Lunch Garden op ontploffen

De eettuinen van Lunch Garden zijn het decor geworden van een bittere strijd tussen vakbond en directie. ‘Dit wordt een loopgravenoorlog’, waarschuwt vakbondsafgevaardigde Rudi Schwartz.

Het is middag in de Gentse Lunch Garden. De parking puilt uit van de familiewagens, maar die blijken vooral voor de naburige Pizzahut gekomen. Binnen - veranda, rotanzetels en kamperplanten - is het rustig. Een schril contrast met de bom die dinsdag barstte aan de onderhandelingstafel.

‘Eerlijk, ik snap het niet.’ Rudi Schwartz, al ruim 20 jaar ACV-secretaris bij de restaurantketen, roert wat geëmotioneerd in zijn koffie. ‘Ik ben er niet goed van. Dit wordt een gigantische strijd, een loopgravenoorlog.’ Enkele weken geleden kwam de directie met een nieuw bedrijfsplan: flexibel uurrooster, schrappen van oude voordelen en de mededeling dat elk restaurant dat geen ebitda (bedrijfskasstroom) haalt van 300.000 euro ‘gefranchiseerd’ wordt. Momenteel zijn dat 17 vestigingen.

‘Ze willen naar een systeem waar de werknemers tot 11 uur per dag kunnen werken, met uurroosters die elke week veranderen. Onze gratis maaltijden en betaalde pauzes willen ze afschaffen. En voor de werknemers die al lang aan boord zijn, zo’n 10 procent, snijden ze omgerekend 500 euro uit het nettoloon’, zegt Schwartz. ‘Onaanvaardbaar’, besloten de vakbonden dinsdag. De directie besloot prompt alle sinds 1976 afgesloten akkoorden te schrappen. ‘We waren gechoqueerd’.

Total

Het is niet het eerste woelige hoofdstuk van de keten. Al ruim tien jaar trachten verschillende eigenaren het imago en de klanten van de voormalige GB-resto’s op te krikken, vakbondsgeruzie incluis. Vanaf 2009 leek het de goede kant op de gaan. Het Nederlandse H2 Equity Partners investeerde al 50 miljoen euro in de vernieuwing van de restaurants. Er kwam een strakker design en nieuwe gerechten als pasta en slaatjes.

Daarbij werd een partnerschap met de Franse oliereus Total afgesloten, waardoor het aantal resto’s werd opgetrokken van 64 naar 73. De resultaten gingen de goede kant uit. De omzet steeg van 87 miljoen euro in 2008 naar ruim 98 miljoen euro in 2012. Daarbij maakte de keten opnieuw een - bescheiden - operationele winst.

‘Die vernieuwingen waren broodnodig’, geeft Schwartz meteen toe terwijl we onze plateaus nemen. ‘Maar de directie luistert te weinig naar het personeel.’ Voor ons schuifelt een oudere man met een biefstuk friet naar de kassa. Op één jong gezin na zijn we zowat de enigen in het restaurant die nog geen grijs haar hebben. Het grootste deel van de klanten zijn bejaarde koppels. ‘De directie zet in op een ruimer assortiment, dat is goed. Maar die langere openingstijden? ’s Avonds zit hier geen kat. En die extreme flexibiliteit? En het drukken van kosten door meer kant-en-klaar te kopen in de plaats van zelf te koken? Ze sturen ons de kant op van de fastfoodketens. Maar wij zijn geen Quick. Het personeel niet en de klanten niet.’

Familierestaurant

Bij de directie klinkt echter een heel ander verhaal. ‘Het is niet omdat ik bij Quick gewerkt heb, dat ik een Quick wil maken van Lunch Garden. Dat is absurd’, reageert CEO Annick Van Overstraeten aan de telefoon. ‘Wij mikken op een familierestaurant. En we hebben grondig onderzoek gedaan bij onze doelgroepen. Ruim 80 procent wil dat we langer openblijven.’

Aan het buffet in Gent is weinig van de vernieuwingen te merken. Op tafel staat een eenzaam promokaartje voor een exotisch gerecht, maar op het menu staan uitsluitend klassiekers als vol-au-vent en balletjes in tomatensaus. Ook het interieur lijkt weggelopen uit de jaren negentig. ‘Ze zijn niet van plan om alle winkels te vernieuwen’, zucht Schwartz. ‘Het personeel merkt dat de klanten wegblijven. Het gaat de afgelopen maanden echt niet goed. Vandaar het franchiseplan. De directie is van plan om de slecht draaiende winkels op zelfstandigen af te schuiven. Ik vrees dat ze er nog proberen uit te halen wat erin zit, om de keten daarna in de etalage te zetten.’

Dat de investeringen en marketingplannen maar mondjesmaat tot succes leiden, blijkt ook uit de cijfers. Lunch Garden mag dan opnieuw winst maken, de keten sleept nog zware overgedragen verliezen mee. Op operationeel niveau toont de laatst beschikbare jaarrekening een negatief eigen vermogen. Extra investeren is moeilijk.

Loonkosten

‘2013 was een moeilijk jaar, dat klopt, maar we blijven investeren’, aldus Van Overstraeten fel. ‘40 procent van de winkels is al omgevormd. In vier jaar tijd vind ik dat een mooie prestatie.’ Dat de directie zo veel mogelijk restaurants wil franchiseren, ontkent ze. ‘We hebben graag restaurants in eigen beheer, laat dat duidelijk zijn. Maar voor bepaalde vestigingen is franchise nu eenmaal de beste oplossing. Anders zouden we moeten overgaan tot ontslagen.’

Van Overstraeten stelt wel een duidelijke voorwaarde aan de toekomst van Lunch Garden. ‘Ik moet me kunnen aanpassen aan de veranderende marktomstandigheden. We kunnen gewoonweg niet concurreren als onze sectorgenoten 30 procent minder loonkosten hebben. Het bedrijfsplan dat we voorstellen, is een noodzaak.’

Na de lunch wordt Schwartz aangeklampt door enkele werknemers. De sfeer is opgewonden. ‘Ik heb dit nog nooit gezien in de geschiedenis van Lunch Garden. We moeten de werknemers tegenhouden om te staken’, zegt hij achteraf. ‘We geven het nog één week, een ultieme poging om te onderhandelen.’ En anders? ‘Een loopgravenoorlog.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect