Advertentie

'Mijn eerste zakje chips heb ik op het graf van mijn vader gelegd'

De aardappelhandelaar Joost Debeuckelaere lanceerde eind vorig jaar zijn chipsmerk Waltson. 'De reacties zijn positief. Elke dag krijgen we klanten bij.' ©Jonas Lampens

Hij is al dertig jaar aardappelhandelaar en bevoorraadt de fabrieken van Croky en Lays. Maar zijn droom was zelf chips te maken, dus investeerde Joost Debeuckelaere een miljoen euro. ‘Mijn neef heeft zijn boot YOLO genoemd. You only live once. Daar heb ik al veel moeten aan denken.’

In Wallonië is er al Chips Lucien, een initiatief van enkele aardappelboeren. Nu heeft ook Vlaanderen zijn eerste ambachtelijke chipsmerk: Waltson, een samenvoeging van Walter en ‘son’.

‘Walter is mijn vader’, zegt de ondernemer Joost Debeuckelaere, die het chipsmerk eind vorig jaar lanceerde. ‘Mijn vader is vier jaar geleden overleden. Dit is een eerbetoon aan hem. Ons eerste zakje chips ben ik op zijn graf gaan zetten. Chips met zout, dat was zijn favoriete smaak. Ik dacht dat iemand het wel zou meenemen, maar het staat er nog altijd. Ik ben twee weken geleden nog gaan kijken.’

Noem het een midlifecrisis, maar ik wilde later geen spijt hebben dat ik de stap niet had durven te zetten. Een neef van mij heeft zijn boot YOLO gedoopt. Daar heb ik al veel aan moeten denken.
Joost Debeuckelaere
CEO en eigenaar Agro Debeuckelaere

Vanuit het West-Vlaamse Staden, midden in de aardappelstreek, is Debeuckelaere als aardappelhandelaar al dertig jaar de tussenpersoon tussen de boeren en de chips- en frietfabrieken. ‘We zitten in een goede business. We zijn meegegroeid met de aardappelindustrie in de regio, maar mijn grote droom was zelf chips te bakken. Nu ik de vijftig gepasseerd ben, is het er eindelijk van gekomen. Noem het een midlifecrisis, maar ik wilde later geen spijt hebben dat ik de stap niet had durven te zetten. Een neef van mij heeft zijn boot YOLO gedoopt. Daar heb ik al veel aan moeten denken. You only live once. Eind 2019 heb ik de beslissing genomen. Het was nu of nooit.’

Debeuckelaere bouwde een loods om tot productiehal, een investering die opliep tot bijna een miljoen euro. Een bedrag dat kan tellen voor zijn bedrijf Agro Debeuckelaere. ‘Maar we hebben wel al iets opgebouwd. We kunnen tegen een stootje en het familiebedrijf zal niet in de miserie komen als het zou mislukken. Ik doe geen zotte dingen. Het is een risico, maar een berekend risico’, zegt hij terwijl we in de productiehal staan.

500 liter olie

Waltson bakt de chips batch per batch. Daar komt best veel handwerk aan te pas, een groot verschil met de industriële manier van produceren. ‘Bij ons is het eigenlijk een grote frituur met een oliebad van 500 liter, waar we aardappelschijfjes - met de schil nog aan - in gooien in plaats van frieten en bitterballen. We moeten in de pot roeren, zoals een friturist in een frituur. Ik ook soms trouwens. De slechte chips - er zit wel eens een tussen met een bruin, zwart of groen kleurtje - halen we er manueel uit. We hebben vier man nodig om de productie te laten draaien.’

Met de huidige installatie kan Waltson tot 2.500 zakjes van 125 gram per dag maken, maar er is ruimte om nog uit te breiden. Al is dat nog toekomstmuziek. De machines draaien nu zelfs nog niet elke dag. ‘We zijn nog maar net begonnen, hè. We zijn  pas sinds december op de markt. De reacties zijn positief. Elke dag krijgen we klanten bij.’

Carrefour en Delhaize

De chips zijn beschikbaar in drie smaken - zout, paprika, peper en zout - en zijn nu vooral te vinden in West-Vlaanderen. In een paar honderd winkels al. Hoevewinkels, kruideniers in de buurt, ook horeca. Sommige vestigingen van Carrefour, Delhaize en Spar hebben de chips ook al in de rekken liggen. ‘Die retailers vragen naar ambachtelijke producten, producten uit de streek. We zijn ook bezig in Oost-Vlaanderen en Wallonië. Een beetje per keer.‘

Het bedrijf zit in de opstartfase en is nog niet winstgevend. ‘Maar dat wisten we toen we eraan begonnen.' Om vaste werknemers aan te werven is het nog te vroeg. Debeuckelaere verzorgt de productie, de verkoop en het transport naar klanten met de hulp van  vrouw, kinderen en interim-werknemers. Maar op termijn mikt hij op vier vaste collega’s.

Wij hebben een verhaal te vertellen, een familieverhaal. En we bakken lekkere chips. Dat is alles wat we nodig hebben.

Hij beseft dat hij zich in een markt met veel concurrentie stort. Er zijn niet alleen de grote merken Lays en Croky, die de supermarktrekken domineren, maar ook almaar meer kleinere die uitpakken met speciale chips, van paarse aardappelen bijvoorbeeld, of met kikkererwten. ‘Je moet je onderscheiden. Wij hebben een verhaal te vertellen, een familieverhaal. En we bakken lekkere chips. Dat is alles wat we nodig hebben’, zegt hij.

Maanden is hij bezig geweest om de chips à point te maken. ‘We moesten van nul beginnen. Ik ben op ontdekkingstocht geweest bij andere spelers in het buitenland. En dan zijn we zelf gaan experimenteren. De juiste aardappelen, de juiste olie, de juiste baktijd, de juiste temperatuur, de juiste kruiding. Voor peper en zout hebben we een leverancier zelfs tien keer laten terugkomen. Nu is het lekker zoals ik het wou.’

Aardappelen geven altijd stress, maar een nieuwe business opstarten is toch nog iets anders.

Zelf is Debeuckelaere een grootverbruiker van Walston. ‘Elke dag een zakje. Ik ben altijd al een grote chipseter geweest, en nu zeker. Toch ben ik wat vermagerd, door de druk. Aardappelen geven altijd stress, maar zoiets opstarten is toch nog iets anders. Week of weekend, het was werken. Nu ga ik eindelijk eens een weekendje weg met mijn vrouw. We hebben dat verdiend. Naar Luxemburg. Onderweg wel een paar keer stoppen om  klanten te bevoorraden.’

'De aardappel is een van de succesproducten van ons land'

Agro Debeuckelaere haalde in het voorbij boekjaar 0,2 miljoen euro bedrijfswinst, zowat vijf keer meer dan tien jaar geleden. Als handelaar koopt het bedrijf aardappelen bij de boer, en sluit het levercontracten bij frietbedrijven en vooral chipsproducenten.

‘De aardappel is een van de succesproducten van ons land. Er zijn weinig plekken op aarde die beter geschikt zijn om ze te telen’, zegt Joost Debeuckelaere, wiens grootvader de familiezaak heeft opgericht.

De voorbije tien jaar zijn er veel frietfabrieken bijgekomen en bestaande werden uitgebreid, onder meer vanwege de stijgende vraag naar frieten voor fastfoodrestaurants in het buitenland. ‘De boeren zijn meegegroeid, en wij ook. We zitten in een goede business. Mij zal je niet horen klagen.'

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud