Digitaal schroot wordt hip

Klassieke games, zoals Super Mario van Nintendo, kunnen nog steeds op veel bijval rekenen van computernostalgici. ©REUTERS

Hebt u ook nog ergens een oude computer of spelconsole liggen? Hoewel ze op veel vlakken achterhaald zijn, zijn ze plots weer springlevend. Grote bedrijven als Nintendo verdienen er zelfs miljoenen mee.

‘Net als oude mechanica is retro computing, zoals dat met een mooi woord heet, zeer beheersbaar zonder dat je daar een ingenieur voor hoeft te zijn’, zegt Johan Potums. Samen met zijn vrienden bij het Gentse Nerdlab haalt hij geregeld oude elektronica uit elkaar. Deels uit interesse, deels uit nostalgie. De woorden technologie en nostalgie in één zin vermelden, voelt vreemd. Hoe kan een sector die het toonbeeld is van tomeloze innovatie nu emotioneel worden over het verleden?

Technologische toestellen worden uitgebracht in cycli, die doorgaans bestaan uit producten van verschillende merken met dezelfde kenmerken. Vandaag kunnen de schermen van veel laptops ook als tablet gebruikt worden, en 15 jaar geleden waren openklappende telefoons de trend. Toestellen die nu onbetaalbaar lijken, kunnen we waarschijnlijk ooit voor een spotprijs op de tweedehandsmarkt kopen.

Even inspirerend als sciencefiction

Oude toestellen als de IBM 1130  of de Apple II  waren decennia geleden het neusje van de zalm. Vandaag zijn ze in theorie oud schroot. Maar het is bijzonder boeiend en leerrijk om de apparaten uit elkaar te halen of ermee te experimenteren. Dat zegt ook UX-consultant Hannes D’Hulster, actief bij Nerdlab. ‘Het kan interessant zijn om op die manier bepaalde patronen in de user interface te gebruiken. Inspirerend zelfs, zoals sciencefiction dat kan zijn.’

De Apple Macintosh II. ©rv

Net als andere technologische evoluties, waaronder cryptomunten en openbronsoftware, heeft ook retro computing een ideologisch kantje. Mensen die ermee bezig zijn, geven aan dat ze vooral eenvoud verlangen. Even geen flitsende besturingssystemen waarin alles er gelikt uitziet, maar een rustig zwart scherm waarin je zelf de opdrachten typt die de computer moet uitvoeren.

Niet alleen het leerrijke en ideologische aspect zijn belangrijk, ook het plezier. Ontwikkelaars en techliefhebbers zien retro computing als een hobby. Het is dan ook niet vreemd dat vooral mensen in de gamesector, waarin plezier per definitie centraal staat, de nostalgicus in zichzelf loslaten.

©REUTERS

De Brit Matt Phillips begon enkele jaren geleden aan een onmogelijk lijkende taak: een nieuw spel ontwikkelen voor de Sega Mega Drive, een 16-bitspelcomputer die al twintig jaar niet meer gemaakt wordt.

Om het nog moeilijker te maken, legde Phillips zich dezelfde limieten op als de ontwikkelaars uit de jaren 90 en werkte hij enkel met materiaal dat in die tijd beschikbaar was. ‘Ik wilde dit project op een authentieke manier benaderen’, vertelt hij. ‘Ik had als kind al zin om zo’n spel te maken, dus wilde ik het doen zoals het toen gedaan zou zijn. De voorbije jaren maakte ik spellen voor de huidige consoles, maar dat wordt ook maar saai na verloop van tijd.’

Zijn spel Tanglewood ging deze week in voorverkoop, na jaren van ontwikkeling. Phillips moest heel wat rommelmarkten afstruinen om het gepaste materiaal te vinden en ging daarna klassiekers als Pong en Tetris programmeren om de juiste technieken onder de knie te krijgen. Dankzij een crowdfunding-campagne op Kickstarter die 63.000 euro opbracht, kon hij samen met een Chinese fabrikant het spel op de originele Sega Mega Drive-cartridges uitbrengen.

Brazilië

Als Phillips nog op zoek zou zijn naar een extra afzetmarkt voor zijn spel, staat Brazilië ongetwijfeld op de eerste plaats. Daar heeft Sega een licentie met het Braziliaanse bedrijf Tectoy, dat er voor de lokale markt de Sega Mega Drive mocht ontwikkelen. Terwijl de rest van de wereld de console allang vergeten is, worden er daar jaarlijks nog vlot 150.000 exemplaren van verkocht. Evenveel als van Sony’s PlayStation 4, een hypermoderne console die door de hoge importtaksen voor veel Brazilianen onbetaalbaar blijft.

Voor ontwikkelaars en techliefhebbers is retro computing een hobby. Het is dan ook niet vreemd dat vooral mensen in de gamesector de nostalgicus in zich loslaten.

Naast durfals als Phillips ontwikkelen nog een hoop studio’s met moderne technieken games die aanvoelen alsof ze in de jaren 90 zijn uitgekomen. De Belgische spelontwikkelaar Mode4 bracht twee jaar geleden Bombslinger uit. ‘In de markt van kleine ontwikkelaars leven retrogames al een tijd. Niet alleen uit nostalgie, ook uit pragmatisme. Met een klein team heb je nu eenmaal minder mogelijkheden. We hebben voor de ontwikkeling van ons spel wel de nieuwste software gebruikt, zodat we de kosten konden drukken’, zegt Andrea Di Stefano van Mode4.

Het werk van hobbyisten als Phillips en onafhankelijke studios als Mode4 vormen vaak de voorhoede van een trend die nadien ook naar het grote publiek gebracht wordt. Dat beseffen ook de grote spelers, die geld hebben geroken. Ook Nokia speelt met de heruitgave van zijn populaire 3310-gsm vooral in op de nostalgische markt.

Super Nintendo

Ook Nintendo is een krak in het vermarkten van nostalgie. De Japanse gamegigant heeft een arsenaal aan langlopende franchises die hij om de zoveel tijd nieuw leven inblaast. Niet zelden focust hij daarbij op successen uit lang vervlogen tijden. In de Super Mario Maker kunnen fans eigen levels voor de populaire loodgieter Mario bouwen, aan de hand van heel wat elementen uit de oude spelletjes.

Nintendo bracht zijn legendarische Super-Nintendo-console opnieuw uit. ©doc

Zijn grootste stunt lanceerde Nintendo in september 2017. Toen bracht het een kleine versie van het Super Nintendo Entertainment System uit, een console die 28 jaar geleden uitkwam. Van de nieuwe versie, waarop 21 klassiekers staan, verkocht Nintendo in enkele maanden tijd 4 miljoen exemplaren. Wat anderen als oud schroot zouden afschrijven, werd plots weer een springlevende business.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content