‘Gezonde agressie, daar draait het om'

©Wim Kempenaers (WKB)

Is Arseus een succesverhaal of too good to be true? De leverancier van apothekers ingrediënten en medicinale crèmes groeit jaar na jaar en ging in volle crisis maal vier op de beurs. ‘Nu pas worden we een echt farmabedrijf. We worden nog niet genoeg gewaardeerd’, zegt topman Ger van Jeveren.

Vrijdagochtend, Rotterdam. Van Jeveren wacht ons op naast een kunstwerk in de hal van Fagron (kort voor: Farmaceutische grondstoffen), het belangrijkste onderdeel van Arseus. Het is een helrood hart in kunststof, omgord met een grote metalen band en een pin. Net als een granaat. Het heeft iets steriels en dreigends, maar Van Jeveren is er dol op. ‘Dit werk van Mauro Perucchetti heb ik gekocht in Knokke. Voor mij verbeeldt het gezonde agressie. Heel belangrijk. Arseus is ervan doordrongen. Rood is niet toevallig onze huiskleur. Hier werken geen nine-to-five’ers. We willen mensen die van aanpakken weten. The entrepeneurial spirit. Die zit in alles wat we doen.’

In de eerste plaats in Van Jeveren zelf. De zoon van een zeeman (‘Tussen mijn 0 en 5 jaar heb ik mijn vader drie keer gezien’) die eind jaren 80 als leraar gezondheidszorg zijn baan verloor bij een afdankingsgolf in het Nederlands onderwijs, bouwde in net geen kwarteeuw een bedrijf van wereldformaat uit. ‘Ik begon in mijn huiskamer hier in Rotterdam met een gehuurd lab.’ Vandaag is Arseus de grootste leverancier ter wereld van magistrale bereidingen aan apothekers. Dat zijn grondstoffen die apothekers verwerken tot crèmes, zalfjes en pillen. ‘Medicijnen worden vaak ontworpen voor de leeftijdsgroep 25 tot 45 jaar. Wij bedienen ook de mensen die daarbuiten vallen.’ Arseus fabriceert ook halffabrikaten en medicijnen op maat. ‘In de VS hebben we op verzoek van een patiëntenorganisatie een lokale pijnstillende zalf op de markt gebracht als alternatief voor Vicodin, een erg verslavende pijnstiller. De patiënt tevreden, de arts tevreden, de apotheker tevreden. En dan zijn wij ook tevreden.’

Arseus begeeft zich op een versnipperde nichemarkt waar de grote farmaspelers lang geen brood in zagen. Wel zo de geboren verkoper Van Jeveren (‘Als student werkte ik in een kledingwinkel, na drie maanden was ik afdelingshoofd’). Hij veroverde Nederland, kwam België binnen en verscheen zo op de radar van Omega Pharma-baas Marc Coucke. En toen kwam alles in een stroomversnelling.

Coucke kocht Van Jeverens geesteskind in 2000 en liet de Rotterdammer verschillende geledingen van Omega doorlopen. Het zou een voorbereiding zijn op het grote werk. In 2007 bracht Van Jeveren ‘zijn’ bedrijf naar de beurs. Onder de vlag Arseus, samen met enkele niet-kernactiviteiten van Omega Pharma. ‘Vanwaar de naam Arseus? We wilden iets met een ‘A’, die naam stond in de bijbel en was dus niet gedeponeerd. De merknaam Arseus heeft ons welgeteld 800 euro gekost.’

Wat aanvankelijk de ‘vuilnisbak’ van Omega Pharma was, stroomlijnde Van Jeveren tot een geoliede machine. Via een verschroeiende rist overnames (‘We doen er één tot vijf per jaar’) en een focus op innovatie (‘10 procent van onze omzet gaat elk jaar naar O&O’) bouwde hij Arseus uit tot marktleider in Europa, de VS en Brazilië met een beurswaarde van goed 1,2 miljard euro. ‘De Bel20? Ja, moet lukken volgend jaar.’

Deze week zette Arseus de laatste ‘Omega-restant’, IT-dochter Corilus, te koop. Als die de deur uit is, vervelt Arseus weer tot Fagron, het bedrijf waarmee alles begon.

De cirkel is rond. What’s next?
Ger van Jeveren: ‘Als we Corilus verkocht hebben, zijn we terug bij de basis. Die terugkeer naar de kern heeft altijd in onze hoofden gezeten. We zijn niet van plan nieuwe continenten aan te boren, maar er is nog zo veel te doen. Met Fagron staan we nog maar aan het begin. In de VS maken 5.000 apothekers enkel bereidingen, in Brazilië meer dan 7.000. Een niche, maar wel één die de moeite waard is. In de VS is een behandeling op maat veel gewoner dan hier - dat individuele zit er heel sterk in. In Brazilië gaat de bereidingstraditie terug tot 30 jaar geleden. Toen waren er te weinig deviezen om geneesmiddelen te importeren. De overheid spoorde apothekers aan om zelf medicijnen te maken, en daaruit is een industrie gegroeid.’

Die markten bestaan, maar zit er groei in? In de mature Belgische apothekersmarkt daalt het aantal bereidingen jaar na jaar.
Van Jeveren: ‘In België zijn 6 tot 8 procent van de medicijnen magistrale bereidingen, maar wij duwen dat percentage omhoog. Omdat we onze producten goed verkopen aan artsen en apothekers, omdat we innoveren, maar ook omdat de consolidatiegolf in de farmasector bepaalde medicijnen doet verdwijnen. Bedrijven smelten samen en zetten te kleine of te weinig winstgevende geneesmiddelen stop. In samenspraak met de farmasector vullen wij dat gat op. Onlangs stopte een farmabedrijf de productie van een middel tegen epilepsie. Wel, onze apothekers leveren een bereiding die dat medicijn vervangt.’

U neemt veel bedrijven over, maar hoeveel kunt u groeien zonder die overnames?
Van Jeveren: ‘In de komende jaren 10 procent per jaar voor de omzet. We kunnen dat tempo volhouden. De flow zit goed. De winstgevendheid? We willen een bedrijfskasstroommarge van 26 procent. Dat is iets lager dan vandaag, maar we moeten ook investeren. Het is niet realistisch om elk jaar meer te verwachten.’

Jaren geleden beloofde u 1 miljard euro omzet in 2015. Dat doel zult u niet halen.
Van Jeveren: ‘Nee. Maar ik was CEO van Arseus en ik leidde Fagron. Ik had een dubbele functie. En enkele overnames die ik in gedachten had, zijn niet doorgegaan. Als we volgend jaar 800 miljoen euro omzet halen, is dat er dan zo veraf? Was dat niet gewoon een mooie doelstelling?’

Wat is nu het grootste obstakel voor Arseus?
Van Jeveren: ‘Te weinig tijd. We nemen één tot vijf bedrijven per jaar over, maar we weigeren even veel dossiers. We zijn heel selectief. De bedrijfscultuur moet bij de onze passen. Het moeten ondernemende, gezond agressieve bedrijven zijn. Binnenkomen, een zak geld op tafel en hup... Zo werkt het niet. Soms sleept een overnamedossier vijf jaar aan, soms ben ik buiten na 30 minuten en kom ik het jaar daarop wel eens terug. Ik verdoe mijn tijd niet met herstructureren. Doorgaans mikken we op familiebedrijven. Die moet je op een aparte manier benaderen: ik neem bijvoorbeeld altijd mijn vrouw, die ook bij Fagron werkt, mee om te onderhandelen. Dan onderhandelen we als echtparen onder elkaar. Ik heb al speciale dingen meegemaakt.’ (lacht)

‘Soms gaat het er heel emotioneel aan toe. In Brazilië vloeien al eens tranen als een contract ondertekend wordt. In Spanje werden de onderhandelingen eens plots onderbroken. De Guardia Civil stond voor de deur met uzi’s in de aanslag. Ze dachten dat het bedrijf betrokken was in een drugszaak. Dat was niet zo, ik ben teruggekeerd en heb het bedrijf gekocht.’

Arseus combineert al jaren veel overnames met schuldfinanciering. Kunt u het ook zonder spotgoedkope schulden?
Van Jeveren: ‘Eigenlijk is geld vandaag de goedkoopste grondstof in de wereld. Het is waanzinnig. Er zijn overheden die betaald worden om geld te lenen. Wij betalen gemiddeld 4,75 procent rente. Maar daar kan een procentpunt af omdat de omvang en het risicoprofiel van het bedrijf aanzienlijk veranderd zijn. De komende maanden zitten we samen met de banken. Met 400 miljoen euro schulden kan dat serieus wat geld opleveren. Wat als het financieringsklimaat tegenzit? Dan zetten we nog meer in op innovatie. We zijn de voorbije drie jaar 10 procent gegroeid zonder overnames. Blijkbaar kunnen we innovatie omzetten in cijfers.’

In 2012 stond private-equitygroep Cinven aan de deur met een bod van 15 euro per aandeel. Is er nog steeds interesse?
Van Jeveren: ‘Cinven hebben we niet meer teruggezien. Maar we zullen altijd in de kijker lopen van private equity en spelers in de farmasector. Dat is normaal als je bedrijf sterke cashflows draait en je de schulden onder controle hebt. Ja, er wordt regelmatig op de deur geklopt.’

Zelfs met de huidige waardering?
Van Jeveren: ‘Wat wil je zeggen? Dat Arseus te duur noteert? Als Arseus enkel nog uit Fagron zal bestaan, is de huidige beurswaardering (11 keer de bedrijfskasstroom of ebitda) dan te veel? Ik vind van niet. We worden nu pas een echt farmaceutisch bedrijf en dat noteert tegen 15 à 20 keer de ebitda.’

Maar die ontwikkelen medicijnen die beschermd zijn met patenten.
Van Jeveren: ‘Maar wat wij doen, heeft ook intellectuele waarde. Hier werken 200 apothekers die enkel nieuwe formuleringen uitdokteren. Dat is ook geld waard. Dat is een van de goudmijnen van Fagron. En dat wordt niet volledig erkend.’

Wanneer verandert de naam Arseus in Fagron?
Van Jeveren: ‘We zijn daarover aan het beraadslagen, maar het staat in de sterren geschreven. Het zal de zaken ook duidelijker maken voor investeerders.’

De voorbije twaalf maanden hebt u voor miljoenen euro’s Arseus-aandelen verkocht. Niet meteen een goed signaal aan investeerders als de CEO verkoopt.
Van Jeveren: ‘Kijk, ik heb vier kinderen. Ik moet toch een beetje aan patrimoniumplanning doen. Niet alle eieren in één mand leggen. En ik ben een fan van kunst. Moderne kunst. Of dat een betere investering is dan Arseus? Nee, maar ik kijk er graag naar. Ik wil niet dat de mensen zeggen: Ger heeft veertig jaar keihard gewerkt, valt dood en heeft niet van zijn geld genoten. Ik probeer het evenwicht tussen plezier en Arseus te behouden. Ik ga vaak duiken. In Thailand, Indonesië. De laatste keer in de Filippijnen heb ik een walvishaai gezien. Op tien meter. Die zijn niet gevaarlijk, maar wel heel groot. Zo ongelooflijk mooi.’

U bent bijna 25 jaar met Fagron bezig. Stopt het ergens?
Van Jeveren: ‘Nee, ik heb het nog te veel naar mijn zin. Zelfs als Fagron ooit verkocht wordt, zal ik betrokken blijven.’

U zou kunnen rentenieren.
Van Jeveren: ‘Dat kon ik al op mijn veertigste al, maar geld is geen drijfveer. Ik heb een hoop vrienden die hun bedrijf hebben verkocht, zich gingen vervelen, van hun vrouw weggingen en nu aan de grond zitten. En is dat een voorbeeld voor je kinderen? Zij gaan naar school terwijl jij de krant leest en golft?

Dat hebt u altijd kunnen vermijden?
Van Jeveren: ‘Ik heb het ook allemaal gehad, hoor. Meerdere huizen. In de Veluwe. In Spanje. Een paar boten. Vier auto’s. Ik moest op bepaald moment zelfs iemand inhuren om mijn privéspullen te beheren. Volstrekt buitensporig natuurlijk. Ik kreeg er alleen maar gezeur mee. Op een bepaald moment heb ik alles verkocht. Nu huur ik een boot als ik er één wil. Ik had er geen zin meer in.’

Een midlifecrisis zeker?
Van Jeveren: ‘Noem het zoals je wil. (lacht) Jammer dat daar nog geen magistrale receptuur voor bestaat.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud