Advertentie

‘Als je in de racewagen aan je werk kan denken, moet je sneller rijden’

Pieter Denys: ‘Ik miste wat happiness in het leven.’ ©Tim Dirven

Pieter Denys bouwde met Xwift een succesvol transportbedrijf uit, maar botste op zijn limieten en kreeg een burn-out. Zijn psycholoog vroeg: wat doe je echt graag? Het werd racen. Dit weekend staat hij met Xwift Racing Events met zes wagens aan de start van de 24 Uur van Zolder.

‘We moeten wachten. Er is iemand uit de bocht gegaan. Hopelijk niemand van onze ploeg’, zegt Pieter Denys (40). We zitten in een BMW 325i, klaar om het circuit van Zolder op te rijden voor enkele toertjes. De ondernemer/racepiloot heeft ervaring zat: twee jaar geleden won hij de 24 Uur van Zolder in zijn klasse. Het is te merken aan zijn bochtenwerk, dat net niet misselijk maakt.

Het is 25 graden buiten. Tien minuten volstaan om in het zweet te staan. ‘Deze auto is gestript om te racen. Het is een metalen kooi. De temperatuur kan oplopen tot 60 graden of meer. Op warme dagen kan je op de vloer een ei bakken’, zegt Denys. ‘Na vier uur racen ben ik helemaal choco. Door de concentratie, de stress, de warmte, de belasting van het remmen en de G-krachten in de bochten. Iedereen kan naar Zuid-Frankrijk rijden, maar racen op het scherp van de snee is iets anders. Daar moet iedereen aan wennen.’

27.500
euro
Tijdens een intensief traject stoomde Pieter Denys een tiental ondernemers met nul ervaring klaar voor de 24 uur van Zolder. Kostprijs: 27.500 euro. ‘Nee, deze sport is niet voor iedereen weggelegd.’

Iedereen, dat zijn ook de twaalf ondernemers en bedrijfsleiders - met vrijwel nul ervaring op de racebaan - die Denys met Xwift Racing Events het voorbije jaar klaarstoomde voor de 24 Uur van Zolder dit weekend. De acteur Andy Peelman is van de partij. En ook chef-kok Wout Bru nam deel aan de voorbereidingen. Maar die kreeg door de overstromingen in Durbuy andere zaken aan zijn hoofd.

Het hele traject kost 27.500 euro per deelnemer. Er zijn trainingen op de simulator om het parcours en de bochten te leren kennen: hoe draai je in, wanneer rem je precies, op welk punt na de bocht geef je volle gas? En zijn enkele trackdays op het circuit, met een coach en een eventuele data-analyse achteraf om de laatste milliseconden eruit te persen.

©Tim Dirven

Denys omschrijft het traject als een mix van adrenaline en networking. De apotheose is de 24 Uur van Zolder, waar hij straks zes auto’s aan de start heeft staan. Enkele BMW’s 325i voor de nieuwkomers en enkele zwaardere wagens voor de routiniers. Denys rijdt in een Radical SR3. En in een van de twee Praga R1T’s racet niemand minder dan Ben Collins, bekend als ex-Stig van ‘Topgear’. Een mooie marketingstunt.

De plannen zijn groots. ‘Ik heb Xwift Racing opgericht om winstgevend te worden. Binnen enkele jaren willen we een referentie in de Belgische racesport zijn. Onze eerste 24 Uur van Zolder is dan ook een belangrijk evenement.’

Huilen als een 8-jarige

Xwift Racing is een uitloper van Denys’ carrière als ondernemer in de transportsector. In 2007 richtte hij Xwift op. Amper 25 was hij, zijn universitaire studies had hij afgebroken. ‘Mijn ding niet’, zegt hij. ‘Enkele jaren reed ik in Europa met de vrachtwagen voor andere transporteurs. ‘Die jongen is zijn talenten aan het weggooien’, zeiden mijn ouders.’ Uiteindelijk investeerde hij in enkele vracht- en bestelwagens. ‘We hebben vijf jaar van de zonnepanelenhype geprofiteerd. Ik denk dat we in die periode een derde van alle zonnepanelen in ons land hebben vervoerd.’ Nu is Xwift een expressfirma met honderden klanten in België. ‘We leveren alles, behalve radioactief materiaal en ontplofbare zaken.’

Ik heb angstaanvallen gehad tijdens mijn burn-out, maar op het racecircuit ben ik onbevreesd.
Pieter Denys
Oprichter van Xwift en Xwift Racing Events

Het bedrijf groeide gemiddeld met zo’n 10 procent per jaar en was de jongste jaren telkens goed voor enkele honderdduizenden euro’s nettowinst. Dit jaar - na een dip in 2020 - is Xwift op weg naar een nieuw record. De kaap van 20 miljoen euro omzet komt nabij. ‘We groeien keihard. We tellen nu 185 werknemers, waarvan 155 chauffeurs, en zoeken er nog 20 extra.’

Terwijl op de expansie van Xwift geen limieten staan, botste Denys enkele jaren geleden op de zijne. In 2013 kreeg hij een burn-out. ‘Ik kom van nul en heb als ondernemer alle mogelijke risico’s durven te nemen. Maar uiteindelijk werk je jezelf te pletter en je lichaam heeft geen tijd meer om te herstellen. Veel mensen steken dat in de taboesfeer. Ik liep er in het begin ook niet mee te koop. Dan begint het hele bedrijf te twijfelen of je het schip wel kan besturen. Ik kreeg veel vragen zoals ‘Welke angstremmer pak jij?’ Dan besef je dat ook andere ondernemers op de limiet zitten.’

‘Het is niet dat ik geen zin meer had om te werken. Maar het ging niet meer. Ik liep er nerveus bij. Ik had maagklachten, een beklemmend gevoel, angstgevoelens. Op een ochtend sloeg ik tilt en ben ik beginnen te huilen als een jongen van acht. Ik had hartritmestoornissen, paniekaanvallen. Ik was 32 jaar. Dat is niet wat je verwacht. Door eerdere niercrisissen wist ik wat het is om pijn te hebben. Maar een paniekaanval is zo slopend dat je die je ergste vijand niet toewenst.’

©Tim Dirven

Vandaag is het ‘gewoon een onaangename herinnering’. Denys paste zijn levensstijl aan. Hij is maximaal 45 uur per week met Xwift bezig. ‘Ik zou graag tot mijn 65ste voortdoen.’ De rest van de tijd gaat naar zijn gezin en naar de autosport. ‘Mijn psycholoog vroeg me: ‘Wat doe je graag in het leven en wat doe je effectief?’ Dat was een eyeopener. Ik miste iets. Ik amuseer me met Xwift en onze bende. Maar transport is een droge en vooral keiharde sector. ik miste wat happiness in het leven.’

Denys verlangde naar iets nieuws en maakte in zijn hoofd een bucketlist. Helikopter vliegen bleek zijn ding niet, racen wel. ‘Ik lees al Autowereld sinds het bestaat. Van de eerste tot de laatste pagina. Niet voor de extravagante auto’s. Ik kom niet uit een welgesteld gezin en ben altijd een realist geweest. Ik keek dan naar de Renault Clio RS, omdat die iets sneller ging dan de Clio. Porsches en Ferrari’s vond ik leuke auto’s, maar ik heb altijd gedacht dat ze niet haalbaar waren.’

Betere ondernemer

Uiteindelijk spaarde Denys de middelen bijeen om racepiloot te worden. ‘Ik haal er zo veel plezier uit. De snelheid, de ideale bocht, het competitiegevoel. Het geeft me een kick. Je moet constant focussen ook. Als je tijd hebt om aan het werk te denken, moet je dringend sneller rijden’, lacht hij. ‘Vroeger nam ik nooit vakantie. Nu zijn er jaren dat ik dertig dagen op het circuit sta. Racen maakt van mij ook een betere ondernemer. Dat inzicht probeer ik over te brengen op andere ondernemers.’

©Tim Dirven

In zijn eerste wedstrijd in Zandvoort eindigde Denys meteen vierde. In zijn volgende koers in Spa reed hij als eerste over de streep. En in 2019 won hij de 24 Uren van Zolder in zijn klasse. ‘Maar ik ben zeker Schumacher niet’, nuanceert hij. ‘Het is makkelijker door te stoten naar een hoger niveau in een sport die niet voor iedereen even toegankelijk is vanwege de financiële drempel.’

Denys koerst ook op de Nürburgring in Duitsland. ‘Daar is het niveau pakken hoger met een internationaal deelnemersveld. Ik weet dat ik er niet ga winnen, maar dat kan me niet schelen. Het parcours is uitdagender. Elk foutje is meteen bingo: dan ben je een flipperkastbal en ga je overkop. Dat heb ik al een paar keer meegemaakt. Ik kies daar bewust voor. Ik heb angsten gehad tijdens mijn burn-out, maar op het racecircuit ben ik onbevreesd. Dat zijn blijkbaar twee andere hersenhelften. Ik zoek het sensatiegevoel en de grenzen op. De kans op een letsel is klein, maar na een crash is de fun toch even zoek. Een perte totale heeft ook haar kostenplaatje.’

Xwift Racing Events is een business waarmee vijf mensen voltijds bezig zijn. Denys investeerde al bijna 2 miljoen euro en heeft twaalf auto’s in de stal. Hij profileert Xwift Racing Events als een soort school voor ondernemers en zakenlui om de racewereld te ontdekken. Maar om de rekening te doen kloppen is meer nodig. Het aantrekken van Napoleon Games als sponsor helpt. Voorts rekent Denys op teambuildingactiviteiten van bedrijven en op ondernemers die doorgroeien en af en toe een trackday boeken. Op Zolder, vanaf 500 euro per persoon.

©Tim Dirven

‘Het is een dure hobby, ja. Ik besef dat dit niet voor iedereen is weggelegd’, zegt Denys. ‘Het is meer dan een investering in auto’s. Er is ook de huur van het circuit, de omkadering (‘arrive and drive’) met degelijke catering (‘het mag wat meer zijn dan een suikerwafel en een broodje’), coaching, technische crew en trailers met ingebouwde douches. En dan hebben we het nog niet over de 90.000 euro aan banden die we met onze zes wagens kapotrijden tijdens de 24 Uur. En de 50 liter brandstof per uur die de auto’s erdoor blazen.’

Het is ook niet de milieuvriendelijkste sport, zeggen we. ‘Is die sport wel relevant? Ik krijg die vraag vaker. Je kan daar eindeloos over discussiëren. Maar soms moet je gewoon iets doen omdat het leuk is, zonder kanttekeningen te zetten.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud