interview

‘Ik ben op de grenzen van het ondernemerschap gebotst'

Jeroen Meus (40) was kok in zijn eigen restaurants Boardroom en Luzine. Op tv presenteert hij elke dag ‘Dagelijkse Kost’. Hij maakte ook de reportagemagazines ‘Goed Volk’ en ‘Plat Préféré’. Vanaf februari presenteert Meus de quiz ‘Twee tot de zesde macht’. ©Debby Termonia

‘Ik heb een faling en daar ben ik niet trots op’, zegt Jeroen Meus, drie dagen nadat zijn ‘haute dog’-zaak Würst de boeken heeft neergelegd. ‘Ik gaf dit uit handen, dat was mijn fout.’

Een zoekopdracht voor de jongste week met de woorden ‘Jeroen Meus’ leverde gisterochtend 163 resultaten op in Gopress, het digitale kranten- archief. Een opstoot van aandacht die niets met zijn Eén-programma ‘Dagelijkse Kost’ te maken had, maar alles met wat dinsdag te lezen viel: ‘Topchef Jeroen Meus sluit Würst.’ Er volgden verhalen met titels als ‘Würst zit in de puree’ en analyses over hoe het fout liep. Maar iets in al die stukken ontbrak: woorden van Meus zelf. ‘Bewust’, zegt hij, donderdagochtend thuis in het Vlaams-Brabantse Schoonderbuken. ‘Alles leek al geschreven. Waarom zou ik reageren? Ik zit ook in de cocon van de opnames van ‘Twee tot de zesde macht’ (de quiz die hij overneemt van Bart De Pauw, red.). Maar ik wil geen verstoppertje spelen. Dat kan tot speculaties leiden en mensen vinden dat laf. Zo ben ik niet.’

Alles wat ik tot nu deed, lukte omdat ik het zelf deed. Nu niet, maar dat is mijn schuld en ik ben niet rancuneus.

‘May the force be with you’, staat op zijn koffiemok, en daar wijst hij met een grapje op. Meus kan nog lachen, al is de realiteit hard. 970.000 euro schulden stond in de krant, het gevolg van het faillissement van Würst, dat in 2015 opende in Leuven en snel nadien uitbreidde met zaken in Gent en Antwerpen. ‘Ik heb geen kranten gelezen, geen app geopend en de radio niet gehoord’, zegt hij. ‘Maar mensen uit mijn entourage natuurlijk wel. Ik vind dat niemand er zaken mee heeft. Of ik nu aandeelhouder ben of zaakvoerder of niet. Maandag zijn de boeken neergelegd. En blijkbaar vinden mensen dat ze daar allemaal hun zeg over moeten doen.’

Dat is misschien niet onlogisch als je in de belangstelling staat en ook aandacht kreeg toen Würst opende.
Jeroen Meus: ‘Ik ben enorm goed bedeeld door het leven. Ik ben al vaak bekroond voor mijn werk. Maar je kan niet alles winnen. En je kan niet risicoloos ondernemen. Als je je nek uitsteekt, bestaat het risico dat het mislukt.’

Durf je te zeggen: ik maakte een fout?
Meus: ‘Een gigantische. En ik sla daar mea culpa voor. Ik heb mensen vertrouwen gegeven en een mandaat. Ik heb het uit handen gegeven. Dat had ik niet mogen doen.’

Kranten zagen een parallel met Luzine. Je verkocht dat en een jaar later was het failliet. Ook uit Würst trok je je terug als zaakvoerder. Net voor het schip zonk.
Meus: ‘Dat verband klopt echt niet. Luzine was een waanzinnig succes. Op een bepaald moment heb ik voor mijn gezin gekozen en Luzine cadeau gedaan aan mijn schoonbroer. Hij maakte er iets anders van, maar de mayonaise pakte niet. Helaas, want zijn concept was fantastisch.’

‘Kort nadien begon ik met Würst, vanuit mijn passie voor ondernemen, samen met een horeca-ervaringsdeskundige in het Leuvense. We waren op een pandje gevallen en wilden iets tofs doen. Ik vond Würst uit in het verlengde van de hotdog van Marlon Brando die ik voor ‘Plat Préféré’ maakte. Ik ontwikkelde hem samen met de Leuvense slager Filip Rondou: zonder darmen, zonder gluten, zonder additieven, zonder bewaarmiddelen. Bestaat nergens anders in de wereld. De sterren stonden gunstig in wat we de ‘fast casual business’ noemen en die creatieve testfase is wat ik goed kan.’

Op de Grote Markt in Antwerpen lopen enkel Japanners rond. Daar hadden we op het Eilandje moeten zitten.
Jeroen Meus
Topchef

Maar zaken doen is iets anders?
Meus: ‘We begonnen op 1 juli 2015 met een gehuurde truck op Rock Werchter, meteen nadien opende de zaak in Leuven, een gigantisch succes. Maar ook groter en arbeidsintensiever dan we dachten. Een CEO die de ‘haute dog’-winkel wilde uitbouwen, drong zich op. We vonden die en betaalden hem royaal. Vanaf toen trok ik me van die kant eigenlijk niets meer aan. Dat was september 2015. Ik bleef wel aandeelhouder. Ik dacht: nu ga ik veel leren over management. Tot dan had ik twee restaurants gehad, maar wat ebitda was, wist ik niet. Mijn eerste partner stapte er al snel uit, ik heb hem uitgekocht, maar ik bleef de CEO het vertrouwen geven. Toen hij plannen ontvouwde om ook in Gent en Antwerpen te beginnen, heb ik gewaarschuwd. Ik geloofde niet in die locatie in de Nederkouter in Gent, de zaak had ook te veel zitplaatsen voor een hotdogrestaurant. En op de Grote Markt in Antwerpen lopen enkel Japanners rond. Daar hadden we op het Eilandje moeten zitten. Mijn buikgevoel zei nee. Maar voor het eerst volgde ik dat niet. Dat was mijn fout.’

Antwerpen en Gent maakten verlies en Leuven deed het wel goed?
Meus: ‘Vanaf dag één hadden we parallel een tweede bedrijf rond Würst, een evenementenpoot die tot op heden rendabel is en strak geleid wordt. De agenda is nog altijd goed gevuld. Antwerpen en Gent waren de vehikels. Maar ik heb de teugels gevierd en ik heb, ondanks mijn bezwaren, uiteindelijk gezegd dat ze het maar moesten doen. Ik beschuldig de man die het moest doen niet van slechte bedoelingen. De competentie ontbrak. Het gaat om mismanagement en slechte investeringen.’

Klopt het dat die schuldenberg 970.000 euro bedraagt?
Meus: ‘Schuld ja, niet het verlies, zoals iemand schreef. Die panden in Antwerpen en Gent kosten veel geld. Er is te veel geïnvesteerd in iets dat met hotdogs betaald moest worden. Maar Leuven is volgende maand afbetaald. We hadden ideeën en zelfs al een doos ontwikkeld voor takeaway. Maar het geld om dat te lanceren is op. Onlangs las ik een interview met Jamie Oliver. De titel was: ‘Ons geld was op.’ Wel ja, dat is herkenbaar.’

Ik ben creatief, maar over kapitaalinjecties, FTE’s, ebitda en herinvesteringen weet ik niet genoeg om het zelf te doen.
Jeroen Meus
Topchef

Maar je bent niet zelf failliet.
Meus: ‘We hebben afscheid genomen van die CEO, helemaal uitbetaald. En ik heb privé gefinancierd. Maar het kalf was verdronken. Ik heb niet 1 euro verdiend aan die hotdogs. Toch wil ik een lans breken voor ondernemerschap. Het verschil is dat, toen ik begon, ik een restaurant kon openen vier gasbekkens, een tafel en rotanstoelen. Nu is ondernemen beleven, kapitaal, businessplan, niche en je omringen.’

Is 10 euro voor een hotdog niet te duur?
Meus: ‘We hadden er ook van 5 euro. Is dat te veel? Het antwoord blijkt ‘ja’ te zijn. Alleen wordt daar in ons geval op gekeken. Maar ga eens met drie man naar de frituur. Het is een perceptieprobleem. De foodcost van zo’n haute dog is enorm. Maar ik weet, bij IKEA heb je er vier voor die prijs.’

Hoezeer kleeft dit aan Jeroen Meus, de tv-kok met succes op de Boekenbeurs?
Meus: ‘Ik heb vrede met wat ik verlies, maar ik heb nachten wakker gelegen van wat met Würst gebeurde. Ik geloof nog altijd in het product. Het is ijzersterk. Maar door wat deze week verscheen, hebben twee geïnteresseerde investeerders afgehaakt. We hebben duizenden saucissen verkocht. Rondou kon ze op een gegeven moment amper op tijd produceren.’

‘Dus ja, dit verbrandt me wel. Niet persoonlijk, want ik heb sterke benen en heb al een Hitler-rel (Meus maakte in ‘Plat Préféré’ het favoriete gerecht van Adolf Hitler, red.) achter de rug. Ik ben twintig jaar zelfstandige en heb geprobeerd een goor product kwalitatief te maken. Iemand die in zijn anoniempje-pen’ kruipt om mij af te maken, moet eerst eens nadenken. Daarom deed de tweet van Marc Coucke me deugd. Die schreef: ‘Bedankt Jeroen Meus, om je nek uit te steken en te proberen succes, jobs en welvaart te creëren.’ Maar ik heb een faling en ik ben er niet trots op.’

Lesson learned?
Meus: ‘Dat je als ondernemer de enige bent die kan vertalen wat in je hoofd zit. Dat is ook verantwoordelijkheid. Alles wat ik tot nu deed, lukte omdat ik het zelf deed. Of omdat ik bij ‘Goed Volk’, ‘Dagelijkse Kost’ en in ‘Twee tot de zesde macht’ de juiste mensen rond mij had. Nu niet, maar dat is mijn schuld en ik ben niet rancuneus. Ik ga de deurwaarder niet op die man afsturen. Ik ben op de grenzen van ondernemerschap gebotst. Ik ben creatief, maar over kapitaalinjecties, FTE’s, ebitda en herinvesteringen weet ik niet genoeg om het zelf te doen.’

Zeg je nu: gedaan met ondernemen?
Meus: ‘Nu ga ik het toch efkes niet weer doen. Maar ik wil hier geen negatief verhaal van maken. Aan jonge mensen zeg ik: laat je goed omringen. Ik voel wel angst. Alles is duur geworden, wie kan nog sparen vandaag? Als ik met Georges en zijn vriendje een dag naar een pretpark ga, ben ik een half been kwijt en hebben we het cheapste van het cheapste voedsel gegeten. Ik was maar een kleine garnaal met Würst en ik wil geen angst verspreiden. (glimlacht) Dat is voor politici met een andere kleur dan ik. Maar volgens mij komt er een crisis aan die handelaars zal treffen.’

‘Dit is een doef. Het leven is mij aan het testen, mijn aandacht gaat op dit moment naar een ziek familielid. En dat vertel ik niet opdat mensen nu zouden zeggen: ‘Ocharme, Meus.’ Iedereen mag zeggen dat ik gefaald heb. Maar ik heb wel geprobeerd, ik heb geen massagraf achtergelaten. En zelf werk ik keihard. 63 uur gemonteerde televisie per jaar, dat zegt buitenstaanders weinig, maar vraag het eens in dit wereldje. Dat is ontzéttend veel.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content