reportage

'Het is druk, maar dat blijft niet duren'

Café Le Coq deed meteen op de eerste dag de deuren open. ©Tim Dirven

Na drie maanden zijn de cafés weer open. Ze trokken meteen veel volk, blijkt op een avondwandeling door Brussel. 'Maar dat blijft niet zo. Als dit zes maanden duurt, komt mijn zaak in gevaar.'

'Ik zou u alvast willen vragen niet te wachten aan de toog.' De eigenares van het café Roskam in Brussel is druk bezig klanten te bedienen wanneer we haar café binnenvallen. Het is 19.30 uur en voor het eerst in drie maanden is het café weer open, na de verplichte coronasluiting.

Alle tafels zijn bezet, op één na. Binnen is er veel plaats tussen de gasten. We wachten in het midden van het café.

Zonet hebben we ons door de ingang gelaveerd. Het volle terras lijkt in het precoronatijdperk te liggen. Nadat we ons door de ingang hadden gewrongen, konden we onze handen ontsmetten met alcohol.

Vertekend beeld

'De opkomst is niet slecht, maar dat is logisch. Mensen gaan meteen naar buiten als ze na drie maanden opsluiting weer op café mogen', zegt de uitbaatster. Ze waarschuwt voor een vertekend beeld. 'Ik betwijfel of het de komende maanden elke dag zo druk zal zijn.'

Wij hebben een toogcultuur. En aan de toog mag niemand staan.
Eigenares café Roskam

Roskam nam enkele stoelen en tafels weg. 'Hoeveel exact? Dat maakt eigenlijk niet uit, want het zegt niks over onze capaciteit. Wij hebben een toogcultuur. En aan de toog mag niemand staan.'

Het nieuwe regime is dan ook zwaar voor het café. 'Ik hoop dat we geen zes maanden moeten werken zoals nu', zegt de uitbaatster. Door de sluiting is de financiële buffer klein en de zomer komt eraan. 'Dan maken we ook in normale tijden verlies, want we hebben maar een klein terras.'

Vlak naast ons zitten vier jonge vrouwen. 'We waren niet van plan op café te gaan, maar we gingen even iets drinken en nu is het moeilijk om weg te raken. Dit is al onze vijfde ronde.'

De sfeer is niet alleen onderling goed. 'De cafébazen hebben dat hier goed gedaan. We voelen ons veilig. De betoging van gisteren was andere koek', zegt een van de dames, verwijzend naar de manifestatie tegen racisme, die 10.000 mensen lokte.

Vlaanderen

In de restaurants in de buurt zien we minder volk. We passeren ook veel gesloten restaurant- en cafédeuren.

We waren niet van plan op café te gaan, maar we gingen even iets drinken en nu is het moeilijk om weg te raken.
Cafébezoekers

In Brussel lijkt het beeld hetzelfde als in Vlaanderen. Daar opent 77 procent van de horecazaken deze week de deuren, meldt de sectorfederatie Horeca Vlaanderen. 'De gasten vinden meteen hun weg terug', zegt topman Matthias De Caluwé.

Terug in Brussel lezen we het blad op de gesloten deur van Au Bassin. Het café heeft meer tijd nodig om te heropenen. Klanten die daarover willen klagen, wordt verzocht dat te doen via het e-mailadres sophie.wilmes@premier.fed.be.

De overheid lijkt niet populair bij de café-uitbaters. 'In Brussel hebben we een premie van 4.000 euro gekregen', zegt de eigenares van de Roskam. 'Peanuts in vergelijking met Vlaanderen.'

Topdagen

Een gelijkaardige klacht horen we bij Filip Jans. Hij houdt zijn café De Monk toe. 'Ik zou verlies maken als ik mijn deuren weer open. Daarom openen we ze alleen op donderdag, vrijdag en in het weekend. Dat zijn onze topdagen. Enfin, toch voor corona.'

Een terras zetten kan niet, want voor ons café is er een werf voor een fontein. En de stad is vergeten de motor voor het fontein te bestellen.
Eigenaar café Le Coq

Hij windt er geen doekjes om. 'Mijn café is in gevaar. Normaal zijn maart, april en mei de laatste goede dagen voor de zomer. In de zomer maken we traditioneel verlies, want we hebben maar een heel klein terras terwijl er rondom ons veel cafés zijn met grote terrassen. De stad gaf ons wel de toestemming om ons terras te verdubbelen. Er zullen nu acht in plaats van vier mensen kunnen zitten.'

'Ik probeer er een mouw aan te passen', zegt de ondernemer en hij haalt twee koffers boven. In de ene zitten twee stoelen, in de andere borden. 'Deze set kunnen klanten huren. Ze kunnen hun stoeltje eender waar in de stad zetten en er onze spaghetti eten met een echte fles wijn.'

Met dit soort initiatieven hoopt Jans het hoofd boven water te houden. Op hulp van zijn drankenleverancier - de eigenaar van het cafégebouw - moet hij niet rekenen. 'Die wil geen huurvermindering geven, alleen betalingsuitstel.'

Dubbele shiften

'Ik heb begrip voor cafés die nog niet openen, maar wij zijn wel opengegaan', zegt een van de eigenaars van Le Coq. 'We hebben veel vaste klanten en we willen er zijn voor hen. We weten niet hoeveel omzet we zullen boeken en dus ook niet of dit rendabel is. Daarom staan de eigenaars nu zelf in de zaak. Ze draaien dubbele shiften. Als de omzetcijfers meevallen, zal vaker personeel in de zaak werken.'

Ook hij kijkt met een bang hart naar de zomer. Een terras is geen optie, zegt hij wijzend op de werf voor zijn café. 'Normaal zou dit plein in mei af zijn, maar de werken liepen vertraging op. Er komt een fontein en de stad is de motor vergeten te bestellen.'

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud