nog weet wat de mouwen opstropen is. Hij komt uit de betonsector, het familiebedrijf VMM verkocht hij in 2011. Intussen is hij weer actief in cement, met zijn eigen molen in de haven van Gent. Maar hij is vooral bekend als CEO van Deceuninck, een groep van 642 miljoen euro en activiteiten in 90 landen, waarvan hij 29 procent van de aandelen in handen heeft.

Vandaag is het al tech wat de klok slaat: Tesla, bitcoin, fintech, biotech. Bedot.com. Maar de industrie vinden ze vuil, dat is met olie aan de vingers werken.

Hij vertelt in geuren en kleuren en met grote gebaren terwijl we wandelen over de oude spoorwegbedding naar Kaaskerke. Op de achtergrond piekt de IJzertoren boven de polders uit. Op een van de eerste lentedagen is dit het terrein van wielertoeristen en elektrische fietsers. Het is hier dat Deceuninck een recyclagefabriek heeft geopend op de voormalige site van de Belgische tennisracketfabrikant Snauwaert. Het bedrijf hergebruikt 15 procent oude ramen. Dat moet in de toekomst 25 procent worden. Dan compenseert het bedrijf zijn volledige CO₂-uitstoot. Zo wil Van Eeckhout pvc-ramen als een groen product in de markt zetten. Dat het zelf produceren van grondstoffen hem minder afhankelijk maakt van chemie en de olieman Jim Radcliffe, die met Ineos heel sterk staat in de pvc-markt en met dat bedrijf als sponsor ook zijn grote concurrent in het wielrennen is, is mooi meegenomen.

Neemt u zo ook een voorschot op de komst van een eventuele koolstoftaks?

Francis Van Eeckhout: ‘Die komt er, dat hoop ik. Covid is een kleine paragraaf vergeleken met het probleem van klimaatverandering, ook al klinkt dat nu brutaal. Texas onder de sneeuw, wij zonder water in de zomer. Miljoenen mensen gaan sterven, veel assets zullen in waarde verminderen. En we willen ons gedrag niet veranderen, dus zit er niets anders op dan te proberen veel minder uit te stoten.’

‘In de cement verwachten we een koolstoftaks tegen 2025. Wat is het probleem? Je moet het zien als een ecologische btw-verhoging. Maar het moet wel eerlijk zijn, en geen resultaat van lobbyisten.’

©Karoly Effenberger

Deceuninck presteerde sterk in een coronajaar. Terwijl de productie tijdelijk stillag door de pandemie, steeg de omzet naar 642 miljoen euro. De vrije kasstroom nam voor het derde jaar op rij toe, terwijl de schulden werden afgebouwd. ‘We hebben vorig jaar goed gewerkt, dat klopt, maar is dat geluk? Is het covid en iedereen die aan het renoveren sloeg omdat ze niet op vakantie of restaurant konden? Zijn het projecten uit het verleden? Ik heb niet de pretentie dat te weten. Time will tell.’

Wie naar de bokkensprongen in de cijfers kijkt, ziet een bedrijf in transformatie. Van Eeckhout sneed sinds zijn aantreden als CEO in 2016 ongenadig 30 miljoen euro onrendabele omzet weg. Hij opende extra fabrieken en productielijnen in Turkije en de Verenigde Staten en zet in op verdere groei in Latijns-Amerika en Azië, waar de nog altijd flink groeiende middenstand investeert in betere woningen. ‘95 procent van onze omzet halen we vandaag bij 800 miljoen mensen: in Europa, de VS, Turkije en Rusland’, zegt Van Eeckhout. ‘We gaan bewust niet naar China, maar dan schieten er nog 5,5 miljard mensen over. We zitten in India, al boeken we daar nog te weinig omzet. Als je dat kan uitrollen, spreken we over een veel grotere dimensie.’

In het wielrennen sponsort hij sinds twee jaar de kampioenenploeg van Patrick Lefevere, in West-Europa de kortste weg naar naamsbekendheid. Dit weekend treedt de ploeg aan in de Omloop Het Nieuwsblad. Voor de tweede keer wordt het een seizoen met weinig publiek en zonder vipdorpen. ‘Bij de Ronde van Vlaanderen sturen we onze goede klanten eten en drinken op, want ze kijken thuis.’ Hij wil niet zeggen of hij de optie om het contract met twee jaar te verlengen al heeft gelicht. Wel zegt hij dat wielrennen goed bij het merk past. ‘Wielrennen liegt niet. Als je in het voetbal lui en moe bent, kan je winnen dankzij de ploeg. In het wielrennen is het finaal de renner die het doet. En de naam van de ploeg is de naam van de sponsor. Ik keek naar PSG-Real Madrid, maar ken de naam van de sponsor niet. Terwijl die een veelvoud betaalt van wat wij betalen.’

Ook als sponsor van de belangrijkste Belgische wielerploeg blijft hij nuchter. ‘Ruben (Desmet, de CEO van cosponsor Quick-Step, red.) zei me ooit: Alaphilippe (Julian, een van de kopmannen van de wielerploeg, red.) heeft me veel vierkante meters Quick-Step opgeleverd. Wij zien dat minder. Misschien meten we verkeerd, of is het nog te vroeg. Een vloer leg je om de 7 jaar, ramen plaats je om de 25 à 35 jaar.’

Over zijn broek met donkere ruit heeft hij Aigle-laarzen aangetrokken, een onderdeel van zijn jachtoutfit. Onder zijn jas draagt hij een bodywarmer tegen de wind, die soms nijdig over de weiden jaagt. Tijdens het gesprek blijft hij de horizon afspeuren. ‘Ik heb juist twee smienten gezien, zeevogels die hier naar voedsel zoeken.’ Jagen is een familiesport. ‘Ik ruik een vos en een everzwijn op tien meter.’ Hij ging mee met zijn vader, nu is hij op pad met zijn zoon. ‘We zijn natuurjagers, we schieten geen uitgezet wild. Jagen is niet alleen roven, maar ook bouwen.’

©Karoly Effenberger

’s Middags rijdt hij 4 kilometer van het werk naar huis, dan heeft zijn vrouw gekookt. Daarna doet hij een dutje van tien minuten. ‘Ik vond dat vroeger iets voor oude mannen, maar ik doe het sinds zes maanden en zo’n supernap werkt geweldig.’ Hij slaapt acht uur per nacht - ‘Mijn collega’s vinden dat veel.’ Op zijn nachtkastje ligt een blocnote waarin hij ’s nachts ideeën noteert. ‘Technische dingen: kunnen we een lijn bijsteken, in de cement een boot charteren, een deal met een fabrikant sluiten, nog verder gaan met recyclage?’

Hij leest de ongelijkheidsexpert Thomas Piketty en de historicus Yuval Noah Harari - ‘Ik hou van radicale ideeën’. Managementboeken bekijkt hij nooit. ‘Ik hou van mensen die ingewikkelde zaken eenvoudig kunnen uitleggen, en dat is precies het omgekeerde. Ik heb niets met gedweep. Vandaag is het al tech wat de klok slaat: Tesla, bitcoin, fintech, biotech. Bedot.com. Maar de industrie vinden ze vuil, dat is met olie aan de vingers werken.’

Met Deceuninck kan Van Eeckhout realiseren wat hem in de beton niet is gelukt: het bloeiende familiebedrijf met internationale ambities werd verkocht door een meningsverschil met zijn broer Philiep over de strategie. Bronnen in zijn omgeving zeggen dat zijn broer zijn prijs te hoog had gezet, maar dat ontkent Van Eeckhout. ‘Ik heb het niet overgenomen omdat ik op het moment van de verkoop erg ziek was.’ Bij het jagen op everzwijnen in Litouwen, eind september 2009, werd hij gebeten door een teek. Hij bleek besmet met een virus dat hersenvliesontsteking veroorzaakt. Hij crashte op zakenreis in China en belandde er twee weken in het ziekenhuis, pas drie maanden later genas hij. ‘Eerst vonden ze geen diagnose en toen bleek dat ik een virus had met een mortaliteit van 18 procent. Ik kon het mijn vrouw en kinderen niet aandoen een fabriek te kopen als ik er misschien niet meer zou zijn.’

Viel u in een zwart gat na de verkoop?

Van Eeckhout: ‘Ik had nog wel wat activiteiten, maar het slagschip is enkele motorbootjes geworden. Ik heb in die periode een paar marathons gelopen.’

‘De dag dat je verkoopt, word je arm. Je verandert in een stuk bedorven vlees, je trekt vliegen aan. Allerlei mensen die afkomen met investeringen en businessplannen die in 2045 zogezegd heel veel geld gaan opbrengen. Mijn kelder ligt vol van die dossiers.’

Hij investeerde uiteindelijk in Lotus Bakeries, de koekjesbakker uit Lembeke van de familie van zijn vrouw Benedikte Boone, die er bestuurder is. Hij nam een belang in de schuimrubberproducent Recticel. ‘Dat heb ik verhoogd naar 3 procent. Om wat te triggeren, en dat is tot op zekere hoogte ook gelukt.’

©Karoly Effenberger

En hij stapte in Deceuninck, een oer-Vlaams bedrijf uit Hooglede. De familie Deceuninck pionierde in de jaren 30 met de productie van plastic knopen en busreizen naar Lourdes. In de jaren 60 volgden rolluiken in pvc, om uiteindelijk als raamprofielenfabrikant het nummer een van de wereld te worden. De overname van het Duitse Thyssen Group Polymers in 2003 bleek een duur betaalde molensteen, het bedrijf verloor vaart en moest de leiding lossen. Vandaag is het nummer een in de wereld het Duitse Veka, met een omzet van zowat 1 miljard euro, gevolgd door Deceuninck. ‘We zijn nog niet in topvorm, maar het gaat toch al een stuk beter.’

Van Eeckhout ging er stevig met de borstel door en maakte komaf met baronieën door de drie Europese divisies te centraliseren onder één CEO. ‘Ik stuur drie CEO’s aan - voor Europa, Turkije en de VS - en twee directors: finance en legal. Zo simpel is mijn job.’

Hoeveel mensen hebt u ontslagen?

Van Eeckhout: ‘Dat zijn, gespreid over vijf jaar, toch 30 tot 50 kaderleden. Dat blijft emotioneel moeilijk. Het zijn daarom geen slechte mensen. Maar ze pasten niet in de nieuwe stijl. Ik ben niet perfectionistisch, maar ik ben wel veeleisend.’

Protesteert de familie Deceuninck, die samen 13 procent van de aandelen heeft, dan?

Van Eeckhout: ‘Ze heeft dat via een achterpoortje geprobeerd, maar daar ben ik heel streng in. Ik ben goed getrimd door mijn schoonvader (Karel Boone, red.), een heel slimme mens. Van hem heb ik geleerd dat het bedrijf er niet is voor de familie, en de familie niet voor het bedrijf.’

‘De familie heeft het daar even moeilijk mee gehad. Vroeger kon er meer. Ze wilde haar zitje opgeven toen Arnold Deceuninck stopte. Ik heb de familie overtuigd om te blijven (Evelyn Deceuninck is bestuurder, red.). Het is een kanaal naar de familie en biedt continuïteit en zekerheid aan de oudere werknemers. Ik zal luisteren, iedereen mag zijn mening geven, maar het management beslist. Omgekeerd is dat ook zo: ik ga niet zeggen waar de beton vandaan moet komen als er verbouwd wordt.’

Ik wil Deceuninck verder op punt zetten. Dat duurt nog een jaar of twee. Dan volgt mogelijk een grote fusie of overname, zonder dat het bedrijf in gevaar komt.

Zou uw job gemakkelijker zijn zonder inmenging van de vroegere eigenaars?

Van Eeckhout: ‘Ik zit daar met 30 procent van de aandelen. De rest kan mij blokkeren, maar finaal is het de aandeelhouder die spreekt. Als ik dat te veel gebruik, krijg je een dictatuur. Ik bel twee keer per week met de voorzitter, we luisteren naar elkaar en zitten op dezelfde lijn. Anders moet je van de beurs gaan, Deceuninck kopen, en wat dan?’

Ergert de lage waardering van beleggers u?

Van Eeckhout: ‘Je kan dat frustrerend vinden, maar dat helpt ons niet vooruit. Het nadeel aan goedkoop noteren, is het risico op een vijandig bod, of dat een merger (een bedrijfsfusie, red.) tegen minder interessante voorwaarden kan. Maar voor de rest: als je niet verkoopt, maak je toch geen verlies op de winst? Ik bekijk het wat filosofisch. Het is nu al tech wat de klok slaat op de beurs. Die spacs, de negatieve interest, wie begrijpt dat nog?’

Er zoeft een fietser voorbij in een outfit van Reynaers Aluminium. ‘Kijk, een aanknopingspunt’, zegt Van Eeckhout. Deceuninck heeft ook aluminiumactiviteiten opgezet. ‘Een succes’, zegt hij. ‘Volkswagen heeft ook verschillende modellen. Wij hebben pvc, aluminium, glasvezel, we doen nu ook ventilatie. Als het maar Deceuninck is. Nu wil ik het bedrijf nog verder op punt zetten. Dat duurt nog een jaar of twee. Dan volgt mogelijk een grote merger of een overname, zonder dat het bedrijf in gevaar komt. Want je voelt dat dat trauma nog leeft. Het zijn ook mijn eigen centen: ik ga niet naar het casino.’

Klopt het dat u uw printpapier twee keer gebruikt?

Van Eeckhout: ‘Ik doe dat thuis ook. Je kan dat gierig noemen, of ecologisch. Ik vind het vree komisch: bij al mijn collega’s verstopt de printer, maar bij mij niet. Mijn secretaresse weet dat. Ze houdt papier voor me bij. Misschien is het om te cacheren dat ik nog te veel een papierman ben. Maar kijk, ik ga me nu een iPad Pro aanschaffen.’

Een koppel fietst voorbij. ‘Madame zit in uw wiel hoor, meneer’, roept Van Eeckhout.

Komen de roaring twenties eraan?

Van Eeckhout: ‘We gaan zes maanden allemaal zat rondlopen (lacht). Iedereen die 50, 51 en 52 is, wil een vijftigjarigenfeest geven. Ik heb een vriend die in feestzalen zit, hij was wat depressief. Ik heb hem gezegd: ‘Jongen, je moet nu je concurrent kopen. De mensen gaan uw prijs niet vragen. Ze willen alleen weten of je nog vrij bent. En de cola van 2,7 euro kan je voor 3,1 euro verkopen.’

En voor Deceuninck?

Van Eeckhout: ‘Wij zijn Green Deal-proof. Europa zegt dat 40 procent van de CO₂-uitstoot komt van gebouwen en zal 300 miljard investeren. 60 procent van de ramen in België is koude doorlatend aluminium van de jaren 80. Pvc is ecologischer dan hout en aluminium. Het is isolerend en recycleerbaar voor een lage ecologische kostprijs. Vervang aluminium door hoogwaardig pvc en de ecologische winst is enorm. Ik ben voorzichtig maar optimistisch.’

Zal het met u als CEO zijn?

Van Eeckhout: ‘Ik ga ervan uit dat ik nog 15 jaar CEO ben, maar misschien is het over twee jaar iemand anders. Ik doe gewoon elke dag voort. Er is geen groot plan. Gewoon doordoen.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud