interview

‘Nyrstar gaf geen cadeaus aan Trafigura'

De advocaten van Nyrstar, Geert Verhoeven (Freshfields Bruckhaus Deringer, links) en Benoît Allemeersch. ©Dieter Telemans

Nyrstar verweert zich voor het eerst uitgebreid tegen de beschuldigingen van een aantal minderheidsaandeelhouders dat het zichzelf verkwanseld heeft aan Trafigura. ‘Beide zijn geen twee handen op een buik’, reageren de advocaten van de zinkgroep.

Het is op zijn minst ongewoon: een interview met een in Brussel beursgenoteerd bedrijf zonder een topper van de firma aan tafel. Maar wel twee raadslieden van de zinkgroep en niet van de minsten: Benoît Allemeersch van het kantoor Quinz en Geert Verhoeven van Freshfields Bruckhaus Deringer.

Dat Nyrstar daarvoor kiest heeft te maken met de gerechtelijke acties van een aantal minderheidsaandeelhouders tegen het bedrijf. ‘De vennootschap wil zoveel mogelijk juridisch correct communiceren. Daarom dat de advocaten het woord nemen’, zegt Allemeersch.

De aandeelhouders, bijgestaan door de advocaten Laurent Arnauts en Robert Wtterwulghe (WATT Legal), nemen het niet dat het noodlijdende Nyrstar werd overgenomen door grondstoffenreus Trafigura. Na een doorstart en een schuldherschikking houden ze maar 2 procent over van de operationele activiteiten. Na een kort geding in de zomer volgt binnenkort een nieuwe rechtszaak, met de eis de overname terug te draaien of anders 1,5 miljard euro schadevergoeding te betalen.

Wat is uw reactie op die nieuwe rechtszaak?

Benoît Allemeersch: ‘In de eerste plaats moeten we zien waar ze zich op beroepen. Dat is voor ons nog onduidelijk. We lezen uiteraard de beschuldigingen in de pers en als we die goed begrijpen komen ze erop neer dat de vennootschap zich heeft laten plunderen door Trafigura. Nyrstar spreekt die beschuldigingen ferm tegen. Het heeft al gezegd en zal blijven zeggen dat de normale controlesystemen gewerkt hebben. De boodschap van Nyrstar is dat het en de bestuurders er alles aan gedaan hebben om zoveel mogelijk te redden. De herstructurering is het best mogelijke resultaat voor alle actoren: de werknemers, de schuldeisers en zelfs de aandeelhouders. Want het alternatief is dat de aandeelhouders met niets overgebleven zouden zijn. Nyrstar heeft gehandeld in het belang van de vennootschap en er zijn voldoende stukken in het dossier die aantonen dat de transacties met Trafigura objectief waren. Er is daarover een rapport van KPMG en ook commissaris Deloitte heeft de rekeningen in de tijd van die transacties goedgekeurd. Die kaderen in een overeenkomst met Trafigura uit 2015, waar Nyrstar niet zomaar onderuit kon.’

De minderheidsaandeelhouders voeren aan dat dat leeghalen een sluipend proces was dat begon met het aanstellen van bestuurders.

Allemeersch: ‘Bestuurders handelen niet in het belang van een aandeelhouder, maar van een vennootschap en dat hebben ze hier ook gedaan. Ze bestrijden die verwijten ten stelligste en wij als advocaten kunnen dat onderschrijven. Voorts opereerde Nyrstar in een markt die de voorbije jaren zeer moeilijk was. In 2015 was de groep al bijna failliet. Ze torste een heel grote schuldenlast uit het verleden. De fout gelopen investeringen in de mijnen hebben Nyrstar opgezadeld met een grote schuld. Het was daardoor verplicht voor bijna 1,65 miljard euro aan waardeverminderingen te boeken. Nyrstar was voor zijn grondstoffen zeer afhankelijk van de markt. Er waren maar weinig spelers die zo’n grote hoeveelheden konden leveren en dus waren er voor Nyrstar niet veel alternatieven. Je kan zeggen dat Nyrstar die transacties met Trafigura niet had mogen afsluiten, maar de vraag is wat het alternatief was. Het is geen markt waar je dit soort spelers voor het rapen hebt. Je mag ook niet vergeten dat Glencore vroeger de belangrijkste partner was van Nyrstar, maar die verhouding diende te worden stopgezet toen Glencore fuseerde met Xstrata. Dat gat moest worden opgevuld. Men heeft eerst nog geprobeerd met grondstoffenhandelaar Noble vooraleer men bij Trafigura kwam, maar dat kon niet doorgaan omdat Noble in financiële problemen kwam.’

In plaats van een gigantisch deficit is er weliswaar een beperkt actief over
Benoît Allemeersch
Advocaat Nyrstar

Werden buiten Noble nog andere mogelijkheden bekeken?

Allemeersch: ‘Ik denk dat Nyrstar altijd alle mogelijke scenario’s heeft onderzocht en gedaan heeft wat het kon, maar de omstandigheden zaten op alle vlakken tegen. Het management is er toch altijd in blijven geloven. Vandaar dat de CEO (Hilmar Rode, intussen vertrokken, red.) 4 miljoen euro van zijn eigen spaarcenten heeft geïnvesteerd in aandelen.’

Trafigura was dus blijkbaar de enige mogelijkheid om Nyrstar te redden?

Allemeersch: ‘Absoluut. Trafigura heeft zijn verantwoordelijkheid genomen op het moment dat er noodkredieten nodig waren om Nyrstar te redden. Uiteraard heeft Trafigura ook in het eigen vennootschapsbelang gehandeld, wat we van zo’n bedrijf ook mogen verwachten, en heeft het geprobeerd de best mogelijke prijs te negotiëren.’

De minderheidsaandeelhouders voeren aan dat voorzitter Martyn Konig een mannetje is van Trafigura.

Geert Verhoeven: ‘Hij heeft op de laatste algemene vergadering verklaard dat hij onafhankelijk is en zich onafhankelijk opstelt en dat is ook zijn taak als bestuurder. Het is ook zeker niet zo dat de anderen zich hebben laten overrompelen door hem. Het zijn geen amateurs.’

Martyn Konig (rechts) met ex-CEO Hilmar Rode. ©Kristof Vadino

Allemeersch: ‘Het is te kort door de bocht om te zeggen dat één bestuurder een hele raad van bestuur zou kunnen controleren en het belang van de vennootschap opzijschuift ten voordele van één aandeelhouder die 24 procent in handen heeft. Ik zou heel lang moeten zoeken als je me zou vragen zo’n bestuurder te vinden in de markt. Dit is ook geen bollenwinkel. Het is een serieus bedrijf dat op de beurs staat. Maar het zijn ernstige profielen, mensen met ervaring die daar zitten. Ze zijn zich perfect bewust van hun verantwoordelijkheden en van wat daar bij hoort. We vragen geen applaus, maar we mogen van geluk spreken dat ze wilden blijven. Je hebt bijvoorbeeld tijdens de financiële crisis gezien dat sommige bestuurders snel ontslag namen toen het moeilijk ging. Hier hebben ze hun verantwoordelijkheid genomen om de vennootschap door deze fase te gidsen. Dat is niet altijd de meest dankbare taak. Ze zijn immers niet degenen die de beslissingen namen die geleid hebben tot de problemen.’

De aandeelhouders baseren zich voor hun nakende rechtszaak vooral op twee rechtsgronden: de schending van het maatschappelijk doel omdat Nyrstar door de Trafigura-contracten niet meer de winstgevendheid nastreefde en het omzeilen van de regels door een feitelijke vereffening. Wat is uw reactie daarop?

Allemeersch: ‘Op het eerste zicht klinkt de schending van het maatschappelijk doel vrij creatief. Ik kan me niet herinneren dat een rechter voor een bedrijf van deze omvang al zou geoordeeld hebben dat het zijn maatschappelijk doel niet meer nastreefde.’

Verhoeven: ‘Ze moeten kunnen aantonen dat het inderdaad een leegmelkerij is geweest, dat de deals met Trafigura niet at arm’s length waren en dat eigenlijk KMPG verkeerd was. Het argument van de feitelijke vereffening vind ik eerlijk gezegd vergezocht. Nyrstar is een holding met als doel het houden van participaties in metaalverwerkende bedrijven. Dat is nog steeds zo, al werd 98 procent verkocht. Je kan daarover een economische discussie voeren, maar juridisch blijft Nyrstar binnen zijn maatschappelijk doel en zit het niet in een vereffeningsscenario.’

De bewijslast voor de minderheidsaandeelhouders is gigantisch hoog.
Benoît Allemeersch
Advocaat Nyrstar

Allemeersch: ‘Nu er geen andere operationele activiteiten meer zijn behalve die 2 procent spreekt het voor zich dat de algemene vergadering zich op een gegeven moment wel eens de vraag zal moeten stellen hoelang het bedrijf verder gaat. Maar het is zeker niet zo dat de verkoop van activa een quasi-vereffening was. Temeer omdat het een operatie was met een heel duidelijke economische meerwaarde en bedoeling want alle schulden zijn in ruil ervoor verdwenen. Dus in plaats van een gigantisch deficit is er weliswaar een beperkt actief over. Dat is al bij al een beter scenario dan een gigantische put achter te laten. We mogen die waardedestructie niet vergeten: we spreken dan niet alleen over een put voor de aandeelhouders, maar ook over jobverlies, sites die stilvallen, saneringsverplichtingen die dan bij de overheid terechtkomen en dergelijke meer.’

Verhoeven: ’Men moet kunnen aantonen dat de raad van bestuur niet heeft gehandeld in het belang van de vennootschap. We zijn ervan overtuigd dat er steeds in het belang van de vennootschap is gehandeld. Vandaar dat ik denk dat de rechtsgronden niet ter zake zijn.’

Het logo van Trafigura. ©REUTERS

Allemeersch: ‘De bewijslast voor hen is gigantisch hoog. Ze moeten bewijzen dat Nyrstar kon beslissen de constructie met Trafigura te negeren en dat er andere spelers waren die even grote volumes konden aanbieden tegen veel betere prijzen. Kris Vansanten (een van de grootste en belangrijkste procederende minderheidsaandeelhouders, red.) zegt dat Nyrstar 200 miljoen euro cashflow gemist heeft door Trafigura. Ze moeten ook bewijzen dat ze de vennootschap met die 200 miljoen overeind hadden kunnen houden. En dat de bestuurders moedwillig hebben gehandeld tegen het belang van de vennootschap en dat ook KPMG dat niet gezien heeft, niet begrepen heeft of meegedaan heeft en op de koop toe ook de commissaris die voor die jaren de rekeningen zonder voorbehoud goedkeurde ook niets zou gemerkt hebben. Ook de banken zouden dat allemaal niet hebben gezien. Ik denk dat dat een zeer zware bewijslast wordt. Men heeft eerst geprobeerd de vennootschap te gijzelen door de herstructurering tegen te houden. Dat is hen niet gelukt: de herstructurering werd uitgevoerd, naar ik denk tot opluchting van de werknemers. Nu probeert men zijn gram te halen, maar Nyrstar zal zich verdedigen. Dat spreekt voor zich. Tot nu was het makkelijk. Ze konden toeteren en roepen met een megafoon, maar als ze dagvaarden gaan ze dat op een ernstige manier moeten doen.’

Ze vragen in eerste instantie het terugdraaien van de transacties.

Verhoeven: ‘Dat zal in de praktijk zeer moeilijk gaan. Er zijn intussen derde partijen aan het handelen met het nieuwe Nyrstar die neutraal zijn. Hoe zal dat dan afgehandeld worden? En alle schulden worden dan opnieuw opeisbaar. Dat zou er alleen maar toe leiden dat meteen de stekker moet worden uitgetrokken.’

Een ander verwijt zijn de contracten met wurgvoorwaarden, met grote kortingen voor Trafigura.

Verhoeven: ‘Je zou moeten kijken naar de benchmark die men gebruikt om te spreken over die kortingen. De benchmark is een ding, er is ook de prijs op het moment zelf, de spot price. Men spreekt over kortingen die van de pot zijn gerukt. KPMG heeft dat onderzocht en bijvoorbeeld ook gekeken naar de contracten die vroeger met Glencore werden afgesloten en is tot de conclusie gekomen dat de contracten at arm’s length waren.’

Allemeersch: ‘De belangrijkste vraag is of er op dat moment enig alternatief was en dat was er niet voor die volumes. Hoe definieer je ook het begrip kortingen? Het komt erop neer dat de prijs niet degene is die je idealiter in een theoretisch model zou verwachten, maar dat betekent niet dat Nyrstar zomaar cadeaus heeft gegeven. Nyrstar opereert in de markt en probeert de hoogst mogelijk prijs te behalen, maar de positie van het bedrijf was gewoon sterk verzwakt. Daar kan je niet omheen. Wat zou het alternatief geweest zijn? Geen grondstoffen kopen? Dan konden de smelters helemaal niet meer opereren.’

U spreekt dus de stelling tegen dat Nyrstar cadeaus heeft gedaan aan Trafigura?

Allemeersch: ‘Ja, daar zijn we echt wel heel stellig in. Er is de complottheorie dat de bestuurders moedwillig het belang van één aandeelhouder (Trafigura, red.) zouden hebben laten voorgaan op dat van de vennootschap. Maar dat mag gewoon wettelijk niet en ze werden voldoende geadviseerd om zich daar ten volle bewust van te zijn. Als dat zou kloppen is het weinig geloofwaardig dat de schuldeisers en dan vooral de banken, die aanzienlijke onderzoeksrechten hadden, dat zomaar met de mantel der liefde zouden hebben toegedekt. Een schuldeiser gaat niet aanvaarden dat een vennootschap zich schaamteloos zou verarmen ten voordele van één externe partij. We spreken hier niet over beperkte schulden, maar honderden miljoenen euro’s aan bankschulden.’

We hebben de indruk dat we moeten vechten tegen de perceptie. Dat is altijd moeilijk. Maar als je naar de feiten gaat kijken, heb je een ander verhaal.
Geert Verhoeven
Advocaat Nyrstar

Verhoeven: ‘We hebben de indruk dat we moeten vechten tegen de perceptie. Dat is altijd moeilijk. Maar als je naar de feiten gaat kijken, heb je een ander verhaal. Het is wat kort door de bocht om zomaar te zeggen dat het niet anders kan dan dat er wat fout zit. De complottheorie dat het allemaal vooraf bedisseld en bedacht werd door Trafigura, gaat ervan uit dat Trafigura Nyrstar en de raad van bestuur zou controleren, wat niet het geval was als je kijkt naar het aandeelhouderschap en de samenstelling van de raad van bestuur.’

Allemeersch: ‘Tegenover die 200 miljoen staat dat alleen al het voorbije jaar bijna 900 miljoen euro vers geld in de vennootschap werd gepompt. Zelfs al zou die 200 miljoen juist zijn, dan zou Nyrstar zich in dezelfde situatie bevinden als nu. Trafigura heeft toch aanzienlijke bedragen ter beschikking gesteld. Het is de vraag – en dat is een retorische vraag – hoe Nyrstar zonder dat geld had kunnen overleven.’

Verhoeven: ‘Trafigura heeft heel wat inspanningen gedaan. Daarbij komt de schuldherschikking die de obligatiehouders en de banken aanvaard hebben. Er staat wel iets enorms tegenover wat in de perceptie overkomt als een onteigening, waarbij men maar 2 procent overhoudt terwijl ieder ander alternatief tot nul zou hebben geleid. Iedere keer heeft de raad van bestuur tijdens de herstructurering advies ingewonnen en zijn er alternatieven bekeken zoals een beroep op de kapitaalmarkten en de verkoop van onderdelen. Op basis van adviezen van onder andere Morgan Stanley is gebleken dat de uitkomst voor de aandeelhouders altijd nul of zwaar onder nul zou zijn. Het is pas doordat de schuldeisers honderden miljoenen hebben afgeschreven dat er een doorstart kon komen en dat er 2 procent overbleef.’

Ik hoor u bijna zeggen dat de aandeelhouders nog blij mogen zijn met die 2 procent.

Allemeersch: ‘Ze zeggen dat het peanuts is. We gaan niet beweren dat ze moeten applaudisseren. We verwachten geen gejuich. Moeten ze ons dankbaar zijn voor die 2 procent? Neen. Er is natuurlijk bij de beleggers frustratie over Trafigura. Of het een goede deal deed, zal overigens nog moeten blijken.’

Verhoeven: ‘’Blij’ is een verkeerd woord. Je moet het een beetje kaderen. Als je naar de beurskoers kijkt van Nyrstar van de beursgang tot nu is dat geen blij verhaal. Waarom zijn we in die situatie terechtgekomen, zijn er bestuursfouten begaan? We denken dat dat zeker niet het geval is.’

Allemeersch: ‘Rationeel gezien is die 2 procent beter dan het alternatief. Het is belangrijk te onderstrepen wat de impact zou geweest zijn van een faillissement en daar was het bestuur zich heel erg van bewust. Het zou een enorm destructief effect hebben gehad. Geen gewone splinterbom, maar een reeks brandbommen die je op de groep zou gegooid hebben omdat alle verschillende operationele entiteiten heel sterk van elkaar afhankelijk zijn waardoor het heel moeilijk is om die individueel uit de groep te halen. Komt daarbij dat een faillissement van zo’n groot internationaal bedrijf zou geleid hebben tot een hele reeks faillissementsprocedures, Zwitsers, Belgisch, Australisch, Amerikaans enzovoort. Laat dat nu precies zijn wat het faillissementsrecht echt niet kan, het vlot coördineren van faillissementen over de grenzen heen. Zelfs alleen in Europa is dat heel moeilijk. Het risico op het volledig stilvallen van de activiteiten zou gigantisch zijn met uiteraard een impact op de werkgelegenheid maar ook op de samenleving in het algemeen. Alleen al het veilig stilleggen van zo’n smelter vereist een hele investering. Het gaat over miljoenen voor heel de groep. Zo’n smelter heeft niet gewoon een aan-/uitknop. De investeringen om nadien weer op te starten zijn ook gigantisch.’

Verhoeven: ‘Ook een heropstart na een gerechtelijke reorganisatie zou heel moeilijk geweest zijn. Je had sowieso nieuwe kredietverlening nodig om de zaak drijvend te houden en dat zou zo goed als onmogelijk geweest zijn in de gegeven omstandigheden. Je moet de rechtbank ook kunnen overtuigen dat je kan overleven. Ook bij een overname zou er voor de aandeelhouders niets uitgekomen zijn.’

Trafigura bood onlangs 22 en dan 22,5 miljoen euro op de resterende 2 procent van Nyrstar. Wat gaat gebeuren met dat bod?

Allemeersch: ‘Nyrstar onderzoekt dat. Trafigura is daar plots mee afgekomen en Nyrstar moet daar nu een reactie op formuleren, met de hulp van een onafhankelijk expert.’

Hoeveel zou er overblijven voor de aandeelhouders, als het bod van 22,5 miljoen euro aanvaard wordt?

Allemeersch: ‘Daar kunnen we nu nog geen uitspraken over doen. Er moeten een heleboel dingen meegerekend worden. Stel dat het bod slaagt en Nyrstar wordt uiteindelijk vereffend, dan moet je de onkosten van de vereffening meetellen. Dat gaat heel erg afhangen van de juridische risico’s. Ook zonder rechtszaken zijn er nog heel wat onkosten. Als raadslieden hebben we daarover nog geen cijfers gezien.’

Die 2 procent is tegen het laatste bod van Trafigura per aandeel 20 eurocent waard, maar hoe langer er geprocedeerd wordt hoe minder er overblijft.

Allemeersch: ‘Dat is de ironie van het verhaal. De bestuurders zitten daar niet op te wachten maar er zullen kosten moeten worden gemaakt voor de verdediging. Het is zeer de vraag of er finaal nog iets zal overblijven voor de aandeelhouders. Nyrstar is geen deep pocket meer, dat is een understatement.’

Advocaat Robert Wtterwulghe van de aandeelhouders noemt het bod machtsmisbruik omdat op die manier een openbaar bod, met alle transparantieverplichtingen vandien, omzeild wordt.

Verhoeven: ‘Veel verschil maakt dat niet uit voor de beleggers. Bij een bod op de vennootschap gaat men toch kijken welke activa er nog zijn, dat gaat ongeveer hetzelfde zijn. Ik denk dat Nyrstar qua transparantie al het maximale  heeft gedaan. Wat Nystar de laatste tijd bekend heeft moeten maken, onder meer door de beschikking van de rechtbank, zie je normaal gezien niet bij andere bedrijven. De omstandigheden waren natuurlijk speciaal. Ik weet niet welk verschil een prospectus van Trafigura zou uitmaken, behalve voor de intenties van Trafigura en de prijs. Ik weet niet welke meerwaarde dat zou opleveren voor de aandeelhouders.’

We denken dat de markt wel voldoende werd ingelicht.
Geert Verhoeven
Advocaat Nyrstar

Allemeersch: ‘Nyrstar en Trafigura zijn geen twee handen op een buik. Nyrstar heeft niets te zeggen over dat bod, het controleert dat niet.’

Nochtans is het dat beeld dat de minderheidsaandeelhouders naar voren schuiven, dat van de twee handen op een buik.

Verhoeven: ‘Dat is, denk ik, op niet veel meer gesteund dan op perceptie.’

Misschien had Trafigura nog een earn-out moeten beloven, een extra voor de aandeelhouders van Nystar als het op termijn winst boekt op de activiteiten?

Allemeersch: ‘Je mag niet vergeten dat een herstructurering een oplossing is die je zoekt samen met de schuldeisers, met als uitgangspunt dat de aandeelhouders op de laatste rij komen. Daar gaan de minderheidsaandeelhouders heel snel aan voorbij. De waarde van de vennootschap was nul. Het feit dat er nog iets overbleef is al een afwijking van het principe dat het bij een insolventie het de aandeelhouders zijn die de schade in de eerste plaats lijden. Ik begrijp dat de aandeelhouders heel vocaal zijn over hun frustratie, maar elk engagement dat je zou gevraagd hebben ten gunste van hen zou ten koste gaan van de schuldeisers en dat moet je verkocht krijgen. Waarom zouden schuldeisers daarmee instemmen? Dat de aandeelhouders minder krijgen dan de schuldeisers is de normale marktlogica. Als je daarvan afwijkt, wordt het steeds moeilijker om aan schuldfinanciering te doen in de economie. Ik denk niet dat de banken en obligatiehouders zouden gelachen hebben met een mooie extra troostprijs voor de aandeelhouders. Er zijn de teleurstelling en de boosheid van een klein deel van de aandeelhouders, maar daar staat tegenover dat bij de schuldeisers en de obligatiehouders meer dan 95 procent instemde met de herstructurering.’

Verhoeven: ‘Iedereen bij de schuldeisers en hun adviseurs zag in dat een herstructurering een betere optie was dan een insolventie, een verkoop van activa of wat dan ook. En voor de werknemers is het een groot succes.’

Er is voorts de beslissing van de FSMA (de beurswaakhond) om de auditeur bij de FSMA te vragen een onderzoek te voeren. Dat wijst toch op problemen met de informatieverstrekking?

Verhoeven: ‘We hebben dat in de krant gelezen en hebben daar geen formele bevestiging van. De auditeur heeft de vennootschap nog niet gecontacteerd. Dat zijn onderzoeken die wel vaker worden gestart als er zulke transacties zijn. We denken dat de markt wel voldoende werd ingelicht.’

Allemeersch: ‘In een vrij complexe operatie als deze die vele maanden duurde in moeilijke omstandigheden, is het misschien niet zo abnormaal dat er nog elementen worden onderzocht. Nyrstar heeft zich laten bijstaan door veel professionele adviseurs en doet dat nog en heeft de bedoeling correct te zijn, met respect voor de wet. Dat was altijd het uitgangspunt. Het is wel degelijk een vennootschap die te goeder trouw geprobeerd heeft de zaken professioneel aan te pakken.’  

Moet er een betere bescherming komen voor minderheidsaandeelhouders in België zoals Kris Vansanten vraagt?

Verhoeven: ‘Dat is een politiek debat. Minderheidsaandeelhouders hebben al wel wat middelen ter beschikking. Iedere aandeelhouder kan naar de rechtbank trekken en zeggen dat een bepaalde beslissing niet volgens de regels verliep en kan die laten opschorten of vernietigen. Dat is een belangrijk wapen. Je zit ook met de limiet van 1 procent om een expert aan te stellen, 3 procent om een punt op de algemene vergadering te krijgen en 10 procent om er een samen te roepen. Er is dus al heel wat bescherming, met ook allerlei verplichtingen voor de raad van bestuur. Je kan meer invoeren, maar dat begint langs de andere kant te wegen op de cultuur van het ondernemerschap of op beursintroducties. De minderheidsaandeelhouders werpen ook de vraag op of de FSMA of een andere regulator niet meer moet kunnen ingrijpen in beslissingen van het bedrijfsleven. Moet men daarvoor nu ook nog eens een regulator in het leven roepen? Ik denk het niet. Hoe zou zo’n regulator dat trouwens moeten doen?’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect