Ontbijt met De Tijd: François Fornieri

De CEO van de Waalse farmaspecialist Mithra is aandoenlijk trots op zijn Luikse roots. Maar als hij zakendoet, dan graag met Vlamingen.

François Fornieri (55) heeft al een espresso op als we Sottopiano binnenstappen, een Italiaans restaurant dat speciaal voor de CEO van Mithra zo vroeg in de ochtend geopend is. Fornieri, in piekfijn pak met een spierwitte pochet, zit druk te bellen. Hij was een halfuur te vroeg, wij zijn een kwartier te laat door de zinderende Luikse ochtendspits. ‘Ik slaap vier à vijf uur. In de nacht bereid ik de volgende werkdag voor. Vaak ben ik om halfacht al op kantoor, het liefst voor de managers arriveren.’

We verhuizen van de bar naar een tafel, waar delicate Italiaanse gebakjes en biscotti worden uitgestald. De getinte kristallen glazen worden gevuld met zacht sprankelende San Pellegrino. Terwijl buiten de herfstzon hevig straalt, heerst binnen het schemerduister. Fornieri heeft het restaurant gekozen omdat het ‘een plek is waar Luikenaars elkaar ontmoeten, en dan vooral de Luikse zakenmannen’.

Voor Fornieri draait alles rond ‘business’ en ‘networking’, zoveel is duidelijk. Hij heeft zelf een businessclub ondergebracht in Hôtel de Bocholtz, een historisch en monumentaal pand in het hart van de stad dat hij vier jaar geleden kocht en restaureerde. Ook in tijden van LinkedIn en sociale media gaat niets boven een face-to-facegesprek, meent de zakenman.

‘Ik heb nog nooit een contract afgesloten per mail. Dat doe je aan een tafel, elkaar in de ogen kijkend. Een contract is belangrijk, een woord nog veel meer. Dat voel je ook bij Vlaamse zakenmannen, daarom heb ik graag met hen te doen. De beursgang van Mithra is begonnen in de businessseats van Club Brugge, met mensen als Jan Boone en Joris Ide. Daar komt de top van industrieel en financieel Vlaanderen samen, daar ben ik mijn roadshow begonnen.’

De beursgang van Mithra is begonnen in de businessseats van Club Brugge.
François Fornieri
CEO Mithra

Fornieri rijdt ook geregeld naar KV Oostende om na de match door te zakken met de vrienden van voorzitter Marc Coucke. Hij wordt wel eens de Waalse Coucke genoemd: flamboyant, niet vies van een ronkende uitspraak in de media, bij voorkeur over zijn eigen prestaties in de farmasector. Het zijn dikke vrienden en ze werken nauw samen. Coucke is voorzitter van de raad van bestuur van Mithra en was zijn copiloot tijdens de jongste Zoute Grand Prix. Ze eindigden veertigste in een auto van het bouwjaar 1947.

Met zichtbaar genoegen haalt Fornieri herinneringen op aan de eerste keer dat hij Coucke ontmoette, begin 2015. ‘Ik heb een appartement in Knokke en als kunstliefhebber kwam ik Marc wel eens tegen in een galerie. Uiteraard kende ik zijn parcours in de farma. Maar het echte contact werd gelegd via Jan Boone, onder meer. Op een bepaald moment kreeg ik Marc aan de lijn. ‘Al mijn vrienden blijven maar zeggen dat we gemaakt zijn om samen te werken en dat ik je moet ontmoeten. Ze zeggen dat je de Waalse Marc Coucke bent. Dus ik bel eens om te horen hoe het zit. Misschien ben ik wel de Vlaamse Fornieri.’’

De twee spraken af in een restaurant in Gent. Fornieri met de bedoeling om Coucke te vragen in zijn raad van bestuur te zetelen. ‘Met het oog op de beursgang kon Mithra Marcs geloofwaardigheid in de sector goed gebruiken.’ Maar Marc wilde aan boord als aandeelhouder. ‘Ik zei: ‘Oké, zie je het zitten om een paar miljoen te investeren?’ Hij antwoordde: ‘Als ik het doe, steek ik er 40 miljoen in. Ik veronderstel dat dat kan?’ Ik ben naar het kantoor in Luik gereden, en we hebben tot diep in de nacht cijfers uitgewisseld. 24 uur later was de zaak beklonken. En paar maanden later zijn we naar de beurs gegaan.’

Ook daarom heeft Fornieri graag met Vlamingen te doen, zegt hij. ‘Je hebt vaak met de oprichters zelf contact, ze kunnen razendsnel beslissen.’

De serveuse draagt nieuwe borden aan, met verse vijgen, pittige kaas, getoast brood, jam en prosciutto. ‘Gaan we echt ontbijten?’ Fornieri kijkt vertwijfeld. Hij eet ’s morgens haast nooit.

François - Francesco - Fornieri is een selfmade man, opgegroeid in een Italo-Luiks gezin met vijf kinderen in een sociale woning in de Badwa-cité in Grâce-Hollogne. Zijn ouders wonen er nog steeds. ‘Met zeven mensen op 80 vierkante meter, dat is niet vanzelfsprekend. Onze keuken zat in de kelder. Het leven speelde zich vooral op straat af. Ik heb er leren overleven in alle omstandigheden. Leren werken ook. En doorzetten.’

Met een vader die voor Cockerill werkte, was Fornieri voorbestemd om in de toen nog bloeiende staalindustrie te belanden. ‘Het zou mijn vader trots hebben gemaakt: ik als lasser. Maar ik wilde meer. Ik wilde in elk geval proberen beter te doen.’

Hij zegt dat hij meer op zijn grootmoeder Carmen lijkt, een bekende figuur die in Grâce-Hollogne een café uitbaatte, en later een frietkot en enkele winkels. ‘Ze was ook de gezelschapsdame van Rosanna, de Italiaanse moeder van Alexandre van Damme (van de brouwerij Piedboeuf, nu aandeelhouders van AB InBev, red.). Ik ging vaak met mijn oma mee naar de van Dammes. Ik werkte er voor wat zakgeld in de tuin en raakte bevriend met Alexandre. Het contact is verwaterd sinds hij naar Brussel is verhuisd, en later naar Genève. Maar het is deels door Alexandre dat ik ben gaan studeren: mijn vader zou me naar het technisch onderwijs sturen. Ik wilde ook naar het Sint-Servaascollege, zoals Alexandre. Omdat ik van een gemeentelijk schooltje kwam, met arbeiderskinderen, moest ik eerst ingangsexamen doen. Maar ik heb het gehaald en ik bleek een goede student.’

Geld voor de universiteit was er niet. Fornieri begon te werken als medisch vertegenwoordiger. ‘Terwijl ik carrière maakte, heb ik in avondonderwijs voor ingenieur gestudeerd. Ik werd door Schering gevraagd, op dat moment marktleider in orale anticonceptie. Daar heb ik alle niveaus doorlopen. Ik heb meteen het verkoopteam vervrouwelijkt: vrouwen zijn geloofwaardiger om producten voor vrouwen te verkopen. Ook bij Mithra werken 60 procent vrouwen.’

Volgend jaar wordt cruciaal voor Fornieri. Mithra moet de onderzoeksresultaten bekendmaken van de twee op het hormoon esterol gebaseerde producten die in de pijplijn zitten: een nieuwe anticonceptiepil en een medicijn tegen opvliegers voor vrouwen in de menopauze. Beide kunnen blockbusters worden. Dan zal blijken of de miljoeneninvestering de gedroomde miljarden opbrengt, en banen voor de regio. Nu levert de verkoop van vooral generische anticonceptie Mithra slechts 22,5 miljoen euro omzet op.

Twijfelt Fornieri soms, nu het uur van de waarheid nadert? ‘Ik twijfel nooit lang. We hebben al miljoenencontracten met de Japanse en de Braziliaanse marktleiders. Dat geeft veel vertrouwen. Ik geloof er steeds meer in dat het gaat lukken.’

Fornieri is trots dat hij de productielijn van Mithra in Flémalle heeft gevestigd. Hij wil zijn stempel op de stad drukken. Hij organiseert Mithra Jazz, sponsort Standard en zet werk van Arne Quinze, ‘een goede vriend’, in het Luikse straatbeeld. ‘Kijk naar Leverkusen, waar alles Bayer ademt. Ik wil hier hetzelfde. Wie Luik zegt, moet aan Mithra denken. Wie Mithra zegt, moet aan Luik denken. Ik ben hier geboren en getogen, ik vind het belangrijk om geworteld te zijn.’

Hoe kijkt de trotse Luikenaar naar de schandalen met graaiende politici die de stad hebben bezoedeld? Fornieri wuift de vraag weg. ‘Schandalen zijn er in heel Europa geweest. In Charleroi, in Vlaanderen ook. De politiek die te zeer betrokken is bij economische en industriële zaken, dat is iets van het verleden. Maar je zal in het verleden veel voorbeelden vinden van mensen die hun positie hebben misbruikt, dat is niet typisch Luiks.’

Ik doe niet aan politiek. Ik frequenteer politici.
François Fornieri
CEO Mithra

Is zakendoen dan niet ook aan politiek doen, met de vele miljoenen die hij leende bij de Waalse overheidsvehikels Meusinvest en SRIW? ‘Ik doe niet aan politiek, ik frequenteer politici. Van Kris Peeters en Johan Vande Lanotte tot Jean-Claude Marcourt en Jean-Michel Javaux van Ecolo. Ik heb geen kleur.’

Hoe is aandeelhouder Ogeon, het door de verguisde PS’er Stéphane Moreau bestuurde pensioenfonds, dan bij Mithra beland? Fornieri, onverstoorbaar: ‘Ik kende Moreau niet, enfin, alleen uit de media. Mithra had geld nodig en van de twee banken die beloofd hadden te investeren, trok er één zich op het laatste moment terug. Ogeon werd mij voorgesteld als alternatief. Ik sprak nooit met Moreau, enkel met de directeur. Het aandeel van Ogeon is overigens onlangs afgebouwd. Het is een pensioenfonds, dat niet de intentie heeft heel lang aan boord te blijven.’

We bestellen een laatste koffie en vragen waar Fornieri nog van droomt. ‘Bayer is Bayer dankzij de aspirine. Pfizer is Pfizer dankzij antidepressiva. Ik wil dat onze nieuwe pil hetzelfde doet voor Mithra, zodat vrouwen wereldwijd een veiliger product kunnen gebruiken, zonder de risico’s op trombose en borstkanker die de huidige pillen kennen.’

En dan miljardair worden, zoals Coucke na de verkoop van Omega Pharma? ‘Dat is niet het eerste opzet’, zegt de farmabaas, wiens salaris bij Mithtra - 805.000 euro bruto - vorig jaar deining veroorzaakte in de Franstalige pers. Hij zou Standard kunnen kopen, suggereren we, het ultieme symbool van de vurige stad. ‘Ik hou van voetbal, maar ik ben geen voetbalprofessional. Ik zou het enkel kunnen doen met de juiste mensen. Met Lucien (D’Onofrio, ex-makelaar, nu directeur van Antwerp, red.), bijvoorbeeld. Maar hij zit nog drie jaar in Antwerpen. Het gaat nu alleen om Mithra. Op dit moment heb ik niet de ambitie op een voetbalclub te kopen.’

Fornieri moet gaan. Hij roept zijn chauffeur, die de hele tijd aan de bar heeft staan wachten, en vraagt om te betalen. De rekening is voor ons, zeggen we. De uitbaatster wil, ook na aandringen, geen rekening maken. We vertrekken uiteindelijk zonder te betalen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect