Advertentie

‘De begindagen met Marc, dat was één groot feest'

Yvan Vindevogel in Hotel Damier in Kortrijk. Hij kocht het hotel in 2011 van Beaulieu-familie De Clerck. ‘Ik moet hier elke maand 10.000 à 20.000 euro toesteken. Maar dit doe ik niet voor het geld.’ ©Thomas De Boever

Nu Omega Pharma te koop staat, ruikt Yvan Vindevogel, oud-kompaan van Marc Coucke, een kans om zelf ook een tweede keer te cashen op zijn ‘Omega Pharma-bis’ Vemedia. ‘Marc en ik kunnen gerust nog een koffie drinken, we zouden misschien ooit nog eens moeten samenkomen. Wie weet.’

‘Als er morgen een financiële partij zou voorstellen om samen Omega Pharma te kopen, dan sprong ik direct.’ Yvan Vindevogel lacht breed. ‘Ik zou zelfs weten wat te doen.’ Het is uitdagend bedoeld. Hij weet heel goed dat telkens er iets met Omega Pharma gebeurt, hij vragen van journalisten mag verwachten. Hij mag dan twintig jaar weg zijn bij het bedrijf, de associatie blijft.

Hij blijft degene die de farmagroep in 1987 oprichtte, degene die Marc Coucke ‘mee in bad trok’ en overtuigde om te gaan leuren met de shampoos en zonnecrèmes die ze zelf in de garage fabriceerden. En degene die zich in 1994 voor 100 miljoen frank liet uitkopen door Coucke. Terwijl Omega Pharma vandaag zo’n 3 miljard euro waard is. Dat bleek tenminste deze week toen bekendraakte dat het bedrijf - na een beursavontuur in handen van Coucke en de investeringsgroep Waterland - via zakenbank Morgan Stanley zichzelf te koop heeft gezet.

‘Ik had het zien aankomen’, zegt Vindevogel opgewonden. ‘De prijzen in de sector zijn op dit moment waanzinnig. Iedereen loopt nerveus. Overal wordt rondgebeld. Ze kunnen dat niet laten liggen. Voor Omega Pharma zou het trouwens goed zijn om aan te sluiten bij een groter geheel. Er is een consolidatieslag bezig. En als bruid is de groep ook heel aantrekkelijk. Zeker omdat het zo’n geoliede verkoopmachine is.’ Over de positie van Coucke zelf wil hij niet te veel speculeren. ‘Alles kan. Een industriële of financiële koper. Coucke erin, Coucke eruit. Maar waarom ook geen joint venture? Die komen nu op in de sector. Kijk naar de alliantie die het Amerikaanse Procter & Gamble en het Australische Swisse zijn aangegaan. Marc zou daar een rol in kunnen spelen.’

Derde carrière

‘Het zou in elk geval fantastisch zijn dat ze slagen in een volgende stap’, glundert hij. ‘Als het lukt, dan zou ik oprecht fier en blij zijn.’ Fier op Omega Pharma uiteraard, maar blij vooral uit eigenbelang.

Het overnamegeweld in de sector van de zogenaamde OTC-business, de voorschriftvrije geneesmiddelen, is namelijk ook goed nieuws voor Vemedia, het bedrijf dat hij de voorbije jaren uitbouwde als een soort Omega Pharma-bis en dat zich nu ook gewillig het hof laat maken door gulle bieders. Een deal lijkt zelfs zeer ‘waarschijnlijk’.

Vindevogel kocht Vemedia in 2002 van het chemieconcern Solvay. ‘Er was toen een omzet van 5 miljoen euro. Niemand was geïnteresseerd in OTC, maar ik wist wel dat die slinger zou terugkeren.’ Hij timmerde aan de weg met overnames en uiteindelijk verkocht hij eind 2012 het bedrijf aan de investeringsgroep IK. Van de 60 miljoen euro die hij ving voor zijn bijna 60 procentbelang, investeerde hij de helft terug in een minderheidsbelang in Vemedia. Geen slechte zet, want het bedrijf groeide intussen van 66 miljoen naar 112 miljoen euro omzet.

Maar het afscheid is ingezet. Sinds drie maanden is Vindevogel geen CEO meer bij Vemedia en hij concentreert zich stilaan op wat hij zijn ‘derde carrière’ noemt: Damier Group. Met dat vehikel, eind vorig jaar opgericht, wil hij opnieuw een OTC-portefeuille uitbouwen. Eerst weekte hij al ABC Chemicals los uit Vemedia, een specialist in farmaceutische grondstoffen. En zopas legde hij voor 8,5 miljoen euro - 8,5 keer de ebitda - de hand op de Nederlandse gezondheidsproducten van het Japanse concern Takeda. Goed voor een omzet van 10 miljoen euro. ‘Er zitten nog vijf à zes deals in de pijplijn’, zegt hij. ‘Over een paar jaar mikken we met Damier Group op 100 miljoen euro omzet.’

Hij wil daarbij volop inspelen op de consolidatie in de sector. ‘De grote spelers gaan de topcategorieën zoals pijnstillers, hoestmiddelen, maag- en darmmiddelen, vitamines onder elkaar verdelen. Maar daaronder zitten nog andere segmenten die voor kleinere spelers als wij overblijven. In slaap- en kalmeermiddelen is Vemedia al het nummer één in Europa met Valdispert. En er zijn nog honderden kleine Vemedia’s en Omega Pharma’s in Europa.’

Christine Lagarde

Hij zit in de lobby van hotel Damier aan Grote Markt in Kortrijk. Hij kocht het hotel in 2011 en houdt er sindsdien kantoor. De koffie komt met de gepaste service: zilveren schaaltje, koekje, artisanale ‘Damier’-praline, slagroom en fijn porselein. ‘Een fantastische receptieruimte, toch?’ Ware het niet dat hij ‘elke maand 10.000 à 20.000 euro moet toesteken’ omdat het hotel niet rendabel is.

‘We doen alles reglementair. Maar in de horeca is dat niet gemakkelijk. Ik vind dat heel jammer. De sector krijgt niet de waardering die hij verdient. Het ware beter geweest om hier bureaus van te maken. Maar ik kon het niet over m’n hart krijgen. Vincent (Van Quickenborne, red.), burgemeester en een vriend van me zei ook: ‘Yvan, dat ga je toch niet doen?’ Niet alles moet om geld draaien. Weet je dat Christine Lagarde (topvrouw IMF, red.) hier nog heeft gelogeerd? Toen ze aan de KULAK een eredoctoraat kreeg. En deze week was Eddy Merckx hier toen de Tour de France in de streek was. Dat is toch geweldig? Ik ben ervan overtuigd dat ik het vastgoed voor een goede prijs gekocht heb. En we gaan achteraan nog kamers bijbouwen, plus wat appartementen om te verhuren. Zo zal het uiteindelijk wel rendabel worden.’

Net als oud-kompaan Coucke is Vindevogel een man voor wie het zakendoen nooit stopt. Die elke dag wel ergens een nieuwe kans ziet. Hij blies het restaurant van Damier weer leven in met twee jonge koks. ‘Die gaan nu voor een ster.’ Hij lanceerde eerder dit jaar samen met vriend Bernard Filliers een eigen gin, die hij laat commercialiseren door de dochter van een vriend. ‘Ik geef jongeren graag kansen.’ µ

Insmeren op strand

Ondertussen zette hij ook een fonds op om kansarmen in de streek te steunen en hij stapte mee in het dit jaar opgerichte vehikel Mezzanine Partners, een initiatief van PMV en Capital@Rent dat achtergestelde leningen wil geven aan kmo’s.

‘Het heeft er altijd ingezeten’, grinnikt hij. ‘Als kind had ik een labo thuis. Ik maakte plantenextracten met een fles Gordon’s Gin. Op een dag had ik een stinkbom gemaakt. Daar kon m’n vader niet mee lachen. Hij had als oogarts zijn praktijk thuis. Het hele huis stonk. Ik heb toen wel een paar lappen rond m’n oren gekregen. Maar ik had tenminste ondernemerszin.’

Hij wijst naar zijn hoofd. ‘De computer blijft altijd draaien. Ik ben er zeker van dat ik ga werken tot ik steendood val. Al noem ik het eigenlijk niet werken. Ik heb me de jongste 25 jaar vooral geamuseerd. De begindagen bij Omega Pharma, dat was één groot feest. We waren destijds de eerste die een sunspray op de markt brachten. Nog voor Nivea en al de rest. Marc, ik en een paar studenten gingen dat promoten aan de zee. Met stalen. We gingen mensen insmeren. Dat was fantastisch.’

Voetballers

‘Zat er iemand op ons te wachten? Maar nee, ze lachten ons uit. ‘Die mannen met hun shampoos zijn daar.’ Bij L’Oréal zeiden ze: over een paar jaar is dat voorbij. Met de producten die ik nu van Takeda gekocht heb, is het niet anders. Een daarvan is een zonnebrandmiddel, Vision. Het bestaat enkel in Nederland. Zes jaar geleden gelanceerd, nu goed voor 4 miljoen euro omzet. Zat iemand daarop te wachten? Ik ga dat nu in de markt zetten in België, Frankrijk, Portugal, Spanje en Hongkong. Zaten ze te wachten op Vemedia? Wij waren nummer 15 in Nederland. Ondertussen hebben we mastodonten als GSK en Bayer ingehaald en zijn we nummer één. Zit de wereld te wachten op nog een gin? Als je zo redeneert, kom je nergens. Alles is uiteindelijk klein begonnen. En kijk naar wat het kan opbrengen. Kijk naar Marc. Hij betaalt toch maar die voetballers en die wielrenners. 2.000 gezinnen leven van zijn bedrijf.’

‘Je zit voor een tevreden man’, zegt hij. ‘Ze vragen me telkens opnieuw of ik geen spijt heb dat ik me destijds heb laten uitkopen door Marc in Omega Pharma. Maar dat is niet zo. Ik heb professioneel bereikt wat ik wilde bereiken. Ik heb risico’s genomen. Ik heb bewezen dat ik het kon. Net als Marc. Hij is alleen veel beter in zijn pr dan ik.’

Maar is het toch niet vreemd dat ze als vroegere partners nu regelrechte concurrenten zijn? Hij gooit zijn armen in de lucht. ‘Als er nu één is die dat mag, ben ik het toch? En er is nog genoeg plaats in de markt. We houden elkaar wakker.’ Met het ouder worden en hun beider succes lijken de gevoeligheden in hun relatie wat gesleten. ‘Ik heb hem deze week nog een e-mail gestuurd’, vertelt Vindevogel. ‘Hij heeft direct geantwoord. We kunnen samen gerust nog een koffie gaan drinken. Maar we zijn concullega’s, hé. We moeten opletten wat we zeggen.’ De gesprekken duren dus niet lang? ‘Dat is waar. Maar misschien zouden we weer eens moeten samenkomen. Op een of andere manier. Wie weet.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud