interview

De Balans | Stijn Van Rompay (Hyloris)

Stijn Van Rompay: 'Ik geloof in karma. Al wat je aan de maatschappij geeft, krijg je terug.' ©Dries Luyten

Deze week werd bekend dat het farmabedrijf Hyloris naar de beurs gaat. Hier maakt de oprichter en serieondernemer Stijn Van Rompay (44) zijn persoonlijke balans op.

Wat zijn uw belangrijkste activa? 

‘Mijn familie en sociaal netwerk komen op de eerste plaats, ook al heb ik er niet altijd tijd voor. Daarna komt kennis. Formele kennis, dankzij mijn opleiding, maar ook ervaring. En even belangrijk: creativiteit. Je mag alles verliezen, met kennis en creativiteit kan je opnieuw geld verdienen. Voorts mijn gezondheid, energie en goesting. Het ergste voor mensen zoals ik is geen doel te hebben. Dat ik gemotiveerd blijf, vloeit voort uit mijn karakter. Alles is gebaseerd op actie en uitdagingen. Ook al ben ik doelgericht, het pad ernaartoe is even belangrijk. Financiële assets zijn secundair. Het materiële en het immateriële zijn goed in balans. Dat maakt me gelukkig.’

Wie heeft in u geïnvesteerd?

‘Het traditionele antwoord: mijn ouders. Maar de mijne misschien nog iets meer, of veel meer, dan sommige andere. De eerste twintig jaar was het vooral mijn moeder. Gaandeweg kon ik samen met mijn vader Docpharma uitbouwen. Ook mijn vrouw, die het niet altijd makkelijk heeft met een man die zoveel werkt. En mijn zus en broer. Mijn zus is een fantastisch persoon met een sterke visie. Ze is een van de weinigen bij wie ik van elk gesprek bijleer. Voorts is er mijn netwerk. Ik heb wel het gevoel dat dat pas marcheert als je er ook aan teruggeeft. Ook zonder dat iemand het vraagt.’

Investeert u in anderen?

Een van mijn dochters van 12 jaar doet nu al mijn persoonlijke boekhouding.

‘Mijn dochters zijn het allerbelangrijkste. De weinige vrije tijd gaat naar hen. Ik heb de gave met iedereen overweg te kunnen, maar investeren doe ik in mensen met potentieel. Doeners die vooruitwillen. Het grootste probleem is tijd. Die kan je niet kopen. Heel kostbaar dus. Voor vriendschappen is erg weinig tijd, maar ik heb wel vrienden voor het leven.’
‘Ik geloof in karma. Al wat je aan de maatschappij geeft, krijg je terug. In dat opzicht voel ik me gezegend: ik denk dat ik meer terugkrijg dan ik geef. Ik probeer wel te geven. Ik zou nooit iets kunnen doen dat ingaat tegen het algemeen belang, zoals zwaar vervuilende of ongezonde zaken.’

Wat was uw kwantumsprong?

‘Tot ik twaalf jaar geleden vader van een tweeling werd, was ik alleen gefocust op mijn eigen succes. Sindsdien is het potentieel van mijn dochters belangrijker dan het mijne. Maar in een balans tussen leven en werk geloof ik nog altijd niet: werken is een deel van mijn leven. Professioneel was Docpharma hét groeimoment. Ik was een ventje van 24, had bij een bank in New York gewerkt en in België een bedrijfje opgestart. En mijn vader zei: jij wordt CFO en begeleidt de beursgang. Natuurlijk maakte ik fouten, maar ik vond het ongelooflijk plezant. Ik negotieerde met heel ervaren mensen. Hen onder tafel praten of goede deals sluiten gaf een enorme kick. Maar we waren klein en ik was ook secretaresse, boekhouder en als het nodig was magazijnier. Ik zag alle facetten van een beursgenoteerd bedrijf. Wat normaal aan het eind van een carrière komt, kwam bij mij in het begin.’

Wie zetelt in uw raad van bestuur?

‘Ik ben zoveel met de business bezig dat ook hier werk en privé door elkaar lopen. Mijn vader heeft 40 jaar ervaring in de farmawereld en heeft ook het hart op de juiste plaats. Hij kijkt ook naar het niet-materiële: een goede deal voor jezelf is niet voldoende, iedereen moet ermee kunnen leven. Hij schonk zijn vermogen aan de kinderen toen ik nog geen 30 was en hij 55. Álles, hé. De beste investering ooit, zei hij. Hij vertrouwde erop: als ik iets tekortkom, zullen ze het me wel geven. Intussen is er één pot familievermogen, met ook gezamenlijke rekeningen. Dat is normaal. Er kan niets gebeuren. Ik hoop op een dag hetzelfde te doen. Een van mijn dochters van 12 doet nu al mijn persoonlijke boekhouding.’

Gaat u soms in het rood?

‘Regelmatig, wegens te veel hooi op mijn vork en slaapgebrek. Zolang dat niet lang duurt, is het niet erg. Maar als het maanden aanhoudt, brokkelt mijn weerstand af en word ik soms een paar dagen fysiek ziek.’

Staat er winst op uw balans?

‘Ja, ik ben gelukkig. Ook mijn omgeving is gezond en happy. Door die basis kan ik me concentreren op mijn groei, en er alles uithalen. Ik heb op alle vlakken kunnen scoren. Ik kan kopen wat ik wil, maar geld is niet de grootste drijfveer. Dat meen ik. Veel onderzoek toont aan: zodra je een redelijk inkomen hebt, doet geld je geluk nog amper toenemen.’


 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud