Foodtrucks: culinaire rock-'n-roll

Jean sur Mer. ©Veerle Frissen

Geen evenement zonder foodtrucks. Voor culinaire avonturiers is de rijdende keuken de ultieme manier om waar dan ook hun kooktalent te demonstreren. ‘We doen dit uit passie, niet om snel rijk te worden.’

Er staat geen rem op de foodtruckhype. Het aantal Belgen dat met een mobiele keuken de straat op trekt, gaat nog steeds in stijgende lijn. ‘We hebben er al meer dan driehonderd op de lijst staan’, zegt Tim Van den Heuvel, organisator van Barrio Cantina, een zomerfestival dat met foodtrucks vier Vlaamse steden aandoet. ‘Elke maand komen er nog tientallen bij.’

Het is een echte hype. Foodtruckers zijn zo’n beetje de rock-’n-roll van de culinaire wereld.
Tim Van den Heuvel
Organisator Barrio Cantina

De trend komt uit Azië, waar street food bijzonder populair is en je de hele dag door kan smullen aan stalletjes in openlucht. De Belgen waren snel mee met de straatformule. De eerste editie van het foodtruckfestival, in september vorig jaar in Oostende, was ‘met meer dan 20.000 bezoekers’ een instantsucces. ‘Het is een echte hype. Foodtruckers zijn zo’n beetje de rock-’n-roll van de culinaire wereld’, zegt Van den Heuvel, die ook het Polé Polé Festival in Gent helpt te organiseren.

Gastronomische entrepreneurs de kans geven hun mobiele kookkunsten aan een breed publiek te tonen, dat is de ambitie van Barrio Cantina. Het festival duurt meestal vier tot vijf dagen, is gratis en doet dienst als één groot openluchtrestaurant. Oostende en Brugge kwamen dit jaar al aan de beurt, Gent en Antwerpen staan nog op het menu. ‘Ook op de Gentse Feesten zijn we met een dertigtal mobiele keukens aanwezig.’

De variëteit aan rijdende kookkraampjes - ook wel guerrilla cooking of marktfood 2.0 genoemd - is groot. In de meeste gevallen gaat het om kleine zelfstandigen en creatieve koks die originele en snelle eetconcepten ontwikkelen. Ze pikken in op culinaire trends en hun prijzen zijn een stuk lager dan die van een eethuis.

‘De look and feel van de meeste foodtruckers is vintage’, zegt Van den Heuvel. ‘Alles wat op wielen staat, komt voor een mobiele keuken in aanmerking: trucks, caravans, trailers of bromfietsen, je kan het zo gek niet bedenken. Ik zag ook al een bakfiets met een mosselpot erop en scooters van het type Vespa AP die waren omgebouwd tot ijswagen, koffiebar en aperitiefmobiel. Ook mooie oldtimers zoals de Citroën HY of de American Airstream zijn begeerd.’

Visgerechten

Wie? Jan Kegels is een van de foodtruckpioniers in België. Al sinds de zomer van 2013 trekt hij rond met een caravan uit 1974. Intussen kookt hij in een oude ambulance van het Nederlandse leger en heeft hij ook een Mercedes 508 uit het Duitse leger verbouwd.

Waar? Vooral catering, op privéfeesten en bedrijfsrecepties.

Specialiteit? Kroket met Zeebrugse garnalen: 5 euro.

Omzet? 20.000 tot 25.000 euro/maand.

www.jeansurmer.be

Een van de Belgische foodtruckpioniers is Jan Kegels. In 2010 richtte hij het cateringbedrijf Jean sur Mer op, gespecialiseerd in ‘authentieke visgerechten’. Met een caravan uit 1974 trok hij van privéfeest naar festival. Drie jaar later breidde hij uit met een oude ambulance van het Nederlandse leger. Eenzelfde type van het Duitse leger werd deze zomer in gebruik genomen. ‘Met drie mobiele keukens begint het aardig te draaien’, zegt hij. ‘We boeken nu zo’n 25.000 euro omzet per maand. Daarmee zijn we wellicht de grootste van het land.’

Mister FoodTruck

Sinds anderhalf jaar heeft ons land ook een beroepsvereniging: de Belgian Foodtruck Association (BFTA). Op de website omschrijft die mobiel koken als het ‘eerste ecologische, economische en gastronomische antwoord op de terughoudendheid van de banksector, het tekort aan jobs, de hoge werkloosheid en eindjes die steeds moeilijker aan elkaar te knopen zijn’.

De oprichter van de BFTA is Fabrice Willot, een Brusselaar die op sociale media de bijnaam ‘Mister FoodTruck’ kreeg. ‘Voor een klassiek restaurant heb je veel geld nodig. Als dat er niet is, biedt foodtrucking het ideale alternatief’, stelt hij. ‘Je bent vrij, niet gebonden aan één plaats en je bereikt een heel divers publiek.’

De aantrekkingskracht van de rijdende eenmanskeuken is zo groot dat zelfs bekende koks als Jeroen Meus op de kar springen. Al zijn er ook nadelen. ‘Het weer kan een echte spelbreker zijn’, weet Eva Schell van Stella’s Soup. In een omgebouwde retrocaravan verkoopt ze al twee jaar soepen, pasta’s en desserts op tuinfeestjes, bedrijfsrecepties en huwelijksfuiven. Aan klanten geen gebrek: de hele zomer is volgeboekt. ‘Maar als het weer tegenvalt, draai ik amper omzet’, zegt ze. ‘Daarom ben ik zelfstandige in bijberoep geworden en heb ik sinds kort weer een voltijdse job, bij Bank Delen.’

Stella's Soup. ©Veerle Frissen

Soepen, pasta’s en desserts

Wie? Eva Schell kookt in haar omgebouwde retrocaravan met verse en gezonde ingrediënten van het seizoen, in ecologisch verantwoorde verpakking en afkomstig van leveranciers uit haar buurt.

Waar? Op intieme tuinfeestjes, originele bedrijfsrecepties, huwelijksfuiven en festivals.

Specialiteit? Gentsche mosterdsoep met croutons en verse dragon: 3,50 euro.

Omzet? ± 3.500 euro/maand.

www.stellassoup.be

‘Meer dan een derde van de foodtrucks stopt ermee voor het einde van het eerste jaar’, klinkt het bij de BFTA. ‘De oorzaken zijn een gebrek aan opleiding, te veel administratieve drempels en een slechte voorbereiding.’ Daarom riep de federatie vorig jaar de FoodTruck Academy in het leven om jonge ondernemers te coachen en te begeleiden.

Ook de regels zijn streng en verschillen van gemeente tot gemeente. Aanvragen voor een tijdelijke standplaats aan kerken of stadhuizen worden in de meeste gevallen geweigerd. Krijg je toch toestemming, dan is het standgeld vrij hoog - in Brussel tot 35 euro per dag. De BFTA heeft daarom met de Brusselse overheid een proefproject lopen waarbij mobiele keukens in bepaalde zones vrij op straat kunnen staan, zoals in de Londense wijk Soho.

Natuurlijke selectie

‘Je begint het best voorzichtig en met een klein budget’, zegt Van den Heuvel, die vorig jaar met zijn vriendin Mission Masala opstartte, een kookkraam voor Indiase gerechten. ‘Het viel beter mee dan verwacht, dus nemen we straks een tweede foodtruck in gebruik. Maar niets hoeft. Voor mij is dit slechts een bijberoep.’

Mission Massala ©Barrio Cantina

Indiase keuken

Wie? Pavan Bajwa is geboren in Londen en woont sinds tien jaar in België. In haar ‘curry cruiser’ serveert ze Indiase gerechten, omdat ze vindt dat de diversiteit van die keuken hier niet erg groot is.

Waar? Deze zomer te vinden op diverse festivals zoals Kantien Royal (Sint-Niklaas) en Barrio Cantina (Gent en Antwerpen).

Specialiteit? Old skool curry: 7 euro.

Omzet? ± 6.000 euro/maand.

www.missionmasala.be

‘Als je met een foodtruck begint, moet je dat in de eerste plaats doen omdat je erdoor gepassioneerd bent. En niet omdat je snel rijk wilt worden’, zegt Willot. De meeste starters boeken in het eerste halfjaar amper 6.000 euro omzet per maand. Zodra hun zaak op volle toeren begint te draaien, schommelt de maandelijkse omzet tussen 15.000 en 25.000 euro.’

Toch neemt het aantal kookbedrijfjes in snel tempo toe. In april telde de BFTA nog 176 leden, van wie een vijftigtal uit Vlaanderen. Vandaag zit de beroepsfederatie al aan 227 leden, van wie meer dan een derde Nederlandstalig. Ook opmerkelijk: 43 procent van de foodtrucks wordt gerund door vrouwen.

Is de mobiele keuken een blijver? Van den Heuvel gelooft van wel. ‘In Londen is ze al niet meer weg te denken uit het straatbeeld. Bij ons zal dat ook zo worden. Maar eerst moet het kaf nog van het koren worden gescheiden. De natuurlijke selectie is volop aan de gang.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content