Unilever en Nestlé volgen voedselketen met blockchain

Unilever dat het margarinemerk Becel in handen heeft, bouwt aan blockchaintechnologie om de voedselketen van zijn producten te volgen ©BELGAIMAGE

Voedingsmultinationals als Unilever en Nestlé rollen blockchaintechnologie uit om de productieketen van grondstof tot eindproduct in beeld te brengen.

De voedingsbedrijven werken daarvoor samen met de Amerikaanse techgigant IBM. Ze gaan bekijken hoe de technologie ingezet en uitgebreid kan worden om de supply chain van de producten nog beter in kaart te brengen.

Wie doet er mee?

Unilever: merken zoals Magnum, Becel en Lipton

Nestlé: merken zoals KitKat, Herta en Nescafé

Walmart: grote Amerikaanse supermarktketen

Dole: vers en ingeblikt fruit

Driscoll's: verse bessen en aardbeien

Blockchaintechnologie is vooral bekend van de digitale munt bitcoin, maar ze kan ook op heel wat andere domeinen gebruikt worden. Ze kan helpen het traject te volgen dat producten afgelegd hebben. De technologie creëert een betrouwbare database waarbinnen de afgelegde weg van producten zoals eieren, auto's of kledij nauwgezet geregistreerd staat en nagekeken kan worden. 

'Blockchain helpt bedrijven uit dezelfde sector samen een nieuwe vorm van controle en vertrouwen op te bouwen', zegt Marie Weck, directeur bij IBM Blockchain. Onder meer voor voedselveiligheid kan de technologie betekenisvol zijn, omdat in één oogopslag duidelijk wordt waar de ingrediënten vandaan komen. 

Crisissen zoals die over fipronil in eieren maken duidelijk dat de voedselketen niet altijd eenvoudig te achterhalen is, omdat er veel partijen bij betrokken zijn. Als dat meteen geregistreerd wordt, wordt het mogelijk eenvoudiger besmette producten te traceren.

Hoe werkt blockchain?

Een landbouwer kan een krat tomaten op blockchain registreren. De krat krijgt dan een code waardoor ze identificeerbaar wordt. Die code is het begin van de keten. Ze bevat dan onder meer info over de teler en wanneer en waar de krat geregistreerd is.

Een voorbeeld van hoe informatie over een product bijgehouden wordt per stap in de voedselketen. ©IBM

Bij elke stap die de krat tomaten ondergaat, kan een nieuw stukje informatie aan die keten toegevoegd worden. Dit kan handmatig of automatisch gebeuren. Zo krijgen de tomaten een uniek label mee dat de aaneenknoping van informatiepunten weergeeft.

Het transportbedrijf komt langs en laadt de krat op, waarna de vrachtwagenchauffeur aan de dataketen van de krat de code toevoegt dat hij de krat opgehaald heeft.

Tijdens de rit kan een sensor de temperatuur in het vrachtwagenruim meten en melden als het te warm wordt voor de groenten. De chauffeur voert een check uit en voegt ook die info toe aan de keten.

Tot slot komt de krat aan bij de supermarkt of de voedingsproducent, die ter plekke het label kan scannen en alle gekoppelde informatie te zien krijgt. Door die informatie te lezen met bijvoorbeeld een scanner, kan men weten waar de tomaten geweest zijn, in welke omstandigheden en in wiens handen. Zo kan iedereen die de krat in handen krijgt nagaan en verifiëren of alles correct verliep.

Elk nieuw informatiepunt bouwt zich bovendien bovenop de vorige op, waardoor het onmogelijk is om in de keten iets aan te passen zonder alle daarop volgende stukken mee te veranderen. Daardoor kan de blockchaintechnologie fraude of gesjoemel uitsluiten.

Gesponsorde inhoud

Partner content