CEO Sequana: 'Biotech is een duur spelletje'

Ian Crosbie, de CEO van Sequana Medical. ©Marco Mertens

Het Belgisch-Zwitserse medtechbedrijf Sequana Medical haalt 19 miljoen euro kapitaal op. ‘Het is frustrerend om de beurskoers zo te zien evolueren. Maar als CEO moet je een zekere hardheid hebben.'

Hout hakken. Dat is hoe Ian Crosbie, al vier jaar de topman van Sequana Medical, zijn hoofd leeg maakt. Om af te kicken van hotelgyms en vliegtuigvoedsel trekt hij nu en dan met zijn hond Violet naar zijn buitenverblijf, even buiten Londen. ‘Fysiek werk kan zo louterend zijn. Het is zo plezant eens normale dingen te doen waarvan je op het einde van de dag het resultaat ziet: een stapel hout.’

Deze keer is het geen stapel hout, maar een berg geld dat Crosbie bij elkaar gewerkt heeft. Investeerders hebben zopas 19 miljoen euro vers kapitaal in zijn medtechbedrijf gepompt. Chief Excitement Officer, noemt de CEO zichzelf. ‘Dat is uiteindelijk toch wat ik moet doen, werknemers en investeerders exciten om voor mij te kiezen, en niet voor anderen.’

Onze focus ligt op de Amerikaanse markt.
Ian Crosbie
CEO Sequana Medical

Maar van een leien dakje liep dat de voorbije jaren niet. Bij de beursgang begin vorig jaar kwam wel 27,5 miljoen euro cash binnen, maar voornamelijk van de bestaande aandeelhouders. Nieuwe investeerders waren er nauwelijks. Nu zijn die er wel, al is Sequana daarvoor door de knieën moeten gaan. De nieuwe aandelen worden verkocht aan amper 6 euro per aandeel.

Tevreden?

Ian Crosbie: ‘De zoektocht naar geld is een constante zorg bij biotechbedrijven. Nu we het geld op zak hebben, zal ik wat beter slapen. En wat de prijs betreft, het is een korting van 7 procent als je de gemiddelde koers van de voorbije dertig dagen bekijkt. Dat kan je een succes noemen.'

Maar het is wel 17 procent onder de recentste aandelenkoers en 30 procent onder die van de beursgang.

Crosbie: ‘De evolutie op de beurs is frustrerend om te zien. It moves in mysterious ways. We hebben nog geen steken laten vallen, integendeel. Als CEO moet je een zekere hardheid hebben, doorzetten en aanvaarden dat je sommige zaken niet onder controle hebt.'

Waarvoor heeft Sequana het extra geld nodig?

Crosbie: ‘Het bedrijf zit nog altijd in een fase waarin het enkel waarde kan creëren door uit te geven en te investeren in onderzoek. En biotech is een duur spelletje.'

Sequana Medical, opgericht in Zwitserland en met 15 werknemers in Gent, ontwikkelde een pompje dat in het lichaam geïmplanteerd wordt om overtollig vocht bij zware lever- en hartpatiënten via de buikholte en de blaas af te drijven. De nieuwe drainagetechniek zal hen niet genezen, maar zal de jaren die hen resten wel aangenamer maken. Analisten voorspellen dat de technologie op de piek enkele honderden miljoenen euro’s omzet kan opleveren.

Maar het zal nog even duren eer het product op de markt komt, de verkoop op snelheid komst en het bedrijf winstgevend en zelfbedruipend wordt. Met de kapitaalverhoging kan Sequana verder tot midden 2021, en heeft het extra tijd om zich te bewijzen.

Wat is de verdienste van uw technologie?

Het pompje van Sequana. ©RV DOC

Crosbie: 'Bij patiënten met levercirrose hoopt vocht op in de buikholte. We spreken soms over een liter per dag, elke dag. Dat is draaglijk de eerste drie dagen, maar daarna kan je moeilijk of niet stappen, eten, slapen, niets lukt nog. Er is medicatie, maar wie er niet mee geholpen is, moet naar het ziekenhuis om met een naald en buis gedraineerd te worden. Een lange, dure en pijnlijke ingreep. En dat om de twee weken. Je moet weten dat die patiënten misschien nog maar 12 à 24 maanden te leven hebben, en dan ga je zo door het leven. Met onze oplossing kan je weer koken, in de tuin werken, eten met vrienden, misschien zelfs gaan dansen met je partner. We gaan de patiënten niet genezen en hun leven niet verlengen, maar wel de kwaliteit verhogen van de tijd die hen nog rest.'

Wat is het omzetpotentieel ervan?

Crosbie: 'Levercirrose was lange tijd een ziekte van alcoholverslaafden en drugsgebruikers, maar ze is op weg een mainstreamziekte te worden en is gelinkt aan obesitas. Door ongezond eten ontwikkelen patiënten de menselijke versie van foie gras. Leververvetting is het begin. Later kunnen leverschade, littekenvorming en levercirrose optreden. De verwachting is dat binnen tien jaar zowat 3 miljoen Amerikanen per jaar de diagnose van levercirrose krijgen. We denken dat onze technologie geschikt is om 150.000 van die patiënten te helpen.'

In Europa is uw technologie - met een prijskaartje van meer dan 20.000 euro - al enkele jaren beschikbaar, maar ze breekt er geen potten. Vorig jaar haalde Sequana amper 1 miljoen euro omzet. Wat is het probleem?

Crosbie: 'Voor levercirrose is Europa niet onze focus. Per land moeten we de terugbetaling aanvragen. Dat is intens voor een klein bedrijf. In Duitsland en Zwitserland is het beschikbaar. Ook in het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Nederland zijn we bezig. België? Nee. Ons budget is niet ongelimiteerd. Onze tijd ook niet. Onze focus ligt op de Amerikaanse markt. In Europa willen we in eerste instantie ervaring opdoen en data in real life verzamelen om onze lancering in de VS te ondersteunen.'

Wanneer komt het in de VS op de markt?

Crosbie: '2022 is het plan. Een studie (Posseidon) met 50 patiënten loopt, met tussentijdse resultaten nog dit jaar. Het streefdoel is 50 procent minder ziekenhuisopnames. In Europa zitten we aan 90 procent op basis van onze gegevens bij ruim 700 patiënten.'

Tal van bedrijven ontwikkelen levermedicijnen of celtherapie om de werking van de lever te herstellen. Als dat lukt, is uw product overbodig.

Crosbie: ‘Het probleem is dat de diagnose vaak te laat komt en de schade onomkeerbaar is. Het zou fantastisch zijn mocht celtherapie werken. Maar dat zal niet voor morgen zijn. We hebben nog veel tijd om patiënten in de tussentijd met onze technologie te helpen.'

Sequana is van plan zijn technologie ook in te zetten voor andere ziektedomeinen. Wat zit in de pijplijn?

Crosbie: 'In Aalst doen we testen op hartpatiënten (Red Desert). Als het hart onvoldoende sterk pompt, stapelt zout op in het lichaam, wat vocht aantrekt, met als resultaat een gezwollen nek, armen, benen, buik en zelfs longen, waardoor patiënten het gevoel hebben dat ze verdrinken. Het leidt jaarlijks tot bijna 1 miljoen ziekenhuisopnames van vaak meerdere weken, in de VS alleen al. Dat kost 13 miljard dollar per jaar. Met onze aanpak wordt het vocht op één plaats in het lichaam verzameld en dan via het pompje en de blaas afgevoerd.'

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud