De interne keuken van Donald Muylle

©Wouter Van Vooren

Keukenbouwer Donald Muylle investeert 35 miljoen euro en geeft stilaan de fakkel door aan zijn zoons. Maar echt stoppen, dat zit er niet in. ‘Ik denk niet dat ik thuis stief vriendelijk zou zijn als ik er elke dag zat.’

‘De twee smalsten vooraan’, suggereert Donald Muylle, als de fotograaf in een modelkeuken een foto wil maken met zonen Mario (46) en Christ (44). Na de fotosessie begeven de twee zich snel naar hun bureau. Toch draagt de tweede generatie steeds meer de Roeselaarse keukenbouwer Dovy. Mario leidt de verkoop- en marketingafdeling, Christ ontfermt zich over productie en plaatsing. Vader Donald legt zich toe op de strategie en het financiële en is het anker voor de communicatie. Hij zet ook de lijnen voor de groei uit. Van de huidige 65 miljoen naar 100 miljoen euro omzet tegen 2021, daar ligt de lat. Die groei mag iets kosten: Dovy investeert tot 35 miljoen euro in elf nieuwe toonzalen, zodat er 35 vestigingen zijn.

Profiel Dovy Keukens

Eigen vermogen: 34 miljoen euro.

Omzet: 65 miljoen euro.

Bedrijfskasstroom: 10,3 miljoen euro.

Winst: 3,6 miljoen euro.

Toonzalen: 24. Investeert tot 35 miljoen euro om elf nieuwe toonzalen te openen.

Werknemers en zelfstandige verkopers en plaatsers: 300.

Muylle, de man die van de slogan ‘Wij Maken Uw Keuken’ zijn middle name maakte, wordt deze week 65 jaar. Maar aan stoppen denkt hij niet. ‘Al was het maar om te zien hoe onze jongens de omzet met 50 procent verhogen tegen 2021. Ik doe het nog zo graag en mijn zonen zijn me nog niet moe. Allez, dat peis ik toch.’

Apetrots is de West-Vlaming over het groeiverhaal van Dovy Keukens, een anagram van Donald & Yvette, al 45 jaar zijn echtgenote. Hoewel de keukenbusiness best ‘fluctuïstisch’ is - ‘dat is meer dan conjunctuurgevoelig’ - realiseerde Dovy Keukens in de voorbije 35 jaar bijna elk jaar meer omzet. ‘Ik heb altijd voor mezelf gewerkt. Ik heb nooit iets gekregen. Toet, lang geleden wat subsidies. En als ik ziek was, een beetje geld van de ziekenbond. Ik ben tevreden met wat ik heb bereikt’.

Happy years

Het waren nochtans niet allemaal ‘happy years’. ‘2016 was een zeer sterk jaar. Veel mensen hebben hun lening laten herzien vanwege de historisch lage rentevoeten, en er dan wat bijgedaan, je kent dat hé. Vaak voor een nieuwe keuken.’

De enige manier om nu nog verder te groeien in de vrij stabiele Belgische keukenmarkt, is marktaandeel winnen. De totale markt in België schat Donald Muylle op 110.000 keukens per jaar. Dovy Keukens focust in die markt op keukens die het rechtstreeks verkoopt aan particulieren (niet aan ontwikkelaars) aan de bovenkant van het middensegment. De gemiddelde verkoopprijs bij Dovy bedraagt, toestellen inbegrepen, 17.000 euro (exclusief btw). ‘We zien in ons marktsegment een potentieel in België van 25.000 keukens per jaar. Vier jaar geleden haalden we 2.800 stuks, dit jaar zitten we aan 4.000.’

In vier jaar wil Muylle van de huidige 24 naar 35 toonzalen. ‘Dat zou ons een landelijke dekking moeten geven.’ Behalve in Brussel. Dat Brussel hoofdzakelijk Franstalig is, is niet het probleem, benadrukken ze in Roeselare. ‘Brussel is gewoon een zeer speciale markt met relatief weinig woningen met echte keukens. Vaak niet meer dan een spoelbak, een kookvuur en een frigo.’

Reclame

Vier jaar geleden, bij de opening van de eerste winkel in Wallonië, moesten de reclameadviseurs Donald Muylle nog overtuigen om zijn intussen legendarische reclamespotjes ook zelf in Frans in te spreken. Het werkte wonderwel. ‘Vraag een Vlaming een keukenmerk te noemen en 91 procent geeft als eerste Dovy Keukens of Donald. In Wallonië zal dat niet veel minder zijn. Straf hé?’

Brussel is een zeer speciale markt met relatief weinig woningen met echte keukens. Vaak niet meer dan een spoelbak, een kookvuur en een frigo.
Donald Muylle
oprichter Dovy Keukens

De alombekende reclamespots waarin Donald Muylle figureert, blijken nog altijd dodelijk efficiënt. ‘Dat ze al eens lachen met mij, dat neem ik erbij’, relativeert Muylle. ‘Maar de klant respecteert ons.’ Dovy Keukens investeert al jaren zo’n 4 procent van zijn omzet in reclame en marketing. ‘Zonder reclame krijg je je keukens niet aan de straatstenen verkocht. Wees daar maar zeker van.’

Al kan BV-schap ook een nadeel zijn. Dat mocht Muylle aan den lijve ondervinden. Een medewerker was twee jaar geleden zo onhandig geweest een 59-jarige sollicitant schriftelijk te antwoorden dat hij te oud was voor de job als zelfstandig verkoper. Unia vond dat onaanvaardbare discriminatie en trok ermee naar de rechter. Ook in beroep werd Dovy veroordeeld tot een boete van 25.000 euro. Doordat Muylle een bekend figuur was, kreeg de affaire meer dan gewone aandacht in de media.

‘Ik vond het zo erg en trok het me zo aan dat ik er een tijd ziek van ben geweest. Onze medewerker wou de kandidaat er gewoon bewust van maken dat het niet evident is om op die leeftijd, en zonder ervaring in onze gespecialiseerde branche nog die stap te doen.’

Gelogen

Een ander onderwerp waarbij Muylle de rug recht, is de discussie met andere Belgische keukenleveranciers. ‘U weet niet hoeveel in de sector wordt gelogen. Van de andere grote spelers produceert geen enkele in België.’ Ixina en Eggo, van oorsprong Waalse bedrijven, en DSM en Abdijkeukens voeren in uit Duitsland of Letland, IKEA uit Zweden.

‘Als ze dat betwisten, dat ze me dan hun fabriek in België tonen’, zegt Muylle, terwijl hij ons trots rondleidt in zijn fabriek. Er is zo veel mogelijk geautomatiseerd en gerobotiseerd. Het blijft maatwerk, maar in grote volumes die volgens een strakke planning worden gemaakt. In elk deel van het productieproces worden werknemers daar goed van op de hoogte gehouden. ‘Target vandaag: 2.200 (stuks), gereed: 345’, lezen we op het elektronische scorebord in de zaagstraat. ‘Heb je mijn Kaizen-borden overal op de werkvloer gezien? Werknemers kunnen er suggesties doen. Of het werkt? Vanzelfsprekend. Anders zouden we het niet doen.’

Op een elektronisch bord op de werkvloer verschijnen de opdrachten die achterstand hebben, met de naam van de ‘accountmanager’ van wie verwacht wordt dat hij actie onderneemt. Bij enkele projecten staat de naam van de big boss himself. ‘Een paar speciallekes die ik zelf graag opvolg.’

‘Is er vandaag een klimaat om te ondernemen? Natuurlijk. Dat is er altijd. We zijn begonnen in het slechtst denkbare jaar voor de bouw, in 1980. Als het zeer moeilijk gaat en je overleeft, lacht de toekomst je toe. Het kan alleen maar beter gaan. Je hebt ook geleerd waarom en wanneer je in het zakendoen voorzichtig moet zijn.’

Aan het uitbouwen van de modelspoorbaan waar ik vroeger zo van droomde, ben ik nooit begonnen.
Donald Muylle
oprichter Dovy Keukens

En ondernemen, dat kan je of dat kan je niet. Muylle benadrukt dat hij zijn zonen nooit heeft gepousseerd om in het familiebedrijf te stappen. ‘Zoiets forceren is gedoemd te mislukken als ze dat niet met hun goesting doen.’

De tweede generatie, ook al is ze tijdens het grootste deel van het gesprek afwezig, heeft het roer eigenlijk al in handen, ook in het aandeelhouderschap. ‘Ik heb al vijf jaar geleden bijna alle aandelen van Dovy Keukens, het belangrijkste bedrijf, doorgeschoven. Ik heb nog een paar aandelen om op de wip te zetten als het tussen hen verkeerd zou zijn gelopen. Een scenario waar je als stichter liever niet aan denkt. Maar het gaat gelukkig zeer goed.’

De vroege ‘machtsoverdracht’ was een bewuste keuze. De generatiewissel lukt ook niet als je ze niet tijdig de eerste viool laat spelen, zegt zijn gezond boerenverstand. ‘Ik ken fantastische bedrijfsleiders, die op hun 75ste nog de scepter zwaaien. Als de volgende generatie pas op haar vijftigste accenten mag leggen, is ze vastgeroest.’

460 euro

De eigen zaak die je van nul hebt uitgebouwd, laat je nooit meer los, wordt gezegd. Zitten Muylle en zijn familie levenslang gevangen aan zijn levenswerk? ‘Nee. Dat niet. Ik praat er al eens over met mijn vrouw, maar we slagen er goed in privé en werk gescheiden te houden. En als we met de familie samenzitten, praten we niet over het werk. Dat heb ik ze van jongsaf bijgebracht. Als er iets moet worden gezegd, praat het uit op het werk, niet thuis. Tijdens het weekend gaat ieder zijn weg. Het is niet omdat we een familiebedrijf zijn, dat ze elke zondag bij ons komen eten. Tijdens het weekend in de fabriek gaan knutselen aan een nieuw ontwerp, zoals ik vroeger zo vaak en zo graag deed? Nee. Dat is voorbij. Het weekend heb ik nodig om te rusten. Anders zou het niet meer lukken. Kzen toch 65, hé.’

En dat is de pensioengerechtigde leeftijd. ‘Onlangs kwam er een brief dat ik 460 euro per maand kan krijgen. Vier-honderd-zestig euro’, herhaalt hij. ‘’t Moet zijn dat dat normaal is zeker?’

Vindt vrouw Yvette het dan geen tijd dat Donald stopt? ‘Ze vraagt het me niet, omdat ze het weet dat ik het gewoon niet kan. Ik denk niet dat ik thuis stief vriendelijk zou zijn als ik er elke dag zou zitten.’ De krant? ‘Je kan De Tijd toch geen tien keer lezen?’

Maar misschien komt er dan toch tijd voor hobby’s? (Zucht) ‘Ik heb thuis al een kleine winkel vol met miniatuurlocomotieven, wagons, enzovoort van Märklin staan. Maar met het uitbouwen van de modelspoorbaan waar ik vroeger zo van droomde, ben ik nog nooit begonnen. Je moet dat doen als je met pensioen bent, zegt men me. In alle eerlijkheid: ik denk niet dat het er nog zal van komen. Mijn werk zal altijd mijn leven zijn.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud