‘Dat de klimaatmarcheerders hier maar eens komen kijken'

©MICHAEL CALABRO/BELGAPLUS

Het Belgische Resilux investeerde een recordbedrag van 25 miljoen euro in een recyclagefabriek in Zwitserland en profiteert van de nieuwe, strenge Europese recyclagerichtlijnen. ‘Onze timing kon niet beter. De vraag komt plots van overal’, zegt topman Dirk De Cuyper.

Je gaat me toch niet bij het afval zetten’, zegt Resilux-topman Dirk De Cuyper lachend tegen de fotograaf met dienst. Wel dus. De vijftiger poseert voor een muur van geperste petflessen. Allerlei kleuren door elkaar, hier en daar plastic zakjes ertussen en flessen die er eigenlijk niet thuishoren. ‘Daar zit nog wat limonade in. En overal zitten nog etiketten, inkt en lijm op. Je kan je bijna niet voorstellen dat je hiermee nog iets kan aanvangen’, zegt De Cuyper.

In Bilten, een dorp een uur rijden van Zürich, draait sinds vorige maand een gloednieuwe recyclagefabriek. De eerste van Resilux. Ze is goed voor een investering van 25 miljoen euro, meteen de grootste in de 25 jaar geschiedenis van Resilux.

Ik zou direct investeren in België als er voldoende afval beschikbaar was, maar dat is niet het geval.
Dirk De Cuyper
topman van Resilux

‘We verwerken gebruikte petflessen tot plastic korrels. En hier 50 meter verder maken we er nieuwe drankflessen mee. Oude binnen, nieuwe buiten, en dan de trein op naar de klant. Ongelooflijk toch? Dat is circulaire economie op haar best. De klimaatmarcheerders vragen oplossingen? Wel, dat ze hier eens komen kijken. Dit is een deel van de oplossing’, zegt De Cuyper trots.

Het avontuur begon anderhalf jaar geleden. In oktober 2017 nam Resilux het Zwitserse Poly Recycling uit Weinfelden, zo’n 60 kilometer verderop, over. Sinds jaar en dag kocht Resilux er gerecycleerde petkorrels. Toen de eigenaar ermee wilde stoppen, rook De Cuyper zijn kans. Hij kocht een deel van het machinepark en - vooral - 25 jaar expertise. ‘Eén ding hadden we niet: een exploitatievergunning. Binnen 24 uur hebben de Zwitserse autoriteiten dat allemaal geregeld. Chapeau.’

De recyclage is stapsgewijs overgeheveld naar Bilten, waar Resilux al 20 jaar petflessen produceert voor water, rum, wijn, keukenreiniger of frituurolie. Het was ook de plaats waar Resilux, samen met een Nederlandse partner, een revolutionaire spuitbus voor deodorants of scheerschuim ontwikkelde. Daar is evenwel niets meer van te merken, op één fles Supermax ‘shaving gel for women’ in een hoek van een lokaaltje na. Een zware ruzie maakte een einde aan het huwelijk, en Resilux liet zich uitkopen. ‘Ik heb er echt een klop van gekregen. Ik krijg het nog altijd niet uit mijn hoofd. Maar goed, we bouwen hier aan een nieuwe toekomst’, zegt De Cuyper tijdens een rondleiding in de gloednieuwe fabriek, waar een mix van oude en state-of- the-artmachines draait.

‘Reinhard, was ist das Problem?’, roept De Cuyper naar de operationeel directeur. Een deel van de productielijn ligt enkele uren stil. Een pas geïnstalleerde machine moet gekeurd worden. ‘Opstarten verloopt altijd met horten en stoten.’

Stormloop

25 miljoen euro investeerde Resilux, het dubbele van wat oorspronkelijk was voorzien. Niet omdat van alles mis ging, maar omdat de markt voor gerecycleerde pet-korrels plots begon te boomen, waardoor de plannen van Resilux ambitieuzer werden. ‘We zouden gek geweest zijn om het niet groter aan te pakken’, zegt hij.

‘We hebben de overname gedaan om onze Zwitserse klanten, drankproducenten, te blijven bedienen met flessen uit gerecycleerde materialen. Sommige vragen een recyclagepercentage van liefst 50 procent, omdat ze milieubewust denken. We doen dit hier al 17 jaar undercover, terwijl de rest van Europa, op enkele landen na, al die tijd lag te slapen’, zegt De Cuyper.

Dat sloeg vorig jaar helemaal om toen de Europese Commissie nieuwe richtlijnen voor plastics opstelde. Het verbod op plastic rietjes en bestek haalde de krantenkoppen, maar dat eenmalige petverpakkingen tegen 2025 voor een kwart uit gerecycleerde materialen vervaardigd moeten zijn, is minstens even belangrijk. ‘Zeker voor ons’, zegt De Cuyper. Tegen 2030 moet het gerecycleerde aandeel zelfs 30 procent bedragen.

De bom is ontploft. Onze timing kon niet beter. Plots kregen we vragen vanuit België, Hongarije, van overal eigenlijk.
Dirk De Cuyper
Topman Resilux

Het resultaat is een stormloop op gerecycleerd pet. ‘De bom is ontploft’, zegt De Cuyper. ‘Onze timing kon niet beter. Plots kregen we vragen vanuit België, Hongarije, van overal eigenlijk.’ En dat zal de komende jaren onder druk van Europa niet veranderen.

Om de doelstellingen te halen moet massaal geïnvesteerd worden in inzamelingssystemen en fabrieken zoals die in Bilten. ‘Ik schat dat een vijftigtal nodig is ’, zegt Casper Van Den Dungen, manager van de recyclagetak. De Cuyper: ‘Of wij die gaan zetten? In de raad van bestuur krijg ik die vraag ook elke keer. Waar en wanneer komt de volgende fabriek? Maar zo simpel is het niet.’

‘We gaan niet ergens een fabriek zetten om dan het afval van ver te laten aanvoeren. Cruciaal is de zekerheid van lokale afvalstromen. En die moeten ook zuiver zijn, want hoe meer rommel ertussen zit, hoe moeilijker. We doen dit jaar een toer door Europa om alles in kaart te brengen. Of we plannen hebben in België? Ik zou er direct investeren als er voldoende afval beschikbaar was, maar dat is niet het geval’, zegt De Cuyper.

Binnen blijkt de fabriek een aaneenschakeling van sorteer-, versnipper- en wasmachines. 30.000 ton gebruikte petflessen zal Resilux hier jaarlijks verwerken. ‘Es ist hier schmutzig, Reinhard’, roept De Cuyper. Terwijl je in de klassieke fabrieken van Resilux van de grond kan eten, lijkt in de recyclagefabriek een carnavalstoet met plastic confetti gepasseerd.

Lucht eruit, dop erop

‘Het is een andere wereld dan we gewoon zijn. Maar wel fascinerend’, zegt De Cuyper. We staan voor een sorteermachine waar alle plastic vlokken, zowel pet van de flessen als pvc van de dopjes, passeren. ‘Met camera’s, algoritmes en wel honderd haarfijne luchtstralen kan de machine elk vlokje dat geen pet is en niet de juiste kleur heeft afzonderlijk wegschieten. De laatste stap is een chemische reiniging, met stikstof onder vacuüm omstandigheden. Dat is nodig om de pet food proof te maken. Je weet nooit of iemand er benzine voor zijn grasmaaier in heeft gedaan.’

De recyclage in Zwitserland staat op punt. Omdat de Zwitsers nadenken en milieubewust zijn, ook zonder klimaatmarsen.

De keuze om met recyclage in Zwitserland te starten is niet onlogisch. ‘Alles staat op punt. Omdat de Zwitsers nadenken en milieubewust zijn, ook zonder klimaatmarsen’, zegt De Cuyper. Zwitserland heeft een vrijwillig inzamelsysteem van petverpakkingen. De consument betaalt enkele centen per fles extra, waarmee de vzw Pet Recycling Schweiz de inzameling organiseert. ‘Ze beheert tienduizenden inzamelpunten. Een netwerk dat door de jaren is opgebouwd, tot boven op de skipistes’, zegt De Cuyper. ‘Luft raus, Deckel drauf. Elke Zwitser kent dat principe. Lucht eruit, dop erop. En bijhouden tot je een bak tegenkomt. Ik doe het ook. Iedereen eigenlijk, ook omdat de restvuilniszakken heel duur zijn.’

Zwitserland kent daardoor een inzamelpercentage van 85 procent. ‘Een goed systeem’, zegt Van Den Dungen. Duitsland en Nederland werken met statiegeld. ‘Nog beter. Duitsland zit aan 97 procent.’ In België regelt Fost Plus de inzameling via de blauwe zak. ‘De ophaling verloopt vlot. Het is een werkbaar systeem, maar doordat verschillende materialen in de zak zitten, is de verwerking achteraf duurder.’

We naderen het einde van de rondleiding. ‘Hier doen we het voor’, zegt De Cuyper. Gerecycleerde petkorrels. Grote zakken vol. Chemisch en technisch niet te onderscheiden van het nieuwe materiaal. Alleen een beetje minder transparant, maar mix er verse pet bij en je ziet het verschil niet. De Cuyper laat de korrels door zijn vingers glijden. ‘Onze diamantjes. Jammer genoeg krijgen we er niet de prijs van diamant voor.’ Hij lacht. ‘Nog niet.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud